Psychologia jako niezbędny komponent politologii

Main Article Content

Michał Baluch

Abstrakt

Ryszard Skarzynski thinks that the main subject of recognition in political science have to be “the political”, which is constructed by a specific kind of group. Contrary to this opinion R. E. Lane said that political science should be freed-up by political psychology. This kind of group (“political”) is endangered by the roles played by individuals. Sociometry is a solution which helped to measure and explore the phase in which the group is. Personality is also important, because there are some characteristics which can threaten the whole group or the group’s purposes (to stay “political” and not to become “social”). “Delta” questionnaire, EPQ-R, MACH IV should help the group and also political scientists to carry out the research what kind of individuals are members of the group. If political psychology has the best ways to explore this matter, political scientist should use them to distinguish “political” from “others”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Baluch, M. (2013). Psychologia jako niezbędny komponent politologii. Refleksje. Pismo Naukowe studentów I doktorantów WNPiD UAM, (7), 187-203. https://doi.org/10.14746/r.2013.1.16
Dział
Polemiki i dyskusje
Biogram autora

Michał Baluch, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

absolwent politologii na WNPiD UAM i student psychologii w Instytucie Psychologii UAM, przewodniczący Koła Naukowego Psychologii Polityki (w latach 2008–2012); autor artykułów naukowych i recenzji dotyczących takich zagadnień, jak: stereotypy, kampanie negatywne, wizerunek medialny, wpływ społeczny, katastrofa smoleńska.

Bibliografia

  1. Aronson E., Wilson T. D., Akert R. M., Psychologia społeczna. Serce i umysł, Poznań 1997.
  2. Brown R., Procesy grupowe. Dynamika wewnątrzgrupowa i międzygrupowa, Gdańsk 2006.
  3. Brzezińska A., Socjometria, [w:] Metodologia badań psychologicznych: wybór tekstów, red. J. Brzeziński, Warszawa 2006.
  4. Brzozowski P., Drwal R. Ł., Kwestionariusz Osobowości Eysencka. Polska adaptacja EPQ-R. Podręcznik, Warszawa 1995.
  5. Cierpiałkowska L., Psychopatologia, Warszawa 2011.
  6. Cwalina W., Falkowski A., Marketing polityczny. Perspektywa psychologiczna, Gdańsk 2006.
  7. Domachowski W., Przewodnik po psychologii społecznej, Warszawa 2007.
  8. Hall C.S., Lindzey G., Campbell J.B., Teorie osobowości. Wydanie nowe, Warszawa 2006.
  9. Hermann M. G., Preston T., Presidents, Advisers, and Foreign Policy: The Effect of Leadership Style on Executive Arrangements, „Political Psychology” 1994, nr 15.
  10. Heywood A., Politologia, Warszawa 2010.
  11. Heywood A., Teoria polityki. Wprowadzenie, Warszawa 2009.
  12. Jakubowska U., Preferencje polityczne. Psychologiczne teorie i badania, Warszawa 1999.
  13. Jakubowska U., Przywództwo polityczne, [w:] Podstawy psychologii politycznej, red. K. Skarżyńska, Poznań 2002.
  14. Jaworowska A., EPQ-R – Kwestionariusz Osobowości Eysencka EPQ-R. Kwestionariusz Osobowości Eysencka w Wersji Skróconej EPQ-R(S), Warszawa 2011.
  15. JB, Gmyz: Potraktowali mnie tak samo jak reżim traktował dziennikarzy w stanie wojennym, „Gazeta.pl”, http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,12801392,Gmyz__Potraktowali_mnie_tak_samo_jak_rezim_traktowal.html, 06.11.2012 r.
  16. Kahn R.L., Katz D., Gutek B., Bureaucratic Encounters – An Evaluation of Government Services, „The Journal of Applied Behavioral Science” 1976, nr 12.
  17. Kipnis D., Does power corrupt?, „Journal of Personal and Social Psychology” 1972, nr 24.
  18. Korzeniowski K., Autorytaryzm i jego psychopolityczne konsekwencje, [w:] Podstawy psychologii politycznej, red. K. Skarżyńska, Poznań 2002.
  19. Krauz-Mozer B., Teorie polityki. Założenia metodologiczne, Warszawa 2005.
  20. Lane R.E., Jak uwolnić politologię od niej samej?, [w:] Psychologia polityczna, red. D.O. Sears, L. Huddy, R. Jervis, Kraków 2008.
  21. Leksykon politologii wraz z aneksem reforma samorządowa w Polsce, partie, parlament, wybory (1989-1997), red. A. Antoszewski, R. Herbut, Wrocław 1999.
  22. Mika S., Wstęp do psychologii społecznej, Warszawa 1975.
  23. Oyster C. K., Grupy, Poznań 2002.
  24. Pilch I., Makiawelista wśród ludzi. Nowe badania, „Psychologia społeczna” 2008, Tom 3.
  25. Regime, http://www.biology-online.org/dictionary/Regime, 06.11.2012 r.
  26. Siek S., Wybrane metody badania osobowości, Warszawa 1993.
  27. Siwy-Hudowska A., Kieszkowska-Grudny A., Osobowość makiaweliczna i jej czynniki w porównaniach międzypłciowych: znaczenie inteligencji emocjonalnej i lęku, „Psychologia społeczna”, Tom 5.
  28. Skarzyński R., Podstawowy dylemat politologii: dyscyplina nauki czy potoczna wiedza o społeczeństwie. O tradycji uniwersytetu i demarkacji wiedzy, Białystok 2012.
  29. Skarżyńska K., Człowiek a polityka. Zarys psychologii politycznej, Warszawa 2005.
  30. Strelau J., Psychologia różnic indywidualnych, Warszawa 2002.
  31. Wojciszke B., Doliński D., Psychologia społeczna, [w:] Psychologia akademicka. Podręcznik, Tom 2, Gdańsk 2010.
  32. Wojciszke B., Psychologia społeczna, Warszawa 2011.