Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jako przedmiot zainteresowania polityków

Main Article Content

Maria Wąsicka

Abstrakt

Celem artykułu jest ukazanie i potwierdzenie tezy, iż Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powoływana z zamiarem uporządkowania polskiego systemu medialnego już od etapu poprzedzającego jej oficjalne powstanie aż do dzisiaj jest przedmiotem silnego zainteresowania polityków. Problematykę związaną z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji można rozpatrywać na wiele sposobów. W związku z tematem niniejszego artykułu i celem, który mu przyświeca zasadne jest oparcie się wyłącznie na analizie kształtowania się, funkcjonowania i zmian, którym podlegały zasady ustrojowe tego organu. Dlatego też, skupiono się wyłącznie na analizie regulacji prawnych mających zasadniczy wpływ na zmiany dokonywane w zakresie działania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz na praktycznym wymiarze tych zmian znajdującym odzwierciedlenie w konkretnych zachowaniach polityków.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły
Biogram autora

Maria Wąsicka, Poznań

MARIA WĄSICKA - absolwentka Wydziału Historycznego i Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu. Doktorantka na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Zainteresowania naukowe koncentrują się na relacjach i zależnościach występujących pomiędzy mediami masowymi a polityką.

Bibliografia

  1. Bender R., Łętowski M. (1994), Wojna o media. Kulisy Krajowej Rady RTV. Z Ryszardem Benderem rozmawia Maciej Łętowski, Editions Spotkania, Warszawa.
  2. Braun J. (2008), Telewizja publiczna w czasach transformacji, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.
  3. Chruściak R. (2004), Konstytucjonalizacja wolności mediów, wolności wypowiedzi oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji: kształtowanie przepisów konstytucyjnych i ustawowych, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, Warszawa.
  4. Chruściak R. (2007), Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w systemie politycznym i konstytucyjnym, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa.
  5. Dobek-Ostrowska B. (2004), Media masowe i aktorzy polityczni w świetle studiów nad komunikowaniem politycznym, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  6. Dobek-Ostrowska B. (2007), Współczesne systemy medialne: zewnętrzne ograniczenia rozwojowe, w: Media masowe na świecie. Modele systemów medialnych i ich dynamika rozwojowa, red.B. Dobek-Ostrowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  7. Dobek-Ostrowska B. (2009), Porozumienie czy konflikt? Politycy, media i obywatele w komunikowaniu politycznym, Park Edukacja, Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa.
  8. Dobek-Ostrowska B. (2011), Komunikowanie polityczne i publiczne, Wydawnictwo PWN, Warszawa.
  9. Druk sejmowy nr 1008 z 25 marca 1999 r., http://orka.sejm.gov.pl/Rejestrd.nsf7OpenDatabase, 17.11.2013.
  10. Druk sejmowy nr 1599 z dnia 26 lutego 2003 r., http://orka.sejm.gov.pl/Druki4ka.nsf/($vAllByUnid)/204F8BFC065C015CC1256D2C00466880/$file/1599.pdf, 17.11.2013.
  11. Druk sejmowy nr 1757 z dnia 10 kwietnia 2003 r., http://orka.sejm.gov.pl/Druki4ka.nsf/($vAllByUnid)/204F8BFC065C015CC1256D2C00466880/$file/1599.pdf, 17.11.2013.
  12. Druk sejmowy nr 1941 z dnia 9 maja 2003 r., http://orka.sejm.gov.pl/Druki4ka.nsf/($vAllByUnid)/5BBCBA2E5A66BB55C1256D95002A37D0/$file/1941.pdf, 17.11.2013.
  13. Druk sejmowy nr 56 z dnia 18 listopada 2005 r., http://orka.sejm.gov.pl/Druki4ka.nsf/($vAllByUnid)/5BBCBA2E5A66BB55C1256D95002A37D0/$file/1941.pdf, 17.11.2013.
  14. Druk sejmowy nr 165 z dnia 15 grudnia 2005 r., http://orka.sejm.gov.pl/Druki5ka.nsf/07F7701EA03D99075CC12570D90025C364/$file/165.pdf, 17.11.2013.
