Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Autorzy proszeni są o sprawdzenie czy tekst spełnia poniższe kryteria. Teksty, które nie spełniają wymagań redakcyjnych mogą zostać odrzucone.

  • Tekst jest oryginalny, wcześniej nieopublikowany oraz niezłożony do druku w innym wydawnictwie.
  • Plik został zapisany w formacie w formacie edytora MS Word (*.doc, *.rtf).
  • Tekst został przygotowany zgodnie z zasadami redakcyjnymi podanymi na końcu czasopisma w wersji drukowanej i na stronie internetowej.
  1. Czasopismo „Poznańskie Spotkania Językoznawcze” wydawane jest jako tematycznie sprofilowany półrocznik. Teksty można nadsyłać przez cały rok na adres redakcji.
  2. Do druku przyjmowane są oryginalne, niepublikowane dotychczas artykuły, recenzje, sprawozdania związane z życiem naukowym środowiska językoznawców.
  3. Objętość artykułu nie powinna przekraczać 15 stron znormalizowanego komputeropisu (format A4, marginesy 2,5 cm, interlinia 1,5, czcionka 12 punktów, Times New Roman, tekst wyrównany do prawego i lewego marginesu), objętość recenzji i sprawozdań nie powinna przekraczać 8 stron. Stron nie numerujemy. Pliki prosimy przysyłać w formacie edytora MS Word (*.doc, *.rtf).
  4. Do tekstu artykułu, recenzji, sprawozdania należy dołączyć dane o autorze (maksymalnie 650 znaków ze spacjami) obejmujące: tytuł zawodowy/naukowy lub stopień naukowy, miejsce zatrudnienia, zajmowane stanowiska, zainteresowania badawcze.
  5. Pierwsza strona artykułu powinna zawierać: tytuł artykułu (czcionka 18 punktów), tytuł artykułu w języku angielskim (czcionka 14 punktów), imię i nazwisko autora (czcionka 16 punktów), afiliację (w kolejności: wydział, uczelnia, pełny adres instytucji, państwo;  e-mail autora), abstrakt w języku polskim (od 100 do 300 słów, bez odnośników do bibliografii, bez skrótów, tabel, wykresów itp.), słowa kluczowe w języku polskim (od 3 do 6, przedzielone średnikami), abstrakt w języku angielskim, słowa kluczowe w języku angielskim (przedzielone średnikami). Wzór strony tytułowej dostępny na stronie internetowej czasopisma.
  6. Pierwsza strona recenzji powinna zawierać: imię i nazwisko autora recenzowanej publikacji, jej tytuł, pełną nazwę wydawcy, miejsce i rok wydania oraz liczbę stron. W wypadku recenzji wydawnictw zbiorowych podaje się najpierw tytuł, imię i nazwisko redaktora (redaktorów), nazwę wydawnictwa, miejsce i rok wydania oraz liczbę stron. Recenzję (także sprawozdanie) autor podpisuje na końcu, podając imię i nazwisko, afiliację (w kolejności: wydział, uczelnia, pełny adres instytucji, państwo, e-mail autora).

    PRZYKŁADY NAGŁÓWKÓW RECENZJI
    Małgorzata Święcicka, Pieniądz we współczesnej polszczyźnie. Studium semantyczno-leksykalne, Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2012, ss. 423

    Onimizacja i apelatywizacja, red. Zofia Abramowicz, Elżbieta Bogdanowicz, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2006, ss. 655

