Niejednoznaczność wypowiedzi humorystycznych a kompetentne komunikowanie się

Main Article Content

Adam Kucharski

Abstrakt

The aim of this paper was to discuss competent communication, specifically humorous statements containing ambiguity. Attention was brought to difficulties when deciding between informative and humorous manners of communication. It is not easy to differentiate between the two manners, which means we do not always adjust to the correct manner when speaking with our conversationalist. It brings special difficulties, when the communicator knowingly does not state what manner his speech should be received in. Farther, we cannot always form a phrase in a certain manner, even if the manner is known to us, which can lead to further issues in communication. Communication competency, including humour competency is not only the ability to understand and appreciate the humorous aspect in the message, but also the ability to formulate a humorous statement appropriate for the situation and to the aims raised by an individual.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kucharski, A. (2020). Niejednoznaczność wypowiedzi humorystycznych a kompetentne komunikowanie się . Człowiek I Społeczeństwo, 50, 65–84. https://doi.org/10.14746/cis.2020.50.5
Dział
ARTYKUŁY

Referencje

  1. Adler, B.R., Rosenfeld, B.L., Proctor II, F.R. (2006). Relacje interpersonalne. Proces porozumiewania się. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis.
  2. Argyle, M. (2002). Psychologia stosunków międzyludzkich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Attardo, S. (1994). Linguistic Theories of Humour. Berlin: Mounton de Gruyter.
  4. Austin, J.L. (1975). How to Do Things with Words. Cambridge, MA: HUP.
  5. Carrell, A. (2000). Two facets of communicative competence: Joke competence and humor competence. W: S. Gajda, D. Brzozowska (red.), Świat humoru (s. 27–36). Opole: Uniwersytet Opolski, Instytut Filologii Polskiej.
  6. Dobek-Ostrowska, B. (1999). Podstawy komunikowania społecznego. Wrocław: Wydawnictwo Astrum.
  7. Dobek-Ostrowska, B. (2012). Komunikowanie publiczne i polityczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  8. Domachowski, W. (1982). Komunikacja niewerbalna. W: W. Domachowski, S. Kowalik, J. Miluska (red.), Z zagadnień psychologii społecznej (s. 77–93). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  9. Fiske, J. (2003). Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem. Wrocław: Wydawnictwo Astrum.
  10. Goban-Klas, T. (2009). Media i komunikowanie masowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  11. Grabias, S. (1997). Język w zachowaniach społecznych. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
  12. Grice, P. (1980). Logika a konwersacja. W: B. Stanosz (red.), Język w świetle nauki (s. 91–114). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  13. Halliday, M.A.K. (1994). Introduction to functional grammar. London: Edward Arnold.
  14. Hymes, D. (1980). Socjolingwistyka i etnografia mówienia. W: M. Głowiński (red.), Język i społeczeństwo (s. 41–82). Warszawa: Czytelnik.
  15. Kurcz, I. (2000). Psychologia języka i komunikacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  16. Kurcz, I., Okuniewska, H. (red.). (2011). Język jako przedmiot badań psychologicznych. Psycholingwistyka ogólna i neurolingwistyka. Warszawa: Wydawnictwo SWPS Academica.
  17. Lew, R. (2000). Dowcip językowy w świetle najnowszych językoznawczych teorii humoru. W: S. Gajda, D. Brzozowska (red.), Świat humoru (s. 127–135). Opole: Uniwersytet Opolski, Instytut Filologii Polskiej.
  18. Martin, R. (2007). The Psychology of Humor. An Integrative Approche. Burlington, MA: Elsevier Academic Press.
  19. Matczak, A. (2007). Kwestionariusz Kompetencji Społecznych KKS. Podręcznik (wyd. 2 uzup.). Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.
  20. Morreale, S.P., Spitzberg, B.H., Barge, J.K. (2012). Komunikowanie między ludźmi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  21. Norrick, N.R. (2003). Issues in conversational joking. Journal of Pragmatics, 35(9), 1333–1359.
  22. Partington, A. (2006). The Linguistics of Laughter: A Corpus-Assisted Study of Laughter-Talk. New York: Routledge.
  23. Raskin, V. (1985). Semantic Mechanisms of Humor. Dordrecht: D. Reidel.
  24. Siek-Piskozub, T. (2012). Międzykulturowa kompetencja komunikacyjna wyzwaniem dla glottodydaktyki. Lingwistyka Stosowana, 5, 95–108.
  25. Willim, E. (2010). O sporach wokół formy i funkcji we współczesnym językoznawstwie, formalizm kontra funkcjonalizm. Linguistica Copernicana, 1(3), 81–127.
  26. Witek, M. (2011). Spór o podstawy teorii czynności mowy. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
  27. Zajdman, A. (1992). Did you mean to be funny? Well if you say so… Humor, 5(4), 357–368.
  28. Zdunkiewicz, D. (2001). Akty mowy. W: J. Bartmiński (red.), Współczesny język polski (s. 269–280). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.