WPŁYW INTERESÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ NA JEJ POLITYKĘ WOBEC ARABSKIEJ WIOSNY

Main Article Content

Justyna Zając
Aleksandra Zięba

Abstrakt

Celem artykułu jest wykazanie, w jak dużym stopniu interesy państw członkowskich wpływają na politykę Unii Europejskiej w regionie śródziemnomorskim. Przede wszystkim na jej koncepcję, implementację i efektywność. Arabska wiosna stała się swoistym testem dla Unii Europejskiej i efektywnooeci jej działań na arenie międzynarodowej. Wydarzenia te, w kontekście unijnej polityki zagranicznej, unaoczniły dwie kwestie: po pierwsze, że ze względu na istniejące różnice interesów między unijnymi państwami członkowskimi, Unia Europejska jako podmiot nie jest w stanie podjąć efektywnych, spójnych działań wobec regionu Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, a po drugie, że w UE kształtuje się przewaga wpływu trzech państw – Francji,Wielkiej Brytanii i Niemiec, z wzrastającą rolą tego ostatniego. Interesy państw członkowskich będące odzwierciedleniem paradygmatu realistycznego przyczyniają się do blokowania niektórych założeń unijnej polityki, nadając jej charakter wyłącznie deklaratywny.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Zając, J., & Zięba, A. (2015). WPŁYW INTERESÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ NA JEJ POLITYKĘ WOBEC ARABSKIEJ WIOSNY. Przegląd Strategiczny, (8), 103-116. https://doi.org/10.14746/ps.2015.1.7
Dział
Bezpieczeństwo w regionie Bliskiego Wschodu

Bibliografia

  1. BMV (2015), Einsatzzahlen – Die Stärke der deutschen Einsatzkontingente, Bundesministerium der Verteidigung, 5.01.2015, http://www.bundeswehr.de/portal/a/bwde/!ut/p/c4/04_SB8K8xLLM9MSSzPy8xBz9CP3I5EyrpHK9pPKUVL3UzLzixNSSKiirpKoqMSMnNU-_INtREQD2RLYK/(6.01.2015).
  2. BMZ (2012), Entwicklungspolitisches Konzept plus des BMZ: Chancen schaffen – Mindes for Change, Zukunft entwicklen – Enhancing Opportunities, Bundesministerium für wirtschaftliche Zusammenarbeit und Entwicklung (BMZ), Berlin.
  3. Decyzja Rady 2011/273/WPZiB z dn. 9 maja 2011 r. w sprawie oerodków ograniczaj¹cych wobec Syrii, Dz. U. L 121 z 10.05.2011.
  4. Euro für die Ausreise nach Deutschland, „Die Welt”, 27.05.2013.
  5. Dobrowolska-Polak J. (2008), Niemiecka polityka działań humanitarnych, Poznań.
  6. Echagüe A., Michou H., Mikail B. (2011), Europe and the Arab Uprising: Vision versus Member State Action, „Mediterranean Politics”, Vol. 16, No. 2.
  7. Fischer J. (2011), Deutsche Außenpolitik – eine Farce, „Süddeutsche Zeitung”, 24.03. 2011.
  8. Hobhm J. (2009), Energie, w: Deutsche Nah- Mittelost- und Nordafrikapolitik, Interessen, Strategien, Handlungsoptionen, (red.) G. Steinberg, „SWP-Studien”, Nr. 15,
  9. Jünemann A. (2005), German Policies in the Mediterranean, w: The Euro-Mediterranean Partnership: Assessing the First Decade, (eds.) H. A. Fernández, R. Youngs, Madrid.
  10. Kohl H. (2011), Wir müssen wieder Zuversicht geben, „Internationale Politik”, Jg. 66, Nr. 5, September/Oktober.
  11. Kruk A. (2011), Interests, Expectations and Fears of Germany in the Face of the Arab Spring, w: The Arab Spring, (ed.) B. Przybylska-Maszner, Poznań.
  12. Maull H.W. (2000), German Foreign Policy, Post-Kosovo: Still a ‘Civilian Power’?, „German Politics”, Vol. 9, No. 2.
  13. Perthes V. (2011), Der Aufstand. Die arabische Revolution und ihre Folgen, München.
  14. Sedlmayr S. (2008), Die aktive Außen- und Sicherheitspolitik der rot-grünen Bundesregierung 1998–2005, Wiesbaden.
  15. Sulowski S. (2002), Uwarunkowania i główne kierunki polityki zagranicznej RFN, Warszawa.
  16. Sulowski S. (2004), Polityka europejska Republiki Federalnej Niemiec, Warszawa.
  17. Westerwelle G. (2011a), Rede von Dr. Guido Westerwelle Bundesminister des Auswärtigen im Deutschen Bundestag am 27. Januar 2011, http://www.auswaertiges-amt.de/DE/Infoservice/Presse/Reden/2011/110127-BM-BT-Tunesien.html (3.01.2014).
  18. Westerwelle G. (2011b), Zusagen für Nordafrika an Reformen knüpfen, „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, 18.02.2011.
  19. Völkel J. C. (2014), More for More, Less for Less – More or Less: A Critique of the EU’s Arab Spring Response à la Cinderella, „European Foreign Affairs Review”, No. 2.
  20. Zając J. (2014) Polityka śródziemnomorska Unii Europejskiej: między idealizmem a realizmem, w: Unia Europejska w regionie śródziemnomorskim: między polityką wspólną a interesami
  21. państw członkowskich, (red.) J. Zając, Warszawa.
  22. Zając J. (2012), Unia Europejska wobec Arabskiej Wiosny, „Krakowskie Studia Międzynarodowe”, nr 1 (IX).
  23. Zając J. (2010), Role Unii Europejskiej w regionie Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, Warszawa.
  24. Zając J. (2005), Partnerstwo Eurośródziemnomorskie, Warszawa.
  25. Zięba A. (2014a), Niemcy, w: Unia Europejska w regionie śródziemnomorskim: między polityką wspólną a interesami państw członkowskich, (red.) J. Zając, Warszawa.
  26. Zięba A. (2014b), Terroryzm w Unii Europejskiej na początku XXI wieku: wnioski dla Polski, w: Dylematy bezpieczeństwa Polski na początku drugiej dekady XXI, (red.) K. Czornik, M. Lakomy, Katowice.
  27. Zięba A. (2011), Niemcy – mocarstwo cywilne, w: Polityka zagraniczna: aktorzy, potencjały, strategie, (red.) T. Łoś-Nowak, Warszawa.
  28. Zięba A. (2010), Rola Niemiec w rozszerzaniu Unii Europejskiej, Warszawa.