Słowa kluczowe
Patrycja Volny
autobiografia
autobiografizm
dokument osobisty
biografistyka kobiet
rynek wydawniczy
kapitał uwagi
Jak cytować
Abstrakt
Tematem artykułu jest refleksja nad aktualnym statusem pisarstwa autobiograficznego na przykładzie książki Patrycji Volny Niewygodna. Autobiografia. Publikacje w mediach tradycyjnych oraz reakcje publiczności w mediach społecznościowych pokazują, że twórczość opatrzona emblematem autobiografizmu traktowana jest bezrefleksyjnie jako wyznanie prawdy, wzbudzając tym większe emocje, im bardziej sensacyjne treści zawiera. Patrycja Volny wzbudza szczególne zainteresowanie jako córka znanego i cenionego artysty, a jej wyznania przyciągają uwagę, sytuując postać autorki wobec innych uczestników medialnego dyskursu. Splot okoliczności rynkowych, medialnych, ideologicznych nakłada się na pierwotne intencje, czyniąc z konfesyjnego u zarania gatunku obiekt rynkowych gier, na równie z innymi produktami przemysłu kultury.
Bibliografia
Antonik, Dominik. „Przemysł autobiografii. Ghostwriting, kultura sławy i utowarowienie tożsamości”. Teksty Drugie 1 (2019): 80–105. DOI: https://doi.org/10.18318/td.2019.1.6
Araszkiewicz, Agata. „Kobiety, które nienawidzą mężczyzn”. Czas Kultury 4 (2020): 163–167.
Autobiografia. Red. Małgorzata Czermińska. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2009.
Cieński, Andrzej. Pamiętniki i autobiografie światowe. Wrocław: Ossolineum, 1992.
Cieślak, Jacek. „Patrycja Volny: jak bił, pił i molestował Jacek Kaczmarski”. Rzeczpospolita, 23.11.2024. https://www.rp.pl/literatura/art41488741-patrycja-volny-jak-bil-pil-i-molestowal-jacek-kaczmarski.
Czermińska, Małgorzata. Autobiograficzny trójkąt. Świadectwo, wyznanie, wyzwanie. Wydanie 2, zmienione. Kraków: Universitas, 2020.
Czermińska, Małgorzata. „Ruchome granice autobiograficzności”. Opcje 1 (2012): 24–29 .
Demetrio, Duccio. Autobiografia. Terapeutyczny wymiar pisania o sobie. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2000.
„Dorosłe Dzieci Alkoholików” [list czytelniczki]. Charaktery 9 (2007): https://imgur.com/a/zHfom.
Duda, Maciej. „Matka, autobiografia. Próby”. Autobiografia 1 (2014): 69–82.
Gajewska, Agnieszka. „Auto/biografia kontrfaktyczna Doris Lessing”. Autobiografia 1 (2014): 39–49.
Giza, Anna. Życie jako opowieść. Analiza materiałów autobiograficznych w perspektywie socjologii wiedzy. Wrocław: Ossolineum, 1991.
Grzemska, Aleksandra. „Matki i córki w polu autobiograficznym”. Teksty Drugie 6 (2018): 77–91. DOI: https://doi.org/10.18318/td.2018.6.5
Iwasiów, Inga. „Humanistyka, zmiana, autobiografia. Studium przypadku osobistego”. Acta Universitatis Lodziensis, Folia Litteraria Polonica 1 (2021): 15–31. DOI: https://doi.org/10.18778/1505-9057.60.02
Iwasiów, Inga. „Tożsamość, performatywność, komunikacjagenderowe aspekty autobiografizmu”. Autobiografia. Literatura. Kultura. Media 1 (2014): 7–11.
Kaczmarski, Jacek, Patrycja Volny. Życie do góry nogami. Warszawa: Egmont, 1997.
