Abstrakt
This text is a translation into Polish of an essay originally published as A. Vidler, “Architecture’s Expanded Field”, in: Architecture Between Spectacle and Use, ed. A. Vidler, Williamstown, MA/New Haven–London 2008, pp. 143–154. This theoretical study looks at the “expanded field” of contemporary architecture, its diverse modes, iterations and combinations with other domains such as sculpture or landscape using the diagrammatic model introduced by Rosalind E. Krauss for her consideration of 20th-century sculpture. Vidler discusses different types of architecture dominant in the last decades of the 20th and the beginning of the 21st century, pointing to the most recently dominant model called “diagram architecture”.
Bibliografia
Eisenman P., Diagram Diaries, New York 1999
Greenberg C., Towards a Newer Laocoön, „Partisan Review” 1940, 7(4), s. 296–310
Ito T., Diagram Architecture, „El Croquis” 1996, 77(1), s. 18
Krauss R., Oryginalność awangardy i inne mity modernistyczne, tłum. M. Szuba, Gdańsk 2011, s. 275–288
Krauss R., Sculpture in the Expanded Field, „October” 1979, 8, s. 30–44 DOI: https://doi.org/10.2307/778224
Lessing G.E., Laokoon, czyli o granicach malarstwa i poezji, opr. naukowe M. Mencfel, tłum. H. Zymon-Dębicki, Kraków 2012, s. 3
Vidler A., Architecture’s Expanded Field, w: Architecture Between Spectacle and Use, red. A. Vidler, Williamstown, MA/New Haven–London 2008, s. 143–154
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Anthony Vidler; Filip Lipiński (Tłumacz)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Prawo autorskie regulowane jest oświadczeniem autora przygotowanym przez Wydawnictwo Naukowe UAM a od nr XXVIII także umową licencyjną na publikację online zawartą pomiędzy Autorem i Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza. Autorzy ponoszą odpowiedzialność za oryginalność zamieszczanego materiału tekstowego oraz regulację praw autorskich dotyczących materiałów ilustracyjnych. W przypadku, gdy materiały pochodzą od redakcji – odpowiedzialność ponosi redakcja czasopisma.
Ten utwór dostepny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.