Etnolingwistyczna i narodowa tożsamość ukraińskich migrantów (na materiale twórczości Mariny Lewyckiej)

Abstrakt

Przedmiotem niniejszych badań jest twórczość anglojęzycznej pisarki pochodzenia ukraińskiego Mariny Lewyckiej, która ukazuje złożoną dynamikę kształtowania się tożsamości językowej i narodowej jednostki w kontekście doświadczeń emigracyjnych. Celem analizy jest określenie, w jaki sposób dwujęzyczność, doświadczenie międzykulturowe oraz artystyczne ujęcie problematyki migracji kreują specyficzną formę hybrydowej lub wielorakiej tożsamości, łączącej ukraińskie dziedzictwo kulturowe z angielską mentalnością. W twórczości Lewyckiej odzwierciedlony jest konflikt pokoleniowy wśród emigrantów: starsze pokolenie zachowuje pamięć o Ukrainie jako o sakralnej przestrzeni przeszłości, podczas gdy młodsze pokolenie w pełni integruje się z brytyjskim społeczeństwem. Poprzez kontrast między tymi postawami autorka ukazuje, że tożsamość nie jest stanem statycznym, lecz procesem ciągłego wyboru między „swoim” a „obcym”. Wnioski z analizy wskazują, że fenomen twórczości Lewyckiej ma istotne znaczenie nie tylko w badaniach nad współczesną literaturą emigracyjną, lecz również dla rozumienia szerszych procesów globalizacji kulturowej, w ramach których kształtują się nowe typy świadomości narodowej. Jej teksty funkcjonują jako laboratorium refleksji nad tożsamością w świecie, w którym granice między narodami i kulturami stają się coraz bardziej umowne.