Pressto.

Nagłowek strony

Przesyłanie tekstów

Przesyłanie tekstów

Posiadasz nazwę użytkownika oraz hasło do zalogowania się na stronie czasopisma Nauka i Szkolnictwo Wyższe?
Przejdź do logowania

Nie posiadasz nazwy użytkownika oraz hasła
Przejdź do rejestracji

Rejestracja oraz logowanie są niezbędne do wysyłania tekstów oraz sprawdzania ich aktualnego statusu.

 

Wytyczne dla autorów

1. Format nadsyłanych tekstów

· Format pliku – .doc, .docx lub .odt

· Krój tekstu – Times New Roman 12 pkt, interlinia 1.5 pkt, marginesy 2.5 cm.

· Maksymalna objętość tekstu: 1,5 arkusza wydawniczego (60 tys. znaków ze spacjami).

· Tekst powinien zawierać: tytuł, abstrakt i słowa kluczowe (max. 5) w języku polskim i angielskim, bibliografię, adres e-mail do korespondencji oraz krótki biogram autora/ki.

 

2. Sposób zapisywania tytułów w tekście głównym

 

· Imię i nazwisko autora/ki oraz tytuł (i podtytuł) nadesłanego tekstu: styl „Nagłówek 1”. Śródtytuły: styl „Nagłówek 2”.

· Zapis kursywą bez cudzysłowu:

‒ Tytuły książek, dzieł sztuki, filmów, audycji telewizyjnych i radiowych itd. (np. The Routledge international handbook of higher education, Mała nauka – wielka nauka, Altergodzina).

‒ Tytuły gazet, czasopism i innych druków ciągłych (np. Higher Education, Sociology of Education, Le Monde diplomatique).

· Zapis antykwą w cudzysłowie:

‒ Tytuły artykułów (w czasopismach, w Internecie) oraz części i rozdziałów książek (np. „Research on higher education in Europe”, „The disciplinary shaping of the profession”).

‒ Nazwy konferencji, projektów badawczych (np. EUROAC „The Academic Profession in Europe”).

· Zapis antykwą bez cudzysłowu:

‒ Nazwy zespołów badawczych, think tanków, partii politycznych (np. Bologna Follow up Group, Ośrodek Myśli Politycznej, Partia Demokratyczna).

 

3. Sposób zapisywania cytatów

· Krótsze cytaty (max. 5 wersów): zapis w cudzysłowie, krój prosty, bez wybicia.

· Dłuższe cytaty (powyżej 5 wersów): od nowego wersu, z obustronnym wcięciem, czcionka 10 pkt, interlinia 1.5 pkt, krój prosty, bez cudzysłowów. Pierwszy wers po wyróżnionym cytacie z wcięciem akapitu.

· Cytaty drugiego stopnia: cudzysłów ostrokątny, krój prosty (np. „niektórzy badacze odruchowo stwierdzają: «Nie ma takiej potrzeby»”.).

 

4. Zastosowanie wyróżnień w tekście głównym

· Kursywa

‒ Wyrazy i zwroty obcojęzyczne (np. implicite, know-how).

· Rozstrzelenie

‒ Wyrazy lub zwroty, których znaczenie autor/autorka chce podkreślić (np. „szczególnie istotny wydaje się wspólnotowy charakter uniwersytetu”).

Uwaga: Sposób wprowadzania rozstrzelenia: zaznaczenie fragmentu, menu Czcionka/ Odstępy między znakami/ Odstępy/ Rozstrzelone.

 

5. Sposób zapisywania liczebników

· Daty

‒ Dzień i rok: zapis liczbowy, miesiąc: zapis słowny (np. 12 maja 2001 roku, w 1998 roku, 28 kwietnia).

‒ Dekady: zapis cyframi arabskimi; wieki: zapis cyframi rzymskimi (np. w XX wieku, lata 60. XX wieku).

‒ Przedziały lat: pełne liczby oddzielone półpauzą (np. w latach 1971–1977; okres 2009–2012).

· Pozostałe liczebniki

‒ Jednostki miar, walut, procenty: zapis liczbowy (np. 1 200 00 zł; 20%; 60 m).

‒ Części dziesiętne: zapis po kropce (np. 1.2%).

‒ Liczebniki niezwiązane z obliczeniami matematycznymi: w miarę możliwości zapis słowny (np. pokolenie obecnych dwudziestolatków; cztery największe instytucje).

