Wpływ skandalu na opinię publiczną

Main Article Content

Piotr Pawełczyk

Abstrakt

Skandal polityczny rzadko pojawia się jako przedmiot analizy naukowej, być może dlatego, że znajduje się na pograniczu obszaru ludzkich ułomności i słabości systemu. Nie wiadomo, czy powinni badać to zjawisko psycholodzy, socjolodzy, politolodzy, czy specjaliści z zakresu komunikowania społecznego. Wpływ skandalu na opinię publiczną jest jednak niezaprzeczalny tak samo jego konsekwencje dla funkcjonowania systemu politycznego. Skandale zmiatają ze sceny prezydentów, premierów, ministrów, niszczą kariery polityków, a także owocują brzemiennymi w skutki kryzysami społecznego zaufania do władzy. Wydarzenie z udziałem osób publicznych, przede wszystkim polityków, napiętnowane jako skandal stanowi cios w kapitał społeczny władzy. Jego znaczenie jest często niedoceniane wobec rozstrzygnięć proceduralnych demokracji. Osoby uwikłane w skandal stanowią dla opinii publicznej żywy dowód niezgodności deklarowanego – zwłaszcza w trakcie kampanii wyborczych – przywiązania do zasad etycznych i faktycznego ich łamania. Artykuł zawiera rozważania na temat samej istoty skandalu, określając go jako akt naruszenia normy, ujawnienie tego naruszenia oraz reakcję opinii publicznej. Scharakteryzowano w nim także podstawowe koncepcje dotyczące przyczyn rosnącej ilości skandali oraz ich konsekwencji dla społeczeństwa.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Pawełczyk, P. (2014). Wpływ skandalu na opinię publiczną. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, (3), 45-56. https://doi.org/10.14746/ssp.2014.3.3
Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Adler A. (1946), Znajomość człowieka, Warszawa.
  2. Cohen B. C. (1963), The Press and Foreign Policy, Princeton.
  3. Entman R. (1991), Framing US News: Contrasts in Narratives of the KLM and Iran Air Incidents, “Journal of Communication”, no. 41.
  4. GamsonW. A., Modigliani A. (1981), Media discourse and public opinion on nuclear power. A constructionist approach, “American Journal of Sociology”, no. 1.
  5. Habermas J. (2008), Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej, Warszawa.
  6. Kepplinger H. M. (2008), Mechanizmy skandalizacji w mediach, Kraków.
  7. Palczewski M. (2011), Koncepcja framingu i jej zastosowanie w badaniach newsów w Wiadomościach TVP i Faktach TVN, “Studia Medioznawcze”, no. 1.
  8. Markovits A., Silverstein M. (1988), Introduction: Power and Process in Liberal Democracies, in: The Politics of Scandal: Power and Process in Liberal Democracies, eds. A. S. Markovits, M. Silverstein, New York.
  9. Piontek D. (2011), Komunikowanie polityczne i kultura popularna. Tabloidyzacja informacji o polityce, Poznań.
  10. Thompson J. B. (2010), Skandal polityczny. Władza i jawność w epoce medialnej, Warszawa.