Język przedstawiony, czyli świat współczesnej prozy

Main Article Content

Bogumiła Kaniewska

Abstrakt

The article is dealing with the place taken by language reflection in modern literary theory. Poststructural breakthrough in the Humanities had become a period of opening up to new inspiration, and most of all to “language learning”. Much more important than the direct impact of the deconstruction was a change of consciousness: hereby the structuralist paradigm as the dominant way of talking about literature became exhausted. One academic discourse was replaced by the multitude of languages , and the multiplicity of rhetoric. The certainty of interpretation was replaced by interpretative doubts. That distrust embraced everything: not only the methodology, but the literature itself. A literary work ceased to be an objective structure, and its meaning a function of order. In this situation of discipline language, as art material, becomes the object of special attention of authors and researchers. The significance of language experiments is present in modern Polish prose, especially in prose by Wiesław Myśliwski.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kaniewska, B. (2015). Język przedstawiony, czyli świat współczesnej prozy. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, (30), 63–70. https://doi.org/10.14746/psj.2015.30.3
Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Bogumiła Kaniewska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej

prof. zw. dr hab. w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu; teoretyczka literatury, badaczka form narracyjnych oraz literatury dla dzieci. Autorka takich prac, jak: Opowiedziane. O prozie Wiesława Myśliwskiego (2012); Śladami Tristrama Shandy (2000); Świat w granicach „ja”. O narracji pierwszoosobowej (1997); współautorka i redaktorka licznych książek literaturoznawczych.

Bibliografia

  1. Auerbach E., 1968, Mimesis. Rzeczywistość przedstawiona w literaturze Zachodu, przeł. Z. Żabicki, Warszawa.
  2. Balbus S., 2007, „Zagłada gatunków”, w: Polska genologia literacka, red. D. Ostaszewska, R. Cudak, Warszawa, s. 156–171.
  3. Balcerzan E., 2007, Sytuacja gatunków, w: Polska genologia literacka, red. D. Ostaszewska, R. Cudak, Warszawa, s. 115–136.
  4. Burzyńska A., 2013, Antyteoria literatury, Kraków.
  5. Giddens A., 2010, Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, przeł. A. Szulżycka, Warszawa.
  6. Godlewski G., 2008, Słowo – pismo – sztuka słowa. Perspektywy antropologiczne, Warszawa.
  7. Markowski M.P., 2007, Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy, Kraków.
  8. Mencwel A., 2006, Wyobraźnia antropologiczna. Próby i studia, Warszawa.
  9. Myśliwski W., 2006, Traktat o łuskaniu fasoli, Kraków.
  10. Myśliwski W., 2007, „Granice mojego języka oznaczają granice mojego świata...”, w: O twórczości Wiesława Myśliwskiego: w siedemdziesiątą rocznicę urodzin pisarza, t. 2, red. J. Pacławski, Kielce, s. 209–224.
  11. Nycz R., 2000, Słowo wstępne, w: Dekonstrukcja w badaniach literackich, red. R. Nycz, Gdańsk.
  12. Nycz R., 2001, Literatura jako trop rzeczywistości. Poetyka epifanii w nowoczesnej literaturze polskiej, Kraków.
  13. Nycz R., 2006, Antropologia literatury – kulturowa teoria literatury – poetyka doświadczenia, w: Kulturowa teoria literatury, red. M.P. Markowski, R. Nycz, Kraków, s. 34–49.
  14. Ong W., 1992, Oralność i piśmienność. Słowo poddane technologii, przeł. J. Japola, Lublin.
  15. Rosner K., 2003, Narracja, tożsamość i czas, Kraków.
  16. Sławiński J., 2001, Co nam zostało ze strukturalizmu?, „Teksty Drugie”, z. 5, s. 15–17.
  17. Steiner G., 1994, Zerwany kontrakt, przeł. O. Kubińska, Warszawa.