 

6. Sposób sporządzania przypisów

‒ Przypisy źródłowe: zapis nawiasowy w tekście głównym, np. (Merton 1973: 457–459), (Gunkel, Freidank i Teichler 2003), (Leibfried i Mau 2008; Häusermann 2010; Pierson 2001). Uwaga: poszczególne odwołania oddzielamy średnikiem; numery stron podajemy po dwukropku.

‒ Pozostałe przypisy (komentujące, objaśniające itp.) – dolne. Uwaga: jeśli w przypisie komentującym pojawia się adres bibliograficzny, powinien on mieć zapis nawiasowy, np. „Podobne ujęcie problemu przedstawia Amaral (2003)”.

 

7. Sposób sporządzania wykazu literatury

· Wykaz należy opatrzyć tytułem Literatura (nie „Bibliografia”), styl „Nagłówek 2”.

· Książki:

JEDNEGO AUTORA/KI: WG WZORU nazwisko, inicjał imienia. (rok). Tytuł: Podtytuł. Miasto: Wydawnictwo. (jeśli praca ma tłumacza/kę lub redaktora/kę, podajemy po podtytule: red./przeł. inicjał imienia. nazwisko), np.:

‒ Teichler, U. (2014). Higher education research: An International encyclopedia of social and behavioral sciences. Oxford: Elsevier.

‒ Sewell, W. (2005). Logics of history: Social theory and social transformation. Chicago: University of Chicago Press.

‒ Naisbitt, J. (1997). Megatrendy: Dziesięć nowych kierunków zmieniających nasze życie, przeł. P. Kwiatkowski, Warszawa: Zysk i S-ka.

 

DWÓCH LUB WIĘCEJ AUTORÓW/EK: wzór jak wyżej, nazwiska podajemy w kolejności ze strony tytułowej, przed ostatnim nazwiskiem spójnik „i”, np.

‒ Altbach, P.G., Reisberg, L. i Rumbley, L.A. (2009). Trends in global higher education: Tracking an academic revolution. Paris: UNESCO.

‒ Hardt, M. i Negri, A. (1994). Labor of Dionysus: A critique of the state-form. Minneapolis–London: University of Minnesota Press.

WCHODZĄCA W SKŁAD DZIEŁ WYBRANYCH/ZEBRANYCH:

‒ Marks, K. (1960). Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne z 1844 r. W: K. Marks i F. Engels. Dzieła, t. 1. Warszawa: Książka i Wiedza.

BĘDĄCA CZĘŚCIĄ KILKUTOMOWEJ CAŁOŚCI JEDNEGO AUTORA:

‒ Mumford, L. (2014). Mit maszyny. T. 2: Pentagon władzy, przeł. M. Szczubiałka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

 

TOM ZBIOROWY:

‒ Altbach, Ph.G., Reisberg, L., Yudkevich, M., Androushchak, G. i Pacheco, I. (red.) (2012). Paying the professoriate: A global comparison of compensation and contracts. New York: Routledge.

‒ Davis, M., Devlin, M. i Tight, M. (red.) (2010). Interdisciplinary higher education: Perspectives and practicalities. Bingley: Emerald.

‒ Górniak, J. (red.) (2015). Polski rynek pracy: Wyzwania i kierunki działań na podstawie badań Bilans Kapitału Ludzkiego 2010–2015. Warszawa–Kraków: PARP.

‒ Rüegg, W. (red.) (2011). A History of the university in Europe, t. 4. Cambridge: Cambridge University Press.

 

· Artykuły:

W TOMIE ZBIOROWYM:

‒ Pierson, P. (2001). Coping with permanent austerity: Welfare state restructuring in affluent democracies. W: P. Pierson (red.), The New politics of the welfare state (369–406). Oxford: Oxford University Press.

‒ Schneijderberg, C. i Merkator, N. (2012). The New higher education professionals. W: B.M. Kehm i U. Teichler (red.). The Academic profession in Europe: New tasks and new challenges (53–92). Dordrecht: Springer.

UWAGA: Tytuł artykułu zapisujemy antykwą bez cudzysłowu; koniecznie należy umieścić w zapisie zakres stron w tomie.

 

W CZASOPIŚMIE:

‒ Teichler, U. (1996). Comparative higher education: Potentials and limits. Higher Education. 32(4): 431–465.

‒ Hessels, L.K. i Lente, H. van. (2008). Re-thinking new knowledge production: A literature review and a research agenda. Research Policy. 37: 740–760.

