Udział Polski w operacjach wojskowych Unii Europejskiej w Afryce

Main Article Content

Beata Przybylska-Maszner

Abstrakt

Celem artykułu jest analiza uwarunkowań udziału Polski w afrykańskich operacjach wojskowych Unii Europejskiej na tle ewolucji polskiego stanowiska wobec koncepcji realizacji Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. W tekście przedstawiono polskie doświadczenia z udziału w operacjach, a także ocenę jego konsekwencji w odniesieniu do deklarowanych priorytetów polskiej polityki zagranicznej. Autorka wskazuje także na główne przyczyny zmiany stanowiska polskiego wobec dalszego zaangażowania na kontynencie afrykańskim. Zwraca uwagę na przekształcenia wewnątrz Unii oraz ich odbiór przez stronę polską.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły
Biogram autora

Beata Przybylska-Maszner, Poznań

dr, adiunkt w Zakładzie Badań nad Integracją Europejską Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pełni funkcje wiceprezesa Ośrodka Badań i Edukacji Europejskiej oraz zastępcy redaktora naczelnego Rocznika Integracji Europejskiej. Swoje zainteresowania badawcze koncentruje wokół zagadnień związanych z wymiarem zewnętrznym działań Unii Europejskiej, w szczególności relacjami państw afrykańskich z Unią Europejską.

