Abstrakt
Moralność polega na zgodności ludzkiego działania z normami etycznymi. W odniesieniu do klasycznego rozumienia polityki, czyli roztropnego realizowania dobra wspólnego, celem władzy jest troska o dobro każdej osoby-obywatela. Pytanie, czy cel uświęca środki, w dziedzinie polityki, dopuszcza możliwość, że kryterium działania będzie skuteczność, a nie wartości etyczne. Skoro kryterium działania stanowi skuteczność, to czy w aktywności politycznej dopuszczalne jest podejmowanie działań niemoralnych?
Bibliografia
Arystoteles (1996), Etyka Nikomachejska, tłum. D. Gromska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Bankowicz M. (1996), Polityka, w: Słownik polityki, red. M. Bankowicz, Wiedza Powszechna, Warszawa.
Filipkowski J. (2010), Wokół sporów o rozumienie polityki, „Rocznik Dobromiejski”, t. 4.
Krąpiec M. A. (1997), Ludzka wolność i jej granice, Wydawnictwo „GUTENBERG – PRINT”, Warszawa.
Krąpiec M. A. (2006), Moralność, w: Powszechna Encyklopedia Filozofii, red. A. Maryniarczyk, t. 7, PTTA, Lublin.
Krąpiec M. A. (1995), O ludzką politykę!, Wydawnictwo „TOLEK”, Katowice.
Krąpiec M. A. (2007), Polityka, w: Powszechna encyklopedia filozofii, red. A. Maryniarczyk, t. 8, PTTA, Lublin.
Maritain J. (1993), Człowiek i państwo, Wydawnictwo Znak, Kraków.
Maritain J. (2001), Dziewięć wykładów o podstawowych pojęciach filozofii moralnej, RW KUL, Lublin.
Ślipko T. (2002), Zarys etyki ogólnej, Wydawnictwo WAM, Kraków.
Tomasz z Akwinu (1963), Suma teologiczna, t. 9: Cel ostateczny czyli szczęście oraz uczynki ludzkie (I–II, 1–21), przeł. F. W. Bednarski, Wydawnictwo Veritas, Londyn.
Woroniecki J. (1986), Katolicka etyka wychowawcza: Etyka ogólna, t. 1, RW KUL, Lublin.
Licencja
Copyright
© 2015 Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu
OPEN ACCESS