Krajewski, Marek. „Cancel Culture: unieważniając unieważnianie”. Przegląd Socjologiczny 1 (2022): 185–206. DOI: https://doi.org/10.26485/PS/2021/71.1/8
Lejeune, Philippe. „Czy można zdefiniować autobiografię?”. W tegoż: Wariacje na temat pewnego paktu. O autobiografii. Red. Regina Lubas-Bartoszyńska, tłum. Wincenty Grajewski, Stanisław Jaworski, Aleksander Labuda, Regina Lubas-Bartoszyńska, 1–19. Kraków: Universitas, 2001.
Mason, Mary G. „Inny głos: autobiografie pisarek”. W: Autobiografia, red. Małgorzata Czermińska, 169–207. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2009.
„Molestowanie seksualne” (hasło). W: Encyklopedia Gender. Płeć w kulturze, 325-326. Warszawa: Czarna Owca, 2014.
„«Nie pisz książki o ojcu». Ale Patrycja Volny napisała: o Jacku Kaczmarskim, przemocy i molestowaniu”. Natalia Waloch rozmawia z Patrycją Volny. Wysokie Obcasy, listopad 2024.
Osiński, Dawid Maria. „O formach autobiografii w kulturzekilka przybliżeń”. Tekstualia 2 (2020): 3–18.
Pajączek, Katarzyna. „Szokujące wyznanie córki Jacka Kaczmarskiego. «Mój ojciec był moim oprawcą»”. rmf.fm, 21.11.2024. https://www.rmf.fm/rozrywka/plotki/news,72813,szokujace-wyznanie-corki-jacka-kaczmarskiego-moj-ojciec-byl-moim-oprawca.html.
Pekaniec, Anna. „Dlaczego (auto)biografie? Literatura dokumentu osobistego kiedyś i dziś”. Autobiografia. Literatura. Kultura. Media 1 (2022): 125–144. DOI: https://doi.org/10.18276/au.2022.1.18-11
Pekaniec, Anna. „Literatura dokumentu osobistego kobiet. Ewolucja teorii, zmiany praktyk lekturowych”. Autobiografia. Literatura. Kultura. Media 1 (2014): 13–28.
Poznańska, Justyna. „Narracyjne konstruowanie tożsamości. O autobiografii Niny Berberowej”. Wschodni Rocznik Humanistyczny IX (2013): 265–278.
Rosiak, Dariusz. „Co się dzieje z demokratycznym światem? Idzie fala większa od Trumpa”. Tygodnik Powszechny 5 (2025): https://www.tygodnikpowszechny.pl/co-sie-dzieje-z-demokratycznym-swiatem-idzie-fala-wieksza-od-trumpa-189555 (28.01.2025).
Sobaś-Mikołajczyk, Pola. „O czytaniu z zaciśniętymi powiekami, czyli cała Polska urządza Wałęsom terapię”. Opcje 1 (2012): 82–85.
Stanisławski, Wojciech. Ołowiany sarkofag Kaczmarskiego. Wpis opublikowany na Facebooku, 18.01.2025.
Szafrański, Jakub. „Skrzywdzona i harda, ale czy szczera? [o książce «Niewygodna» Patrycji Volny]”. Krytyka Polityczna, 21.12.2024. https://krytykapolityczna.pl/kultura/czytaj-dalej/skrzywdzona-i-harda-ale-czy-szczera-o-ksiazce-niewygodna-patrycji-volny/.
„«Usłyszałam od ojca, że jestem głupia, gruba i interesowna». Patrycja Volny z «niewygodną» opowieścią o Jacku Kaczmarskim”. Małgorzata Serafin rozmawia z Patrycją Volny. W czułym zwierciadle (podcast), 6.12.2024.
Volny, Patrycja. Niewygodna. Autobiografia. Warszawa: Agora, 2024.
Waloch, Natalia. „Alkohol, przemoc, trauma. Patrycja Volny napisała autobiografię o życiu z ojcem Jackiem Kaczmarskim”. Wysokie Obcasy, 7.11.2024
Licencja
Prawa autorskie (c) 2025 Krzysztof Gajda
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Za prawa cytowania fragmentów innych publikacji (tekstów, tabel, rycin oraz ilustracji) odpowiedzialni są autorzy artykułu.