Wierne czy piękne? Kilka uwag na temat pierwszego tłumaczenia Censorynusa na język polski
PDF

Jak cytować

Kubiaczyk, M. A. (2014). Wierne czy piękne? Kilka uwag na temat pierwszego tłumaczenia Censorynusa na język polski. Studia Europaea Gnesnensia, (10), 395–402. https://doi.org/10.14746/seg.2014.10.20

Abstrakt

recenzja  książki: Censorini, Liber De Die Natali ad Quintum Caerellium/Censorynus, Księga o dniu narodzin dla Kwintusa Caereliusza, przekł., wstęp i komentarz B.J. Kołoczek, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2014 [=Fontes Historiae Antiquae, 30], 121 s
https://doi.org/10.14746/seg.2014.10.20
PDF

Bibliografia

Arrigoni Bertini M.G., Parmenses, Parma 1986, s. 66.

Augustus to Nero: A Sourcebook on Roman History 31 BC-AD 68, New York 2014, s. 132,

Barnabei F., I commentari dei ludi secolari Augustei e Severiani scoperti in Roma sulla sponda del Tevere presso S. Giovanni dei Fiorentini, Mon Al 1, 1891, s. 601–610.

Bernatek M., Ludi saeculares jako rzymska celebracja początku wieku, In Tempore 8, 2008, s. 1–9.

Boyce A., Processions in the Acta Ludorum Saecularium, TAPhA 72, 1941, s. 36–48.

Brind Amour P., L’origine des jeux séculaires, ANRW II, 1934, 16.2, s. 1334–1417.

Cavallaro M.A., Economia e religio nei ludi secolari Augustei: per una nuova interpretazione di CIL VI 32324, RhM 122, 1979, s. 49–87.

Cavanagh C., Sztuka tracenia. Poezja polska i przekład, tłum. M. Heydel, Zeszyty Literackie 82, 2003, s. 123–132.

Censorini, Liber De Die Natali ad Quintum Caerellium/Censorynus, Księga o dniu narodzin dla Kwintusa Caereliusza, przekł., wstęp i komentarz B.J. Kołoczek, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2014 [=Fontes Historiae Antiquae, 30]

Coarelli F., Note sui ludi saeculares, [w:] Spectacles sportifs et scéniques dans le monde étrusco-italique. Collection de L’Ecole française de Rome 172, 1993, s. 211–245.

del Carmen Hoces Sánchez M., Mito y religíon en el De Die Natali de Censorino, [w:] M. Nieves Munoz, J.A. Sánchez Marín (red.), Homenaje a la Profesora María Luisa Picklesimer (In memoriam), Coimbra 2010, s. 143–162.

Eco U., Dire quasi la stessa cosa. Esperienze di traduzione, Milano 2003, s. 9–10.

Erkell H., Ludi saeculares und ludi Latini saeculares. Ein Beitrag zur römischen theatergeschichte und Religionsgeschichte, Eranos 67, 1969, s. 166–174.

Freyburger G., Un paien du IIIe siecle: Censorinus, auteur du De die natali, REL, 70, 1992, s. 215–227.

Gagé J., Apollon romain. Essai sur le culte d’Apollon et le développement du „ritus Graecus” a Rome des origines a Auguste, Paris 1955, s. 697.

Gagé J., Les jeux séculaires de 204 ap. J.-C. et la dynastie des Séveres, MEFR 51, 1934, s. 1–46.

Gillmeister A. , Strażnicy ksiąg sybillińskich. Collegium viri sacris faciundis w rzymskiej religii publicznej, Zielona Góra 2009.

Jęcka A.R., Ludi saeculares w I wieku n.e., Klio 22, 3, 2012, s. 29–38.

Jitărel A., Aspecte sociale ale cultului mithriac în Dacia, Arheologie-Istorie, XII–XIII, 2004–2005, s. 203, www.muzeulbanatului.ro/mbt/istorie/publicatii/analele_banatului_2005/cultul_mithriac.pdf (dostęp: 24.09.2014).

Kempińska M., Ludi saeculares a ideologia władzy cesarza Septymiusza Sewera, Antiquitas 29, 2007, s. 587–600.

Kocur M., We władzy teatru. Aktorzy i widzowie w antycznym Rzymie, Wrocław 2005, s. 110–113.

Le savoir „philologique” du grammairien Censorinus, Ktema 13, 1988, s. 149–154.

Legeżyńska A., Tłumacz jako drugi autor — dziś, [w:] A. Nowicka-Jeżowa, D. Knysz-Tomaszewska (red.), Przekład literacki, Warszawa 1997, s. 40–50.

Markowski H., Ludi saeclares [pisownia oryginalna — M.K.], Przegląd Klasyczny 9, 1936, s. 799–846.

Moretti L., Frammenti vecchi e nuovi dei ludi secolari del 17 a. Chr., RPAA, 55/56, 1982–1984, s. 361–379; M.P. Nilsson, Saeculares Ludi, RE 2.2, 1920, s. 1696–1720;

Musialska I., Ludi saeculares w cesarskim Rzymie, Studia Graeco-Latina IV, red. M. Szarmach, S.Wyszomirski, Toruń 2002, s. 113–121.

Pighi G.B., De ludis saecularibus, Amsterdam 1965; H. Wagenvoort, *e Origin of the Ludi Saeculares, [w:] idem, Studies in Roman Literature, Culture and Religion, Leiden 1948, s. 193–232.

Rüpke J., Glock A., Fasti sacerdotum: die Mitglieder der Priesterschaften und das sakrale Funktionspersonal römischer, griechischer, orientalischer und jüdisch-christlicher Kulte in der Stadt Rom von 300 v. Chr. bis 499 n. Chr, 2, Stuttgart 2005, s. 837.

Schnegg-Köhler B.,Die augusteischenSäkularspiele,Archiv für Religionsgeschichte 4, Leipzig 2002.

Steiner G., Spotwarzać czy przetwarzać. O przekładzie poezji współczesnej, Przegląd Polityczny 93, 2009, s. 150.

Storchi Marino A., C. Marcio Censorino, la lotta politica intorno al ponti.cato e la formazione della tradizione liviana su Numa, Aion (arch.) 14, 1992, s. 105–147.

Taylor L.R.,NewLight onthe History oftheSecular Games, AJPh55,1934, s. 101–120.

Weiss P., Die Säkularspoiele der Republik-eine annalistische Fiktion? Ein Beitrag zum Verständnis der kaiserzeitlichen ludi saeculares, MDAI(R) 80, 1973, s. 205–217.

White H., Poetyka pisarstwa historycznego, pod red. E. Domańskiej i M. Wilczyńskiego, Kraków 2000.

Winkler G.,Die Statthalter de römischen Provinz Raetien unter dem Prinzipat, XXXVI 1971, s. 75).

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.