Bibliografia

  1. Berg P. (2009), EUFOR Tchad/RCA, The EU Serving French Interests, w: The EU as a Strategic Actor in the Realm of Security and Defence?, Berlin, December.
  2. Boin A., Ekengren M., Rhinard M. (2013), The European Union as Crisis Manager. Patterns and Prospects, Cambridge University Press, London.
  3. Castilla Barea J. C. (2013), The Malian Armed Forces Reform and the Future of EUTM, opinion Document, Instituto Espańol de Estudios Estratégicos, 7th october 2013.
  4. Ciechanowski G. (2009), Żołnierze polscy w misjach i operacjach pokojowych poza granicami kraju w latach 1953–1989, Toruń.
  5. Council Decision 2010/96/CFSP of 15 February 2010 on a European Union military mission to contribute to the training of Somali security forces.
  6. Council Decision 2013/34/CFSP of 17 January 2013 on a European Union military mission to contribute to the training of the Malian Armed Forces (EUTM Mali).
  7. Council Decision 2013/87/CFSPof 18 February 2013 on the launch of a European Union military mission to contribute to the training of the Malian Armed Forces (EUTM Mali).
  8. Council Decision 2014/73/CFSP of 10 February 2014 on a European Union military operation in the Central African Republic (EUFOR RCA).
  9. Council Joint Action 2006/319/CFSP of 27 April 2006 on the European Union military operation in support of the United Nations Organisation Mission in the Democratic Republic of the Congo (MONUC) during the election process.
  10. Council Joint Action 2007/677/CFSP of 15 October 2007 on the European Union military operation in the Republic of Chad and in the Central African Republic.
  11. Declaration on European military capabilities, EU Military Capability Commitment Conference, Brussels, 22 November 2004.
  12. Dijkstra H. (2010), The Military Operation of the EU in Chad and Central African Republic: Good Policy, Bad Politics, „International Peacekeeping”, nr 17 (3).
  13. Dobrowolska-Polak J. (2009), Międzynarodowa solidarność. Operacje pokojowe ONZ, NATO i UE, „IZ Policy Papers”, nr 3(I), Poznań.
  14. Drzewicki A., Strategia udziału Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w operacjach międzynarodowych. Aspekty polityczne i wojskowe „Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego” nr 2010/2011.
  15. Ducrotté F., Marda E. (2013), Mali: the complex impression of a déjà vu, ISIS Institute. EU Military Operation in eastern Chad and North Eastern Central African Republic (EUFOR Tchad/RCA), Final Factsheet, http://www.eeas.europa.eu/csdp/missions-and-operations/eufor-tchadrca/pdf/01032009_factsheet_eufor-tchad-rca_en.pdf, 10.01.2015.
  16. Gągor F. (2008), Polskie doświadczenia wyniesione z operacji wojskowych i ich wpływ na transformację Sił Zbrojnych RP, „Zeszyty Naukowe AON”, nr 1.
  17. Gegout C. (2005), Causes and Consequences of the EU’s military intervention in the Democratic Republic of Congo: A Realist Explanation, „European Foreign Affairs Review”, nr 10.
  18. Górka B., Terlikowski M. (2011), Proatlantycki Europejczyk: Polska wobec polityki bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej, „Polski Przegląd Dyplomatyczny”, nr 1(59).
  19. Górka-Winter B. (2006), Misja Unii Europejskiej w Demokratycznej Republice Konga (EUFOR RD Congo), PISM, Biuletyn nr 44/384.
  20. Gryz J. (2009), Reagowanie kryzysowe w Unii Europejskiej, w: System reagowania kryzysowego Unii Europejskiej. Struktura – charakter - obszary, red. J. Gryz, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń.
  21. Hoebeke H., Carette S., Vlassenroot K. (2007), EU support to the Democratic Republic of Congo, Centre d’analyse stratégique, Brussels.
  22. Hoebeke H. (2013), Mali: Filling the Void, Egmont Institute.
  23. Jankowski D. (2008), Udział Polski w misjach wojskowych w Afryce - zagrożenie dla Partnerstwa Wschodniego?, Fundacja Amicus Europae, Warszawa.
  24. Jankowski D. (2011), Weimarski trójkąt bezpieczeństwa „Bezpieczeństwo narodowe”, I-2011
  25. Jaremczuk E. J. (2009), Demokratyczna Republika Konga – wybory prezydenckie w 2006 roku w świetle destabilizacji kraju i zagrożeń terrorystycznych, w: Ewolucja terroryzmu na przełomie XX i XIX wieku, red. M. J. Malinowski, R. Ożarowski, W. Grabowski, Gdańsk.
  26. Kukułka J., Łukaszuk L. (1997), Od konfliktów do partnerskiej współpracy, Warszawa.
  27. Lindstrom G. (2007), Enter the EU Battlegroups, „Chaillot Paper”, nr 97, ISS.
  28. Mattelaer A. (2008), The Strategic Planning of EU Military Operations - the Case of EUFOR Tchad/RCA, IES „Working Paper”, nr 5.
  29. Marcinkowski Cz. (2005), Wojsko polskie w operacjach międzynarodowych na rzecz pokoju, Warszawa. ONZ, Rezolucja nr 1671 z 26 kwietnia 2006 r.
  30. Pacek B. (2010), Operacje wojskowe Unii Europejskiej na przykładzie misji EUFOR Tchad/RCA, Warszawa.
  31. Panek B. (2009), Geneza i rozwój reagowania kryzysowego w Unii Europejskiej, w: System reagowania kryzysowego Unii Europejskiej. Struktura – charakter – obszary, red. J. Gryz, Toruń. PKW Republika Środkowoafrykańska, http://www.pkwrsa.wp.mil.pl/pl/1.html, 10.01.2015.
  32. Przybylska-Maszner B. (2013), Bezpieczeństwo Polski a wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej, w: Kluczowe determinanty bezpieczeństwa Polski na progu XXI wieku, red. S. Wojciechowski, A. Wejkszner, Difin, Warszawa.
  33. Rada Ministrów RP (2003), Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa.
  34. Rada Ministrów RP (2007), Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa.
  35. Rada Ministrów RP (2012), Priorytety polskiej polityki zagranicznej 2012–2016, Warszawa.
  36. Rada Ministrów RP (2014), Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa.
  37. Rada Ministrów RP (2009), Strategia udziału Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w operacjach międzynarodowych, Warszawa.
  38. Rawski A. Z. (2011), Wojsko Polskie w misjach i operacjach Unii Europejskiej, Materiał promocyjny DWPO MON, Lublin.
  39. Söderbaum F. (2013), The European Union as an actor in Africa: internal coherence and external legitimacy, W: The European Union In Africa. Incoherent policies, asymmetrical partnership, declining relevance?, red. Carbone M. Manchester, s. 36–37.
  40. Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu sił zbrojnych poza granicami państwa, Dz. U. 1998, Nr 162, poz. 1117.
  41. Węc J. (2011), Reforma wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej w traktacie lizbońskim, „Politeja”, nr 15.
  42. Zięba R. (2003), Unia Europejska jako aktor stosunków międzynarodowych, Warszawa.