  7. Kursywą zapisujemy tytuły książek, części prac (rozdziałów), artykułów, a także omawiane wyrazy, wyrażenia i zwroty.  
  8. W cudzysłów ujmujemy tytuły czasopism (zapisywane drukiem prostym).
  9. Cytaty zapisujemy w dwojaki sposób: fragmenty tekstu nie dłuższe niż 3 wiersze umieszczamy w cudzysłowie w tekście ciągłym. Jeśli cytat jest dłuższy, należy wyodrębnić go z tekstu głównego i zapisać mniejszą czcionką (10 punktów), od nowego akapitu, z wcięciem akapitowym (tabulatorowym) całego cytowanego fragmentu i z pojedynczą interlinią. Utwory poetyckie – bez względu na ich rozmiar – wyodrębniamy z tekstu głównego.
  10. Cytat w cytacie oznaczamy następująco: „«przykład»”.
  11. Wyróżnienia w tekście zaznaczamy czcionką pogrubioną. Podkreślenie pochodzące od autora artykułu oznaczamy następująco: [podkr. P.W.].
  12. Opuszczane fragmenty cytowanych tekstów sygnalizujemy trzema kropkami w nawiasach kwadratowych: [...].
  13. Znaczenia omawianych wyrazów, wyrażeń i zwrotów podajemy w łapkach: ‘znaczenie’. 
  14. W tekście głównym artykułu podajemy pełne imiona i nazwiska autorów, do których się odwołujemy; przy kolejnym przywołaniu tego samego nazwiska imię można pominąć.
  15. Liczby arabskie oznaczające przedział od — do rozdzielamy półpauzą, która nie ma po bokach odstępów (spacji), np.: 23–34, 1998–2015, s. 45–65, (Nowak 2015: 22–23).
  16. W artykułach obowiązuje tzw. harwardzki system informacji bibliograficznej. Odsyłacze podajemy w nawiasach okrągłych, np.: (Dunaj 2006: 162), (Lewicki, Pajdzińska 2001), (Chlebda 2010: 16; 2011: 42), (Nowakowska-Kempna 2000a; 2000b), (Szpila 2001; Szerszunowicz 2010), (Gołąb, Heinz, Polański 1970), (Chlebda red. 2014), (Nowak M. 1998; Nowak E. 2002), (Kowalski w druku), (Nowak w druku a; w druku b). Jeśli autorów jest więcej niż trzech, podaje się nazwisko tylko pierwszego z nich wraz ze skrótem i in., np. (Dyczkowski i in. 2015).
  17. Odwołania do anonimowych dokumentów zamieszczonych na stronach internetowych powstają na podstawie bibliografii, w której szeregujemy je alfabetycznie, nadając im skróty z numerem: (www 1), (www 2), (www 3) itd. W wypadku cytowania tekstów internetowych sygnowanych nazwiskiem autora, ale niezawierających roku wydania, stosujemy po nazwisku skrót b.r., np. (Nowak b.r.). Jeśli przywoływanym źródłem internetowym jest słownik, encyklopedia itp., umieszczamy w przypisie skróty tytułów tych dzieł, np. (NS b.r.), a pełne adresy stron internetowych podajemy w bibliografii [z datą dostępu], np. NS – Nasz słownik, http://www.oaza.pl/dokument.php?id=634 [dostęp: 23.09.2010].
  18. Jeśli w tekście przywołujemy różne tomy tego samego słownika (encyklopedii itp.), wówczas w przypisach harwardzkich stosujemy czytelne skróty odsyłające do tych opracowań, następnie zapisujemy cyfrą arabską numer tomu, a po dwukropku stronę/strony, np. (SPXVI 1: 45). W bibliografii umieszczamy w porządku alfabetycznym rozwiązanie zastosowanych skrótów, a tomy zapisujemy zbiorczo, np.: SPXVI – Mayenowa M.R., Pepłowski F., Mrowcewicz K. (red.), 1966–2012, Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 1–36, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk.
    SStp – Urbańczyk S. (red.), 1953–2002, Słownik staropolski, t. 1–11, Kraków.
  19. Po tekście głównym artykułu podaje się uporządkowaną alfabetycznie bibliografię załącznikową (ewentualnie także spis źródeł, rozwiązania skrótów itp.) zawierającą identyfikatory dokumentów elektronicznych (digital object identifiers), czyli numery DOI (jeśli są dostępne – zwykle umieszczone na stronie tytułowej artykułu).

