Graffiti sztuką dialogu i przejawem dezorganizacji przestrzennej
Okładka czasopisma Studia Edukacyjne, tom 77, nr 1, rok 2025, tytuł STUDIA EDUKACYJNE NR 77/2025
PDF

Słowa kluczowe

graffiti
art
youth subcultures
social communication

Jak cytować

Nowak-Kluczyński, K. (2025). Graffiti sztuką dialogu i przejawem dezorganizacji przestrzennej. Studia Edukacyjne, 77(1), 111–130. https://doi.org/10.14746/se.2025.77.7

Abstrakt

The article addresses the phenomenon of graffiti as a multidimensional practice at the intersection of art, subculture, and social protest. The author presents graffiti as a form of visual communication and emotional-ideological expression, as well as a manifestation of spatial disorganization within the urban context. Particular attention is given to the relationship between graffiti and the hip-hop subculture, as well as its evolution toward a tool of symbolic contestation and a carrier of social dialogue. The study also explores the origins and functions of graffiti, including its historical and contemporary forms, with examples of graffiti found on the walls of Polish cities. The author attempts to characterize the graffiti artist as an urban actor—an artist, activist, or outsider—operating within informal, often illegal street art. This article contributes to broader discussions on youth subcultures, social communication, and urban art, offering an interpretation of graffiti as a form of dialogue with significant social and cultural potential.

https://doi.org/10.14746/se.2025.77.7
PDF

Bibliografia

Dyoniziak, R. (1972). Młodzież epoki przemian. Warszawa: Wydawnictwo Nasza Księgarnia

Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, tom 1. (2003). Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak

Encyklopedia powszechna PWN. (2005). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN

Filipiak, M. (1999). Od subkultury do kultury alternatywnej. Wprowadzenie do subkultur młodzieżowych. Lublin: Wydawnictwo UMCS

Filipiak, M. (red.). (2001). Subkultury młodzieżowe wczoraj i dziś. Tyczyn: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Społeczno-Gospodarczej

Golka, M. (red.). (2002). Od kontrkultury do popkultury. Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora

Gregrowicz, R., Waloch, J. (1991). Polskie mury: [graffiti – sztuka czy wandalizm]. Toruń: Wydawnictwo Comer

Górski, A. (1996). Sztalugi z cegieł. „Wprost”, 4

Gwozda, M., Krawczak, E. (1996). Subkultury młodzieżowe. Pomiędzy spontanicznością a uniwersalizmem. W: M. Filipiak (red.), Socjologia kultury. Zarys zagadnień. Lublin: Wydawnictwo UMCS

Hauziński, A. (2003). Mapy poznawcze środowiska zamieszkania zagrożonego przestępczością.Poznań: Wydawnictwo Stowarzyszenie Psychologia i Architektura Hołyst, B. (2001). Kryminologia. Warszawa: LexisNexis

Jawłowska, A. (1975). Drogi kontrkultury. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy

Jawłowski, A. (2002). Gry i zabawy hiphopowe. Subkultura młodzieżowa jak wspólnota ludyczna. W: W. Godzic (red.), Kultura popularna. Graffiti na ekr@nie, Kraków: Wydawnictwo Rabid

Jędrzejewski, M. (1999). Młodzież a subkultury. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak

Kopaliński, W. (1989). Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna

Kozak, S. (2007). Patologie wśród dzieci i młodzieży. Leczenie i profilaktyka. Warszawa: Wydawnictwo Difin

Lalak, D., Pilch, T. (1999). Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak

Leśniewska-Głowacka A. (2002). Definiowanie świata (szkic do współczesnego graffiti). W: W. Godzic (red.), Kultura popularna. Graffiti na ekr@nie. Kraków: Wydawnictwo Rabid

Melosik, Z. (1995). Postmodernistyczne kontrowersje wokół edukacji. Toruń – Poznań: Wydawnictwo Edytor

Muggleton, D. (2004). Wewnątrz subkultury. Ponowoczesne znaczenie stylu. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Nowak-Kluczyński, K. (2011). Od znaku „Polski Walczącej” po hasło „FaceBóg” – rola polskiego graffiti w latach 1942-2011. Biuletyn Historii Wychowania, 27, 127-139 DOI: https://doi.org/10.14746/bhw.2011.27.9

Okoń, W. (1981). Słownik pedagogiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe

Olechowski, K., Załęcki, P. (1999). Słownik socjologiczny. Toruń: Wydawnictwo Graffiti

Pacholski, M., Słaboń, A. (2001). Słownik pojęć socjologicznych. Kraków: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie

Paleczny, T. (1993). Grupy subkultury młodzieżowej: próba analizy – propozycje teoretyczne. Kultura i Społeczeństwo, 37(3), 69-84

Pawlak, R. (2004). Polska kultura hip-hopowa. Warszawa: Karga

Pęczak, M. (1992). Mały słownik subkultur młodzieżowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper

Piotrowski, P. (2003). Subkultury młodzieżowe: aspekty psychologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak

Potrykus-Woźniak, P. (2010). Słownik nowych gatunków i zjawisk literackich. Warszawa – Bielsko-Biała: Wydawnictwo Szkolne PWN

Prejs, B. (2004). Bunt nie przemija. Bardzo podręczny słownik subkultur młodzieżowych. Katowice – Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Śląsk

Rowiński, G. (2004). Socjologiczno-psychologiczna analiza grup wyznaniowych i subkultur w Polsce. Podkultury i nowe ruchy religijne w Polsce. Warszawa: Oficyna MM Wydawnictwo Prawnicze

Siciński, A. (1991). Alternatywność jako element współczesnej kultury. W: J. Wertenstein-Żuławski, M. Pęczak (red.), Spontaniczna kultura młodzieżowa. Wybrane zjawiska. Wrocław: Wydawnictwo Wiedza o Kulturze

Siemaszko, A. (1993). Granice tolerancji. O teoriach zachowań dewiacyjnych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN

Świętochowska, U. (2001). Patologie cywilizacji współczesnej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek

Wertenstein-Żuławski, J. (1993). Między nadzieją a rozpaczą. Warszawa: Wydawnictwo Instytut Kultury

Wyka, A. (1991). Alternatywny światopogląd i praktyka społeczna. W: J. Wertenstein-Żuławski, M. Pęczak (red.), Spontaniczna kultura młodzieżowa. Wybrane zjawiska. Wrocław: Wydawnictwo Wiedza o Kulturze