Tożsamość polityczna jako czynnik bezpieczeństwa państwowości ukraińskiej

Main Article Content

Mykola Prymush
Hanna Lavrynenko

Abstrakt

W artykule autorzy analizują kształtowanie się tożsamości politycznej obywateli Ukrainy będącej czynnikiem bezpieczeństwa państwowości ukraińskiej. Podkreślono, że oprócz tożsamości politycznej istnieje wiele innych tożsamości przedstawionych tutaj w postaci matrycy, której składniki nieustannie oddziałują ze sobą, uzupełniają się i wpływają na siebie nawzajem. W ujęciu metodologicznym proces kształtowania się tożsamości politycznej rozpatruje się z punktu widzenia interakcjonizmu symbolicznego, w którym nacisk kładzie się na interakcję polityczną. Dodatkowo, aby obiektywnie ocenić skuteczność kształtowania się tożsamości politycznej i potencjalne negatywne konsekwencje w postaci kryzysu państwowości, mechanizm przekształcania tożsamości sytuacyjnej w podstawową tożsamość polityczną rozpatrywany jest z punktu widzenia poststrukturalizmu. Opracowanie identyfikuje i formułuje kryteria konstruowania tego podstawowego typu tożsamości politycznej, przesłanki ich kształtowania i korelacje z aktualną sytuacją polityczną na Ukrainie. Uzupełnieniem wielości podejść do badań kształtowania się tożsamości politycznej jest uwzględnienie różnych modeli jej konstrukcji. Pod uwagę brane są modele fragmentaryczne, elitarne i organiczne. Szczególną uwagę zwraca się na wiodącą rolę państwa w procesie kształtowania tożsamości politycznej, którego kluczowymi uczestnikami są elity polityczne, media i społeczeństwo obywatelskie. Aby określić, w jaki sposób postrzeganie stopnia wpływu każdego uczestnika przekłada się na proces kształtowania się tożsamości politycznej przez mieszkańców Ukrainy w różnych okresach, z jej okresowymi wybuchami aktywności społecznej, posłużono się metodą analizy czynnikowej. Na podstawie wyników analizy stworzonych w pracy diagramów trójkątnych wyodrębniono dwa wzory. Według jednego z nich, po każdym nasileniu masowych protestów prowadzących do zmiany reżimu obserwuje się w społeczeństwie wzrost pozytywnego postrzegania i nasilenie procesu socjalizacji modeli formowania się tożsamości politycznej proponowanych przez elity polityczne. Drugi wzorzec przejawia się w stwierdzonej tendencyjności wpływu mediów i elit politycznych na poziom bezpieczeństwa ukraińskiej państwowości oraz narastaniu napięcia w społeczeństwie.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Prymush, M., & Lavrynenko, H. (2020). Tożsamość polityczna jako czynnik bezpieczeństwa państwowości ukraińskiej. Przegląd Strategiczny, (13), 297-316. https://doi.org/10.14746/ps.2020.1.18
Dział
DOMESTIC ASPECTS OF SECURITY
Biogramy autorów

Mykola Prymush, Vasyl’ Stus Donetsk National University

Mykola PRYMUSH – Professor, D.Sc. in Political Science, Professor of the Department of Political Science and Public Administration of the Vasyl’ Stus Donetsk National University. Author of more than 250 scientific papers including 3 monographs and 7 textbooks approved by the Ministry of Education and Science of Ukraine. Member of editorial committees of professional journals in political sciences (Ukraine, Poland). Scientific interests include political parties in Ukraine, public administration, political transformation of post-Soviet countries.

Hanna Lavrynenko, Borys Grinchenko Kyiv University

Hanna LAVRYNENKO – PhD in Political Science, Associate Professor of the Department of Philosophy of Borys Grinchenko Kyiv University. Author of more than 30 scientific papers published in scientific journals of Ukraine, Poland, Serbia, including 1 manual. Scientific interests include transformational processes in post-communist countries, political identification, universalism of political processes, political technologies and applied political analysis. 

