Znaczenie tożsamości wizerunkowej partii i jej kandydatów w trakcie kampanii wyborczej

Main Article Content

Michał Pienias

Abstrakt

Współczesna polityka coraz większą uwagę przywiązuje do tożsamości wizerunkowej, jednocześnie zmniejszając rangę tożsamości ideologicznej. Dla partii i polityków ważniejszą od ciągłości tożsamości ideologicznej staje się elastyczność, zarówno w aspekcie wizerunkowym, jak i ideologicznym. Politycy unikają często podejmowania decyzji niepopularnych społecznie w obawie przed utratą poparcia, kreując jednocześnie swój wizerunek zgodnie z oczekiwaniami wyborców. Gloryfikowanie tożsamości wizerunkowej staje się tym samym celem samym w sobie, oderwanym często od tożsamości ideologicznej. Moim zdaniem te dwa rodzaje tożsamości wcale się nie wykluczają, jednak w dobie dominacji mediów szukających sensacji i społeczeństwa, które w znikomym stopniu interesuje się merytoryczną debatą w polityce, rządzący wybierają ten rodzaj tożsamości, który bardziej zaspokaja potrzeby środków masowego przekazu oraz ich odbiorców. Wzrost znaczenia wizerunku związany jest z bardziej ogólnymi zmianami społeczno-politycznymi, zwłaszcza z malejącą lojalnością partyjną, zmianą modelu partii politycznej (partia wyborcza ewoluuj