    PRZYKŁAD OPISU BIBLIOGRAFICZNEGO Z NUMEREM DOI

    Walczak B., 2014, Trzy refleksje o dwujęzyczności, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze”, t. 27,  s. 181–191, doi: 10.14746/psj.2014.XXVII.15

  20. Bibliografię podajemy według wzoru: nazwisko i inicjał imienia, rok wydania publikacji, tytuł, miejsce wydania. W wypadku artykułów opublikowanych w czasopismach kolejność jest następująca: nazwisko i inicjał imienia, rok wydania, tytuł artykułu, tytuł czasopisma, tom/numer/zeszyt (zapisany cyframi arabskimi), strony. W wypadku wydawnictw zbiorowych kolejność jest następująca: nazwisko i inicjał imienia redaktora oraz (red.), rok wydania, tytuł, miejsce wydania. W wypadku artykułu w książce lub wydawnictwie nieperiodycznym kolejność jest następująca: nazwisko i inicjał imienia autora, rok wydania, tytuł, w: tytuł książki/wydawnictwa nieperiodycznego, red. oraz inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce wydania, strony. W wypadku przywoływania tekstów zamieszczonych na stronach internetowych należy podać nazwisko i inicjał imienia autora, tytuł, dokładny adres tych stron oraz w nawiasie datę dostępu. Poszczególne opisy bibliograficzne oddzielamy pustym wierszem.

    PRZYKŁADY OPISÓW BIBLIOGRAFICZNYCH

    a) monografia

    Witosz B., 2005, Genologia lingwistyczna. Zarys problematyki, Katowice.

    b) artykuł w czasopiśmie

    Skorupka S., 1969, Podstawy klasyfikacji jednostek frazeologicznych, „Prace Filologiczne”, t. 19, s. 219–226.

    c) praca zbiorowa

    Chlebda W. (red.), 2014, Frazeologia a przekład, Opole.

    d) artykuł w książce lub wydawnictwie nieperiodycznym

    Chlebda W., 1997, Biblizmy języka polskiego i rosyjskiego. Koncepcje opisu leksykograficznego, w: Współczesny język polski i rosyjski. Konfrontacja przekładowa, red. A. Bogusławski, J. Mędelska, Warszawa, s. 23–66.

    e) monografia tłumaczona z języka obcego

    Dunbar R., 2009, Pchły, plotki a ewolucja języka, przeł. T. Pańkowski, Warszawa.

    f) dokument elektroniczny

    - anonimowy

    (www 1) http://appsso.eurostat.ec.europa.eu/nui/submitViewTableAction.do [dostęp: 30.09.2014].

    (www 2) http://data.worldbank.org/indicator/NV.IND.MANF.ZS [dostęp: 30.09.2014].

    (www 3) http://data.worldbank.org/indicator/TX.VAL.TECH.MF.ZS [dostęp: 05.10.2014].

    - w formie słownika, encyklopedii itp.

    NS – Nasz słownik, http://www.oaza.pl/dokument.php?id=634 [dostęp: 23.09.2010].

    - sygnowany nazwiskiem autora

    Boersma P., 2010, Praat 3.9: Doing Phonetics by Computer. A Computer Software, http://www.praat.org [dostęp: 18.05.2011].

    Kapuściński R., b.r., Zawód reporter, http://www.kapuscinski.hg.pl/index.php [dostęp: 23.10.2009].

    g) praca w druku

    Wiatrowski P., w druku, Realia Nusantary w świetle indonezyjskiej frazeologii.

    h) praca niepublikowana

    Pluskota D., 2000, Archaiczne frazeologizmy współczesnego języka polskiego (na podstawie Słownika frazeologicznego języka polskiego Stanisława Skorupki), rozprawa doktorska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (maszynopis).

  21. Autorzy artykułów naukowych, recenzji i sprawozdań zobowiązani są do zapoznania się z informacjami dotyczącymi praw autorskich.
  22. Redakcja czasopisma podpisuje z autorami tekstów przyjętych do druku Umowę o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC. Wzór umowy dostępny na stronie internetowej czasopisma

  23. Za prace ogłoszone drukiem autorzy nie otrzymują honorarium.

  24. Autorom i recenzentom opublikowanych prac przysługuje 1 bezpłatny egzemplarz czasopisma.

Wytyczne dla autorów do pobrania
Wzór strony tytułowej