Cyfrowa tożsamość i wirtualny wizerunek jako funkcjonalne interfejsy komunikacyjne w środowiskach cyfrowych
Journal cover Scripta Neophilologica Posnaniensia, volume 25, year 2025
PDF (Język Polski)

Keywords

digital identity
virtual self-presentation
communication interface
digital multi-environmentality
digital ethics

How to Cite

Wobalis, M. (2025). Cyfrowa tożsamość i wirtualny wizerunek jako funkcjonalne interfejsy komunikacyjne w środowiskach cyfrowych. Scripta Neophilologica Posnaniensia, 25, 295–307. https://doi.org/10.14746/snp.2025.25.21

Abstract

The article explores digital identity and virtual self-presentation as communication interfaces in digital environments. Digital identity is presented as a performative process shaped by everyday media practices and algorithmic logics. Virtual self-presentation is described as a form of media expression resulting from negotiations between users, audiences, and platforms. Special attention is given to the concept of digital multi-environmentality, illustrating the parallel functioning of individuals across different communicative spaces. The paper emphasizes the importance of media literacy, critical reflection, and digital ethics in shaping contemporary subjectivity.

https://doi.org/10.14746/snp.2025.25.21
PDF (Język Polski)

References

Castells, M. (1996). The Rise of the Network Society. Malden, MA: Blackwell.

Foucault, M. (1988). Technologies of the Self. W: L.H. Martin, H. Gutman & P.H. Hutton (red.), Technologies of the Self: A Seminar with Michel Foucault. Amherst: University of Massachusetts Press, s. 16–49.

Giddens, A. (2001). Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Warszawa: PWN.

Goffman, E. (1959). The Presentation of Self in Everyday Life. New York: Anchor Books.

Jabłońska, M. (2023). Kompetencje medialne w kontekście współczesnej konwergencji mediów. Poznań: FNCE.

Jenkins, H. (2006). Convergence Culture. Where Old and New Media Collide. New York: New York University Press.

Kalinowska-Balcerzak, A. (2022). Cyfrowa tożsamość. Jak rozgryźć technologie, które na co dzień praktykujemy na sobie. Gdańsk: Wydawnictwo Naukowe Katedra.

Kluszczyński, R.W. (2001). Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka multimediów. Kraków: Rabid.

Laurel, B. (1993). Computers as Theatre. Reading, MA: Addison-Wesley.

Levinson, P. (2009). New New Media. Boston: Allyn & Bacon / Pearson.

Rosenfeld-Kowalska, B. (2014). „Między analogowym Ja a cyfrowym Self”. W: J. Kowalski (red.), Tożsamość w epoce cyfrowej. Warszawa: Scholar, s. 223–236.

Siwak, W. (2001). „Tożsamość a media globalne – wirtualne tożsamości cyberprzestrzeni”. W: J. Nikitorowicz, J. Halicki i J. Muszyńska (red.), Kultury tradycyjne a kultura globalna. Konteksty edukacji międzykulturowej, t. 1. Białystok: Trans Humana, s. 238–257.

Szczęsna, E. (2007). Poetyka mediów. Polisemiotyczność, digitalizacja, reklama. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

Tomczyk, Ł. (2024). „Kształtowanie kompetencji informacyjnych”. W: M. Wojtkowiak (red.), Młodzież w infosferze. Warszawa: IBE, s. 141–161.

Turkle, S. (1995). Life on the Screen. Identity in the Age of the Internet. New York: Simon & Schuster.

Wobalis, M. (2018). „Multimedia i edukacja 2.18”. Polonistyka. Innowacje, 8, s. 209–226. DOI: https://doi.org/10.14746/2018.8.15

Wojtkowiak, M. (red.) (2024). Młodzież w infosferze. Współczesne problemy wychowania. Warszawa: Instytut Badań Edukacyjnych.