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Blumentahl S. (1982), The Permanent Campaign, New York.
  2. Bourdieu P. (2009), O telewizji. Panowanie dziennikarstwa, Wydawnictwo PWN, Warszawa.
  3. Brachfogel M. (2005), Mass media - narzędzie czy podmiot władzy?, w: Współczesne oblicza mediów, red. J. Marszałek-Kawa, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń.
  4. Bylok F. (2011), Konsumpcja a polityka. Manipulacja i suwerenność w konsumpcji i polityce, w: Aksjologiczny i pragmatyczny wymiar współczesnej polityki, red. D. Walczak-Duraj, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
  5. Cichosz M (2004), Wizerunek lidera politycznego, w: Marketing polityczny. W poszukiwaniu strategii wyborczego sukcesu, red. M. Jeziński, Wydawnictwo Dom Wydawniczy Duet, Toruń.
  6. Cwalina W. (2001), Internet: nowy multi - kanał marketingu politycznego, w: Internet -fenomen społeczeństwa informacyjnego, red. T. Zasępa, R. Chmura, Wydawnictwo Edycja Świętego Pawła, Częstochowa.
  7. Cwalina'W., Falkowski A. (2006), Marketing polityczny perspektywa psychologiczna, Wydawnictwo GWP, Gdańsk.
  8. Dobek-Ostrowska B. (2004), Media masowe i aktorzy polityczni w świetle studiów nad komunikowaniem politycznym, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  9. Dobek-Ostrowska B. (2007), Komunikowanie polityczne i publiczne, Wyd. PWN, Warszawa.
  10. Falkowska M., Prestiż zawodów, marzec 1999, www.cbos.pl.
  11. Feliksiak M., Oceny działalności parlamentu i prezydenta, czerwiec 2011, www.cbos.pl.
  12. Feliksiak M., Prestiż zawodów, styczeń 2009, www.cbos.pl.
  13. Falkowski A., Michalak M. (2009), Doświadczenie i opinia w kształtowaniu wizerunku polityków, w: Polityka i politycy. Diagnozy - oceny - doświadczenia, red. J. Miluska, Wydawnictwo Naukowe U AM, Poznań.
  14. Garlicki J. (2010), Komunikowanie polityczne - od kampanii wyborczej do kampanii permanentnej „Studia Politologiczne”, nr 16.
  15. Gunning J. P. (2001), Zrozumieć demokrację. Wprowadzenie do teorii wyboru publicznego, Wydawnictwo WSBFiZ, Warszawa.
  16. Habermas J. (2007), Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej, Wydawnictwo PWN Warszawa.
  17. Jabłoński W. (2006), Politycznepublic relations a kreowanie informacji. Analiza krytyczna, w: Public relations. Znaczenie społeczne i kierunki rozwoju, red. J. Olędzki, D. Tworzydło, Wydawnictwo PWN, Warszawa.
  18. Jezmski M. (2005), Wizerunek polityczny jako element strategii wyborczej, w: Kampania wyborcza: marketingowe aspekty komunikowania politycznego, red. B. Dobek-Ostrowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  19. Jeziński M. (2007), Elity, marketing polityczny, wybory. Uwagi na marginesie wyborów prezydenckich i parlamentarnych, „Przegląd Socjologiczny”, t. LVI/1.
  20. Karwat M. (2008), Ucieczka przed tożsamością. Antynomie i paradoksy identyfikacji polskich polityków i partii, w: Dylematy polskiej transformacji, red. J. Błuszkowski, Wydawnictwo Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa.
  21. Karwat M. (2009), Akredytacja w życiu społecznym i politycznym, Wydawnictwo Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa.
  22. Krzysztofek K. (2008), Mediatyzacja polityki -polityzacja mediów, w: Co łączy, co dzieli Polaków, czyli społeczeństwo informacyjne w działaniu, red. L. H. Haber, S. Jędrzejewski, Wydawnictwo KUL, Lublin.
  23. Łaska-Formejster A. (2002), Efektywność zróżnicowanych narzędzi marketingu wyborczego, w: Marketing polityczny a postawy i zachowania wyborcze społeczeństwa polskiego, red. D. Walczak- Duraj, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź-Płock.
  24. Matuszak G. (2010), O moralności polityków, w: Problemy współczesnej demokracji i moralności, red. J. Kopka, G. Matuszak, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
  25. Mazur M. (2009), Tendencje i cechy procesu profesjonalizacji kampanii wyborczych, w: Uczestnictwo w wyborach i kampaniach wyborczych po 1989 roku, red. J. Fras, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  26. Mrozowski M. (2001), Media masowe: władza, rozrywka, biznes, Wydawnictwo Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa.
  27. Olędzki J. (2006), Public Relations w komunikacji społecznej, w: Public relations. Znaczenie społeczne i kierunki rozwoju, red. J. Olędzki, D. Tworzydło, Wydawnictwo PWN, Warszawa.
  28. Pawelczyk P, Piontek D. (1999), Socjotechnika w komunikowaniu politycznym, Wydawnictwo Naukowe Instytutu Nauk Politycznych i Dziennikarstwa U AM, Poznań.
  29. Pawelczyk P. (2005), Marketing polityczny w dyktaturze mas, w: Problemy współczesnej demokracji w ujęciu socjotechnicznym, red. P. Pawelczyk, Wydawnictwo Naukowe Instytutu Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, Poznań.
  30. Przybylski H. (2004), Politologia, Wydawnictwo Śląsk, Katowice-Warszawa.
  31. Reykowski J. (2005), Psychologia polityczna, w: Psychologia. Podręcznik akademicki, t. III, red. J. Strelau, Wydawnictwo GWP, Gdańsk 2005.
  32. Sartori G. (2007), Homo videns. Telewizja i postmyślenie, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
  33. Stojkow M. (2011), Polityka na Facebooku, czyli przemiany komunikacji politycznej, w: Aksjologiczny i pragmatyczny w y m i a r współczesnej polityki, red. D. Walczak-Duraj, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
  34. Stróżyk J„ Włoczyk P. (2011), Partie wydadzą miliony, „Rzeczpospolita” z dnia 4.08.2011 r.
  35. Sztumski J. (2002), Skuteczność komunikowania marketingowego w polityce, w: Marketing polityczny a postawy i zachowania wyborcze społeczeństwa polskiego, red. D. Walczak-Duraj, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź-Płock.
  36. Ulicka G. (2010), Marketing polityczny a treści i postrzeganie polityki, „Studia Politologiczne”, nr 16.
  37. Walczak-Duraj D. (2006), Wykorzystanie Internetu w komunikacji politycznej, w: Społeczeństwo informacyjne. Aspekty funkcjonalne i dysfunkcjonalne, red. L. H. Haber, M. Niezgoda, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  38. Wilkos S. (2010), Strategia komunikacji politycznej jako odpowiednik strategii budowania marki w biznesie, „Studia Politologiczne”, nr 16.
  39. Wiszniowski R. (2002), Wprowadzenie do teorii marketingu politycznego, w: Marketing polityczny w teorii i praktyce, red. A. W. Jabłoński, L. Sobkowiak, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław.
  40. Żuk P. (2006), Media a kontrola społeczna w czasach „wolności rynkowej”, w: Media i władza Demokracja, wolność przekazu i publiczna debata w warunkach globalizacji mediów, red P. Żuk, Wydawnictwo Scholar, Warszawa.