Abstract
The paper titled Julia Hartwig – Mindfulness of Listening. A Poet's Reflections on Music and Time presents the art of sound as an inseparable companion of Julia Hartwig as a poet and music lover, who particularly favored Baroque music. Music also serves as a constant point of reference for reflecting on the most important matters, including reflections about time and the human existence immersed in it. In Hartwig's worldview, mindfulness is one of the most important categories. It must accompany the understanding of music. Mindfulness should be considered a prerequisite for aesthetic experience; without it no bond can created between the listener and the musical piece being played; without mindfulness all events, including those of an acousmatic nature, are random and introduce unsettling chaos. In her poetry, Hartwig, not a musician herself, observes artists performing, and trying to understand them by speculating about them. Delving into the biographies of others tames the incomprehensible and, in its own way,reduces the distance between the listener and the artist. Hartwig's poems referring to music, often by directly mentioning the composer's name, are an expression of affirmation of the art of sounds, but also, consequently, an expression of affirmation of categories as fundamental as beauty and goodness, which endure and bring hope.
References
Bajda Justyna, 2019, Przekład intersemiotyczny. Wyspa umarłych Arnolda Böcklina w różnych stanach skupienia, „Academic Journal of Modern Philology”, nr 8, s. 7-21.
Clüver Claus, 2022, Intermedialność i interart studies, Szczepan A. (przeł.), w: Bilczewski T., Hejmej A., Rajewska E. (red.), Literatura światowa i przekład. Historie i teorie nowoczesnej komparatystyki od szkoły amerykańskiej do biohumanistyki, Kraków.
Cyz Tomasz, Muzyka jest sobą. Rozmowa z Julią Hartwig, http://www.instytutksiazki.pl/artykuly,polecamy,30911,muzyka-jest-soba---rozmowa-z-julia-hartwig.html [dostęp: 20.01.2017]
Dahlhaus Carl, 1988, Idea muzyki absolutnej i inne studia, Buchner A. (przeł.), Warszawa.
Drzewucki Janusz, 2004, Dokąd się spieszy ksiądz Vivaldi?, „Rzeczpospolita”, nr 261.
Dynkowska Julia, 2019, Julia Hartwig i „studia osobowe”, „Acta Universitatis Lodziensis” 2019, nr 1 (52), 163-176. DOI: https://doi.org/10.18778/1505-9057.52.10
Ekiert Janusz, 1994, Bliżej muzyki. Encyklopedia, Warszawa.
Fischer-Lichte Erika, 2016, Introduction: From Comparative Arts to Interart Studies, „Paragrana” nr 25, s. 12-26. DOI: https://doi.org/10.1515/para-2016-0026
Flakowicz-Szczyrba Marta, 2014, Dowód na istnienie: poezja Julii Hartwig wobec egzystencji i sztuki, Warszawa.
Hartwig Julia, 2000, Zobaczone, Kraków.
Hartwig Julia, 1992, Czułość, Kraków.
Hartwig Julia, 2001, Nie ma odpowiedzi, Warszawa.
Hartwig Julia, 2002, Błyski, Warszawa.
Hartwig Julia, 2004, Bez pożegnania, Warszawa.
Hartwig Julia, 2004, Pisane przy oknie, Warszawa.
Hartwig Julia, 2008, Trzecie błyski, Warszawa.
Hartwig Julia, 2011, Gorzkie żale, Kraków.
Hartwig Julia, My love for music, https://www.webofstories.com/play/julia.hartwig/97 [dostęp: 04.09.2024]
Kapuściński Ryszard, 2004, Podróże z Herodotem, Kraków.
Kwiatkowski Jerzy, Felieton poetycki, 1973, „Twórczość”, nr 9.
Legeżyńska Anna, 2015, Mistrzyni dyskrecji, znawczyni sztuki harmonii, „Polonistyka. Innowacje”, nr 1, s. 27-36. DOI: https://doi.org/10.14746/pi.2015.1.1.3
Matusiak Błażej, 2012, Hildegarda z Bingen. Teologia muzyki, Tyniec.
Momro Jakub, 2015, Fenomenologia ucha, „Teksty Drugie”, nr 5, s. 7-12. DOI: https://doi.org/10.18318/td.2022.5.1
Obniska Ewa, 1993, Claudio Monteverdi. Życie i twórczość, Gdańsk.
Pochwała istnienia. Studia o twórczości Julii Hartwig, 2015, Kulesza-Gulczyńska B., Winiecka E. (red.), Poznań.
Pociej Bohdan, 1972, Bach – muzyka i wielkość, Kraków.
Przerwa-Tetmajer Kazimierz, 1924, Poezje, t. 2, Warszawa.
Puchalska Iwona, 2017, Muzyka w okolicznościach lirycznych, Kraków.
Schopenhauer Arthur, 1971, Metafizyka muzyki, Garewicz J. (przeł.), „Ruch Muzyczny”, nr 1.
Schopenhauer Arthur, 1994, Świat jako wola i przedstawienie, Garewicz J. (przeł.), t. 1., Warszawa.
Schweitzer Albert, 1987, Johann Sebastian Bach, Kurecka M., Wirpsza W. (przeł.), Kraków.
Skawiński Damian, 2019, Jazz (i jego obszary) we współczesnej poezji polskiej, w: Jazz w kulturze polskiej, Ciesielski R. (red.), Zielona Góra, s. 167-190.
Telicki Marcin, 2009, Świadectwo obrazu. Związki ekfrazy i pamięci w „Zobaczonym” Julii Hartwig, „Przestrzenie Teorii”, nr 11, s. 63-82. DOI: https://doi.org/10.14746/pt.2009.11.4
Wiśniewski Jerzy, 2013, Ku harmonii. Poetyckie style słuchania muzyki w wierszach polskich autorów po 1945 roku, Łódź. DOI: https://doi.org/10.18778/7525-847-9
Wolf Werner, 2022, Ponowna dyskusja nad intermedialnością. Refleksje na temat relacji muzyki i słowa w kontekście ogólnej typologii intermedialności, Hawryszków K. (przeł.), w: Bilczewski T., Hejmej A., Rajewska E. (red.), Literatura światowa i przekład. Historie i teorie nowoczesnej komparatystyki od szkoły amerykańskiej do biohumanistyki, Kraków, s. 493-514.
License
Copyright (c) 2025 Aleksandra Reimann-Czajkowska

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
