Kilka uwag o teorii i praktyce edukacji nauczycielskiej

Main Article Content

Tadeusz Lewowicki

Abstrakt

W artykule przedstawione zostały - na tle wyróżnionych przez Autora ujęć koncepcji edukacji nauczycielskiej - najistotniejsze problemy kształcenia, dokształcania i doskonalenia zawodowego nauczycieli. Poddano w nim analizie możliwe - i dające się już dziś zaobserwować - skutki oderwania praktyki kształcenia od teorii pedeutologicznych, zwłaszcza w sytuacji, gdy o przyjmowanych modelach często decydują grupy ludzi nie znających tych teorii. Taki stan może prowadzić do dominacji wiedzy potocznej bądź środowiskowych partykularyzmów. Praktyka edukacji nauczycielskiej została przedstawiona w aspekcie funkcjonujących od lat - w ocenie Autora często już mało przydatnych - rozwiązań programowych, metodycznych i organizacyjnych; lokalnych warunków poszczególnych typów uczelni oraz zakłóceń będących udziałem okresu transformacji wszystkich sfer życia społecznego. Okres żywiołowych zmagań o sens, metody i formy edukacji nauczycielskiej, któremu towarzyszy wiele zjawisk negatywnych, niesie również poszukiwania nowych rozwiązań. Autor zwraca uwagę na podejmowane próby nakreślenia modelu przyszłościowego, wizji modelu zróżnicowanej edukacji nauczycielskiej, przypisując w tym procesie ważną rolę społeczności pedagogów zajmujących się teorią i praktyką kształcenia nauczycieli.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Lewowicki, T. (2016). Kilka uwag o teorii i praktyce edukacji nauczycielskiej. Nauka I Szkolnictwo Wyższe, (2(4), 99-106. Pobrano z https://pressto.amu.edu.pl/index.php/nsw/article/view/4458
Dział
Oryginalny artykuł naukowy
Biogram autora

Tadeusz Lewowicki, Uniwersytet Warszawski

Tadeusz Lewowicki - profesor zwyczajny, pedagog, pracuje na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W badaniach i licznych publikacjach podejmuje problemy uwarunkowań procesu kształcenia, psychologicznych podstaw procesu dydaktycznego, indywidualizacji kształcenia, a także modeli edukacji, organizacji i koordynacji badań pedagogicznych. Przewodniczący Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN. Od trzech kadencji członek Centralnej Komisji (dawnej CKK), a ostatnio wiceprzewodniczący sekcji nauk humanistycznych i społecznych. Przewodniczący Rady Naukowej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, redaktor „Ruchu Pedagogicznego”.

Referencje

  1. Kwiatkowska H. 1988 Nowa orientacja w kształceniu nauczycieli. Warszawa: PWN.
  2. Kwiatkowska-Kowal 8.1994 Kształcenie nauczycieli w szkole wyższej (nowe konteksty, stan, możliwości przeobrażeń). Warszawa: UW.
  3. Kwieciński Z. 1992 Socjopatologia edukacji. Warszawa: IRWiR PAN.
  4. Kwieciński Z., Witkowski L. (red.) 1990 Ku pedagogii pogranicza. Toruń: UMK.
  5. Lewowicki T. 1985 Model zróżnicowanej szkoły wyższej. Warszawa: PWN.
  6. Lewowicki T. 1993a Amerykanizacja oświaty - nadzieje i zagrożenia. „Edukacja” 1993, nr 3.
  7. Lewowicki T. 1993b Kształcenie nauczycieli - typowe koncepcje - realizowane modele. W: Kształcenie i dokształcanie nauczycieli. Zielona Góra: WSP.
  8. Lewowicki T. 1994a Przemiany oświaty. Warszawa: UW.
  9. Lewowicki T. 1994b Teoria i praktyka edukacji nauczycielskiej - zmagania o model kształcenia nauczycieli. W: Z. Jasiński (red.): Nowe aspekty porównawcze edukacji nauczycielskiej. Opole: WSP.
  10. Okoń W. (red.) 1962 Osobowość nauczycieli. Warszawa: PZWS.
  11. Okoń W. 1991 Rzecz o edukacji nauczycieli. Warszawa: WSiP.