Abstrakt
W prezentowanym artykule zaproponowana została oryginalna, w przeciwieństwie do wielu wcześniejszych odczytań Zimowej opowieści Ołesia Ulianenki zazwyczaj opartych na podejściu socjologicznym, psychoanalityczna interpretacja tego dzieła, sięgająca głęboko do poetyki utworu. Przeprowadzona analiza dowodzi, że w niewielkim, ale znakomitym pod względem artystycznym szkicu, który trudno przypisać do określonego gatunku i w którym niełatwo wyznaczyć fabułę i temat, ukraiński pisarz w skondensowanej formie zaprezentował liczne wieloaspektowe i sugestywne obrazy archetypowe, ściśle powiązane z problematyką wspólnotowo-historyczną, moralno-etyczną, filozoficzną (immanentnie obecną w jego późniejszych pracach). Ponadto, co najważniejsze, autor udowodnił, że śmierć można pokonać dzięki powtarzającym się zwycięstwom.
Bibliografia
Zborovska N., Feministychni rozdumy: Na karnavali mertvykh potsilunkiv [Feminist Reflections: at the Carnival of Dead Kisses], [v:] Elektronnyi resurs: http://1576.ua/books/4774 (24.09.2019).
Punina O.V., Khudozhnie osmyslennia universalii smerti v „Zymovii povisti” Olesia Ulianenka [Artistic Realisation of Death’s Timelessness in „Winter Novel” by Oles Ulianenko], [v:] „Visnyk Donetskoho natsionalnoho universitetu”, 2014, № 1–2, s. 206–210.
Tenditna N., Nekrofilichno-sadystskyi prostir romanu O. Ulianenka „Zymovii povisti” [The Space Full of Necrophilia and Sadism in Ulianenko’s „Winter Novel”], [v:] „Visnyk LNU im. T. Shevchenka”, 2010, № 5, s. 130–135.
Kharchuk R.B., Suchasna ukrainska proza: Postmodernyi period [Postmodernism in Contemporary Ukrainian Prose], Kyiv: Akdemiia, 2008.
Yampolskii M., Demon i Labirint [A Demon and a Labyrinth], Moskva: Novoie literaturnoie obozreniie, 1996.
Kierkegaard S., Repetition: An Essay in Experimental Psychology, New York — Evanston — London: Harper & Row, 1964.
Levin D., The Body’s Recollection of Beingи: Phenomenological Psychology and the Deconstruction of Nihilismи, London: Routlege & Kegan Paul, 1985.
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