  15. Hallin D. C., Mancini P. (2007), Systemy medialne. Trzy modele mediów i polityki w ujęciu porównawczym, wyd. 1, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  16. Killias K. (2000), Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji - instytucja kultury czy polityki?, w: Kultura narodowa i polityka, red. J. Kurczewskiej, Oficyna Naukowa, Warszawa.
  17. Knysz (1993), Już przewodniczący, a jeszcze prezes, „Gazeta Wyborcza” z dnia 2 marca, nr 51.
  18. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Projekt Prawa i Sprawiedliwości, http://www.pis.org.pl/dokumenty.php?s=partia&iddoc=149, 17.11.2013.
  19. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997, Dz. U. 1997, Nr 78 poz. 483.
  20. Historia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (brak daty), Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, http://www.krrit.gov.pl/krrit/informacje-o-krrit/historia-krrit/, 17.11.2013.
  21. Prawo i Sprawiedliwość chce nowej konstytucji (2003), „Kronika Sejmowa” z dnia 30 września, nr 548, http://orka.sejm.gov.pl/kronika.nsf/0/6339389D609B4877C125793A003EAA98/%24File/kronika68.pdf, 17.11.2013.
  22. Łazarewicz C. (2008), I co tu poradzić?, „Polityka” z dnia 12 kwietnia, nr 15.
  23. Markiewicz M. (1993), Flaczki belwederskie, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa.
  24. Mielczarek T. (1997), Pierwsze lata działalności Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1993-1997), „Zeszyty Prasoznawcze”, R. XL, nr 3-4.
  25. Oniszczuk Z. (2011), Mediatyzacja polskiej polityki i polityzacja mediów. Dwa wymiary wzajemnych relacji, „Studia Medioznawcze”, nr 4.
  26. Państwo dla Obywateli. Plan rządzenia na lata 2005-2009, http://gotoslawek.org/linki/PanstwoDlaObywateli.pdf, 17.11.2013.
  27. Paradowska J., Janicki M. (1994), A publiczność bije brawo, „Polityka” z dnia 31 grudnia, nr 53.
  28. Paradowska J. (1993), Cenne miejsce, „Polityka” z dnia 20 marca, nr 12.
  29. Sprawozdanie Stenograficzne z 5 posiedzenia Sejmu RP z dnia 16 grudnia 2005 r., http://orka.sejm.gov.pl/StenoInter5.nsf/0/9B2CE96B 14EFDA24C12570DF0031 E5DB/$file/05_c_ksiazka.pdf, 17.11.2013.
  30. Sprawozdanie Stenograficzne z 3 posiedzenia Senatu w dniach 21 i 22 grudnia 2005 r., http://ww2.senat.pl/k6/dok/sten/003/03_spr.pdf, dostęp: 17.11.2013.
  31. Street J. (2006), Mass media, polityka, demokracja, wyd. 1, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  32. Uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 maja 1994 r., sygn. akt W. 7/94 w sprawie wykładni art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, Dz. U. 1994.
  33. Ustawa z dnia 15 października 1992 r. o zmianie Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, Dz. U. 1993, Nr 7, poz. 33.
  34. Ustawa Konstytucyjna z 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą a wykonawczą Rzeczpospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym, Dz. U 1992,
  35. Nr 84 poz. 426.
  36. Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, Dz. U. 1993, Nr 7 poz. 34.
  37. Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz. U. 1995, Nr 142, poz. 701.
  38. Ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji, Dz. U. 2005, Nr 267, poz. 2258.
  39. Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 24 stycznia 2006 r., http://www.trybunal.gov.pl/Rozprawy/2006/k_04_06/k_04_06_wniosek_rp.pdf, 17.11.2013.
  40. Wniosek o stwierdzenie niezgodności ustawy z Konstytucją RP z dnia 2 lutego 2006 r., http://www.trybunal.gov.pl/Rozprawy/2006/k_04_06/k_04_06_wniosek_poslow_1.pdf, 17.11.2013.
  41. Wniosek o stwierdzenie niezgodności ustaw z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lutego 2005 r., http://www.trybunal.gov.pl/Rozprawy/2006/k_04_06/k_04_06_wniosek_podlow_2.pdf, 17.11.2013.
  42. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 kwietnia 2002 r., sygn. akt K. 26/00, Dz. U. 2002, Nr 56, poz. 517.
  43. Zięba-Załucka H. (2007), Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji a regulatory mediów w państwach współczesnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów.