Abstrakt
W artykule przeanalizowano greckie zapożyczenia czasownikowe typu vàpsam i lìpsam w języku bułgarskim oraz ich miejsce w bałkańskich procesach językowych. Celem pracy jest wyjaśnienie mechanizmów przenikania greckich czasowników do bułgarskiego systemu językowego oraz określenie prawidłowości fonetycznych i morfologicznych towarzyszących temu procesowi. Autor zastosował metodę historyczno-porównawczej analizy językoznawczej, uwzględniając dane z języka bułgarskiego, serbsko-chorwackiego, rumuńskiego i albańskiego. W pracy wykazano, że omawiane czasowniki przeniknęły do języków bałkańskich za pośrednictwem greckiego aorystu sygmatycznego, którego element -sa- przekształcił się w produktywny formant słowotwórczy. Autor omawia różne hipotezy dotyczące źródła tych form, zwłaszcza spór między teorią wywodzącą je z greckiego aorystu oznajmującego a teorią odwołującą się do koniunktywu aorystu. Szczególną uwagę poświęcono problemowi aspektu czasownikowego oraz adaptacji greckich końcówek do systemu bułgarskiego. Zdaniem autora analizowane zapożyczenia stanowią istotny przykład oddziaływania greki na języki bałkańskie i jednocześnie ukazują specyfikę rozwoju bułgarskiego systemu czasownikowego.
Bibliografia
Aitzetmüller R, Grammatik der Altbulgarischen Sprache, Freiburg 1978.
Filipova-Bajrova Μ., Gr"cki zaemki v s"vremennija b"lgarski ezik, Sofija 1969.
Ivančev S., Problemi na aspektualnostta v slavjanskite ezici, Sofija1971.
Maslov J., Voprosy glagolnogo vida, Moskva 1962.
Sandfeld K., Linguistique balkanique, Paris 1930.
Sławski F., Słownik prasłowiański, t. 1, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1974.
Licencja
© by Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Historii, Poznań, 1985
OPEN ACCESS