Bibliografia

  1. About the decision of the National Security and Defense Council of Ukraine on May 6, 2015 “On the National Security Strategy of Ukraine”, https://zakon5.rada.gov.ua/laws/show/287/2015 (15.07.2020).
  2. Abramowitz A. I., Saunders K. L. (2006), Exploring the Basis of Partisanship in the American Electorate: Social Identity vs. Ideology, “Political Research Quartely”, Vol. 59, No. 2.
  3. Ayvazyan G. A. (2010), Political identity as an analytical tool of political science, “Society and power”, No. 3.
  4. Baudrillard J. (1983), In the Shadow of the Silent Majority – Or the End of the Social, Semiotext(e), New York, NY.
  5. Ben-Bassat A., Dahan M. (2012), Social Identity and Voting Behavior, “Public Choice”, Vol. 151.
  6. Blais A., Gidengil E., Nadeau R., Nevitte N. (2001), Measuring Party Identification: Britain, Canada, and the United States, “Political Behavior”, Vol. 23, No. 1.
  7. Blumer H. (1962), Society as symbolic interaction, in: Human Behavior and Social Processes, (ed.) A. Rose, Houghton Mifflin Co, Boston.
  8. Deleuze G. (1992), Postscript on the societies of control, “October”, Vol. 59.
  9. Devine C. J. (2011), Ideological Social Identity: How Psychological Attachment to Ideological Groups Shapes Political Attitudes and Behaviors, The Ohio State University, Columbus.
  10. Erikson E. H. (1968), Identity: youth and crisis, W.W. Norton, New York, NY.
  11. Fowler J. H, Kam C. D. (2007), Beyond the Self: Social Identity. Altruism, and Political Participation, “The Journal of Politics”, Vol. 69, No. 3.
  12. Garry J. (2007), Making «Party Identification» More Versatile: Operationalising the concept for the multiparty setting, “Electoral Studies”, Vol. 26, No. 2, DOI: 10.1016/j.electstud.2006.07.003.
  13. Hall S. (1996), Introduction. Who Needs «Identity»?, in: Questions of cultural identity, (eds.) S. Hall, P. Du Gay, Sage, London.
  14. Hogg M. A., Reid S. A. (2006), Social Identity, Self-Categorization, and the Communication of Group Norms, “Communication Theory”, No. 16.
  15. Huddy L. (2013), From group identity to political cohesion and commitment, in: The Oxford handbook of political psychology, (eds.) L. Huddy, D. O. Sears, J. S. Levy, Oxford University Press.
  16. Inaç H., Ünal F. (2013), The construction of national identity in modern times: Theoretical perspective, “International journal of humanities and social science”, Vol. 3, No. 11.
  17. Klar S. (2013), The Influence of Competing Identity Primes on Political Preferences, “The Journal of Politics”, Vol. 75.
  18. Lapkin V. V., Pantin V. I. (2014), The crisis of Ukrainian statehood: political and legal, value and geoeconomic aspects, “Polis. Political Studies”, No. 5, DOI: 10.17976/jpps/2014.05.00.
  19. McCrone D., McPherson G. (eds.) (2009), National Days. Constructing and Mobilising National Identity, Palgrave Macmillan, London.
  20. Nations in Transit 2009, (Alldata – Nations in Transit, 2000–2009), http://web.archive.org/web/20131208063353/http://www.freedomhouse.org/report/nations-transit/2009/ukraine (24.07.2020).
  21. Nations in Transit 2020, (Alldata – Nations in Transit, 2005–2020 – EXCEL – old scale), https://freedomhouse.org/report/nations-transit (24.07.2020).
  22. Nisnevich Yu. A. (2014), World development indices, (eds.) Yu. A. Nisnevich, O. T. Gasparyan, R. U. Kamalova, E. A. Kocheshkova, Higher School of Economics, Moscow.
  23. Semenenko I. S. (2015), Evolutionary cycles and problems of forecasting political changes, “Polis. Political Studies”, No. 1, DOI: 10.17976/jpps/2015.01.15.
  24. Semenenko I. S., Lapkin V. V., Pantin V. I. (2010), Identity in the system of coordinates of the world development, “Polis. Political Studies”, No. 3.
  25. Shershenev L. I. (1994), Safety: state and public foundations, “Safety”, No. 4(20).
  26. Sobolewska M. (2005), Ethnicity as a Political Clevage: Social Basis of Party Identity and Relevance of Political Attitudes, “Working paper Series”, No. 107.
  27. Taylor C. (1985), Philosophy and the Human Sciences, Cambridge University Press.
  28. Wainer H. (1995), Visual revelations, “Chance”, No. 8.