Początki polskiego chrześcijaństwa na podstawie Kroniki to jest historyi wszytkiego świata… Marcina Bielskiego

Main Article Content

Dorota Kozaryn

Abstrakt

Artykuł zawiera prezentację sposobu opisywania chrztu Polski w trzecim wydaniu (1564) Kroniki to jest historyi wszytkiego świata… Marcina Bielskiego. Przedstawienie zawartości treściowej właściwego fragmentu Kroniki stało się podstawą analizy słownictwa religijnego oraz wyróżników składniowych tekstu Bielskiego.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Dorota Kozaryn, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Szczeciński, Aleja Piastów 40b, 71-064 Szczecin, Polska

doktor habilitowany; profesor US, Instytut Polonistyki i Kulturoznawstwa, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Szczeciński; zainteresowania: naukowe: językoznawstwo diachroniczne, idiolekty, styl religijny, nauczanie języka polskiego jako obcego, edytorstwo naukowe; autorka monografii: Kształt stylistyczny Rozmyślań dominikańskich na tle innych pasji staropolskich (2000) i Językowy obraz faz życia ludzkiego w utworach Mikołaja Reja (2010).

Bibliografia

  1. Źródła
  2. Bielski M., 1564, Kronika, to jest historyja świata na sześć wiekow a czterzy monarchije rozdzielona z rozmaitych historykow tak w Świętym Piśmie krześcijańskim, żydowskim, jako i pogańskim wybierana i na polski język wypisana dostateczniej niż pierwej, z przydanim wiele rzeczy nowych. Od początku świata aż do tego roku, ktory się pisze 1564, z figurami ochędożnymi i własnymi, Kraków.
  3. Kronika – Kronika polska Marcina Bielskiego nowo przez Joachima Bielskiego, syna jego wydana, Kraków 1597.
  4. Bibliografia
  5. Bańkowski A., 2000, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. 1 A–K, Warszawa.
  6. Boryś W., 2005, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków.
  7. Chrzanowski I., 1926, Marcin Bielski. Studium historyczno-literackie, wyd. 2 poprawione i rozszerzone, Lwów.
  8. Czarnecki T., 1999, Najstarsze polskie słownictwo religijne o rodowodzie niemieckim, w: Tysiąc lat polskiego słownictwa religijnego, red. B. Kreja, Gdańsk, s. 13–27.
  9. Długosz-Kurczabowa K., Dubisz S., 2013, Gramatyka historyczna języka polskiego, wyd. 3, Warszawa.
  10. Klemensiewicz Z., Lehr-Spławiński T., Urbańczyk S., 1965, Gramatyka historyczna języka polskiego, wyd. 3, Warszawa.
  11. Klich E., 1927, Polska terminologia chrześcijańska, Poznań.
  12. Kopaliński W., 2003, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa.
  13. Korolko M., 1991, Pionier sarmackiego dziejopisarstwa – Marcin Bielski, w: Pisarze staropolscy. Sylwetki, red. S. Grzeszczuk, t. 1, Warszawa.
  14. Lisowski T., 1993, Cerkiew i kościół jako ‘ecclesia’ i ‘templum christianorum’ w polszczyźnie szesnastowiecznej, w: Język a chrześcijaństwo, red. I. Bajerowa, M. Karpluk, Z. Leszczyński, Lublin, s. 131–144.
  15. SPXVI – Słownik polszczyzny XVI wieku, t. I–XXXVI, red. M.R. Mayenowa, (później F. Pepłowski, K. Mrowcewicz), Wrocław–Warszawa–Kraków 1966 – Warszawa 2012.
  16. Śnieżko D., 2004, „Kronika wszytkiego świata” Marcina Bielskiego. Pogranicze dyskursów, Szczecin.
  17. Kreja B. (red.), 1999, Tysiąc lat polskiego słownictwa religijnego, Gdańsk.
  18. Wierzbicka A., 1966, System składniowo-stylistyczny prozy polskiego renesansu, Warszawa.
  19. Ziomek J., 2006, Renesans, Warszawa.