Abstrakt
Autor przedstawił wyniki opracowania monet odkrytych podczas badań archeologicznych prowadzonych w Novae w latach 1977 i 1979. Celem artykułu jest określenie struktury chronologicznej i emisyjnej znalezisk i ocena ich znaczenia dla badań nad funkcjonowaniem twierdzy legionowej. Autor zastosował metodę numizmatyczną. Przeanalizował stan zachowania monet, ich legendy, ikonografię, mennice i chronologię emisji. Łącznie odkryto 71 monet, z których większość pochodziła z kampanii wykopaliskowej w 1977 r. Stan zachowania części zabytków uniemożliwił ich pełną identyfikację, ale udało się odczytać 34 obiekty. Najstarsze egzemplarze wybito za panowania Tytusa (79–81 r. n.e.) a najmłodsze w czasach Konstancjusza II (337–361 r. n.e.). Najliczniejszą grupę stanowiły monety z III wieku: emisje Septymiusza Sewera, Karakalli, Aureliana i Probusa. Autor ustalił mennice części zabytków (Anchialos, Marcianopolis, Nikopolis, Philippopolis, Deultum, Antiochia). Z analizy wynika, że skład znaleziska odzwierciedla okres największego rozkwitu Novae w III wieku n.e. oraz potwierdza intensywne kontakty twierdzy z poszczególnymi ośrodkami prowincjonalnymi.
Licencja
Copyright
© by Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Historii, Poznań, 1984
OPEN ACCESS
