Motywy trackie w poezji augustowskiej

Abstrakt

Autorka przedstawiła sposób obecności motywów trackich w poezji, która powstała w czasie panowania Oktawiana Augusta (27 r. p.n.e. – 14 r. n.e.). Celem artykułu jest określenie, jak poeci przedstawiali Trację i jaki był literacki obraz tego regionu oraz jego mieszkańców. Autorka zastosowała metodę analizy literackiej i porównawczej. Podstawę badań stanowią utwory Wergiliusza, Horacego, Owidiusza, Propercjusza i Tibullusa. Przeanalizowano motywy geograficzne, historyczne i mitologiczne, rezygnując z rekonstrukcji dziejów Tracji. Autorka wykazała, że poeci najczęściej przedstawiali Trację jako odległą i surową krainę północy. W obrazie tym dominują opisy śniegu, mrozu, skutej lodem przyrody oraz gór. Bogaty materiał na ten temat znajduje się np. w utworach Owidiusza, które powstały podczas jego pobytu na wygnaniu w czarnomorskim Tomis. Zdaniem autorki opisy te miały istotny wpływ na utrwalenie stereotypowego obrazu Tracji jako miejsca niegościnnego i barbarzyńskiego. W omawianej poezji znajdują się także liczne odniesienia do mitów związanych z Orfeuszem, Bachusem czy Marsem. Poetycki obraz Tracji powstał z połączenia tradycji mitologicznej, doświadczeń rzymskiej ekspansji i konwencji literackiej epoki. Jego analiza pozwala zrozumieć mechanizmy kształtowania wyobrażeń o odległych regionach Imperium Rzymskiego.