‒ Latour, B. (2009). Dajcie mi laboratorium a poruszę świat. Przeł. K. Abriszewski i Ł. Afeltowicz. Teksty Drugie. 1/2: 163–192.

‒ Davies R. Cresci E. (2017). Growth in unpaid full-time internships raises fears for social mobility. The Guardian. 17 kwietnia: 13.

UWAGA: W zależności od stylu numeracji przyjętego przez dane czasopismo podajemy zarówno numer tomu, jak zeszytu, np. 14(3) oznaczać będzie tom 14, nr 3; bądź numerację roczną i zbiorczą, np. 3(16) oznaczać będzie nr 3 w danym roku i 16. od momentu powstania czasopisma.

 

RECENZJA:

‒ Smużewska, M. (2015). Uniwersytet bez idei. Nauka i Szkolnictwo Wyższe. 1(45): 309-324.

WYWIAD:

‒ Standing, G. (2014). Wyklęty lud ziemi, o jakim się Marksowi nie śniło. Z Guyem Standingiem rozmawia Katarzyna Wężyk. Gazeta Wyborcza. 22 listopada.

‒ Teichler, U. (2015). Political priorities and political campaigns in higher education. An interview with Professor Teichler. Educational Studies (Moscow). 1: 10–13.

 

· Publikacje dostępne w internecie:

‒ Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. Dz.U. 2005, nr 164, poz. 1356. http://bit.ly/2paDoPt [12.02.2017].

‒ Karta uniwersytetów europejskich w sprawie uczenia się przez całe życie. (2008). Brussels: European University Association. http://bit.ly/2ptdVE3 [17.10.2016].

‒ Making the Most of Our Potential: Consolidating the European Higher Education Area, Bucharest Communique. (2012). Bucharest. http://bit.ly/2palw7n [17.10.2016].
‒ Marzec W. (2014). Modernizacja mas. Moment polityczny i dyskurs endecji w okresie rewolucji 1905–1907. Praktyka Teoretyczna. 3(13): 9–132. http://bit.ly/2pY9aSA [9.03.2016].

Uwaga: dane publikacji internetowych zapisujemy w zależności od typu tekstu według wzorów podanych powyżej (tj. stosujemy zapis odpowiedni dla książki, artykuły itd.), a po adresie zamieszczamy odnośnik i datę dostępu w nawiasie kwadratowym. Odnośnik podajemy w wersji skróconej przy pomocy: https://bitly.com/

 

8. Pozostałe zalecenia edytorskie:

 · Wypuszczenia w cytatach oznaczamy wielokropkiem w nawiasie kwadratowym: […].

· Komentarze i dopiski do cytowanego tekstu: w nawiasie kwadratowym wg wzoru: [dop. – AW], [podkr. – MJ].

· Znak przypisu dolnego: przed znakiem przestankowym (wyjątek: zdania zakończone wielokropkiem; zdania będące w całości pytaniami).

· Jeśli publikacja ma więcej niż troje autorów/redaktorów, w tekście głównym podajemy imię i nazwisko pierwszego/pierwszej z dopiskiem „i in.”: (Barnes i in. 2010). W wykazie literatury podajemy wszystkich autorów/ki publikacji.

· Przy cytowaniu kilku tekstów tego samego autora/ki wydanych w tym samym roku stosujemy zapis nawiasowy: (Kwiek 2012a), (Kwiek 2012b).

· W adresach bibliograficznych miejsce publikacji zapisujemy w języku oryginału, pozostałe dane – w języku polskim, np. Torino 2016; t. 14; cz. 1; 14 września.

· Nazwy instytucji, grup badawczych, projektów itp. w tekście głównym podajemy w brzmieniu oryginalnym, dodając w nawiasie okrągłym tłumaczenie polskie, np. Bologna Follow up Group (Grupa Wdrożeniowa ds. Procesu Bolońskiego). Jeśli nazwa zagranicznej instytucji jest polskiej literaturze przyswojona, można zrezygnować z nazwy oryginalnej, np. Uniwersytet Stanforda.

 

 

 

 

Polityka prywatności

Nazwy i adresy e-mail wprowadzone w tym czasopiśmie będą wykorzystywane wyłącznie do określonych celów tego czasopisma i nie zostaną udostępnione do innych celów.

 


    Metadata from Crossref logo       Crossref Similarity Check logo