Ochrona wizerunku polityka w Polsce

Abstrakt

Działanie polityka w sferze publicznej jest warunkiem pozyskiwania poparcia elektoratu wyborczego i zdobywania władzy. Zatem nie dziwi fakt, że jest on skłonny do prezentowania nie tylko określonych treści, lecz także własnej osoby na forum publicznym. Jednym ze sposobów dotarcia do jak największej liczby osób jest korzystanie przez niego ze środków masowej komunikacji. Przedstawiciele tych ostatnich często posiłkują się jego wizerunkiem, aby zobrazować dane tematy. W dobie rosnącej roli komunikacji wizualnej takie działania dla polityka niosą za sobą zarówno szanse, jak i zagrożenia. Artykuł naukowy skupia się na zdefiniowaniu oraz dookreśleniu pojęcia „wizerunek” w polskim porządku prawno-politycznym oraz przedstawieniu granic jego ochrony na gruncie prawa obowiązującego w Rzeczypospolitej. Jego celem jest wskazanie w jakim wymiarze istnieje ochrona wizerunku polityka w Polsce. Autorka przyjmuje przy tym tezę o zwiększonym zakresie korzystania z prawa do wizerunku osób występujących w sferze publicznej (w tym także polityków) przez inne osoby. Chcąc ją potwierdzić stawia pytania badawcze: Czym, z punktu widzenia prawa, jest wizerunek?; Jakie są wyłączenia spod jego ochrony?; Jakie są rodzaje jego naruszenia?; Czy ochrona wizerunku polityka jest relatywna (uzależniona od sytuacji)? Szukając odpowiedzi na nie, sięga do przedmiotowej literatury, norm prawnych, kazuistyki oraz zdobytej praktyki (dziennikarskiej). W prowadzonym wywodzie posiłkuje się analizą materiałów źródłowych (ustalenia definicyjne) oraz metodą egzegezy prawniczej (interpretacja przepisów prawa). Pozwoli to na wyciągnięcie wniosków na temat istoty pojęcia „wizerunek” w polskim porządku prawno-politycznym, wskazania form jego naruszeń, roszczeń z tego tytułu oraz ram jego ochrony.