Rumuńska imigracja polityczna w Polsce XVII wieku

Abstrakt

W artykule przeanalizowano zjawisko rumuńskiej imigracji politycznej na ziemie Rzeczypospolitej w XVII wieku, stanowiące ważny element relacji polsko-rumuńskich. Celem pracy jest ukazanie przyczyn, przebiegu oraz znaczenia migracji elit politycznych i bojarskich z Mołdawii i Wołoszczyzny do Polski. Autorka zastosowała metodę historyczną opartą na analizie źródeł rękopiśmiennych i drukowanych oraz literatury przedmiotu. W wyniku badań wyróżnione zostały dwie główne fale migracyjne: tzw. imigracja mohylańska z lat 1591–1616 oraz imigracja Petryczejki z lat 1673–1684. Wykazano, że pierwsza z nich objęła najważniejsze rody bojarskie Mołdawii i odegrała istotną rolę polityczną oraz kulturową zarówno w Rzeczypospolitej, jak i w Mołdawii. Druga fala była liczniejsza pod względem liczby emigrantów, lecz jej znaczenie polityczne było krótkotrwałe. Z przeprowadzonej analizy wynika, że Polska była miejscem schronienia dla zdetronizowanych hospodarów i ich stronników, stając się przestrzenią oddziaływań politycznych, społecznych i kulturowych między oboma krajami. Emigracja polityczna z krajów rumuńskich miała trwały wpływ na relacje polsko-mołdawskie, a szczególnie imigracja mohylańska przyczyniła się do zacieśnienia więzi między elitami obu państw.