Deficyt gazu w Polsce: między iluzją bezpieczeństwa a kryzysem surowcowej suwerenności

Abstrakt

Artykuł podejmuje problem deficytu gazu ziemnego w Polsce, ujmując go jako zjawisko o charakterze strukturalnym, a nie przejściowym. Autorzy analizują globalne uwarunkowania podaży gazu, krajowy bilans zapotrzebowania oraz możliwości infrastrukturalne systemu gazowego, wskazując na narastającą rozbieżność pomiędzy deklaracjami politycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa energetycznego a realnymi możliwościami surowcowymi państwa. W pracy zastosowano podejście systemowe, porównawcze oraz instytucjonalno-prawne, co pozwala wykazać, że niski poziom zużycia gazu w Polsce nie jest efektem wysokiej efektywności energetycznej, lecz konsekwencją ograniczeń importowych, kontraktowych i infrastrukturalnych. Szczególna uwaga poświęcona została roli gazu ziemnego jako paliwa pomostowego w procesie transformacji energetycznej oraz konsekwencjom jego niedoboru dla sektora ciepłowniczego, budownictwa i elektroenergetyki. Artykuł dowodzi, że dominująca narracja o osiągnięciu suwerenności gazowej ma charakter iluzoryczny i maskuje rosnące ryzyka systemowe dla bezpieczeństwa energetycznego państwa.