Dyskurs(y) posthumanizmu w kontekście współczesnej komunikacji

Main Article Content

Artur Rejter

Abstrakt

Przeprowadzona analiza tekstów reprezentujących dyskurs posthumanizmu wykazała, że jest to dyskurs o charakterze ideologicznym, o kluczowej roli komponentu tematycznego. Charakterystyczna dla tego dyskursu jest także leksyka specjalna, neosemantyczne struktury nieciągłe oraz pytania jako element dynamizujący. Punktem odniesienia dla dyskursu posthumanizmu jest tradycyjny – antropocentryczny – porządek rzeczywistości, co poświadcza specyficzny obraz świata akcentujący równość wszelkich gatunków żywych i bytów transhumanistycznych. Dyskurs posthumanizmu wzbogaca współczesną przestrzeń komunikacyjną, poszerza kategorię podmiotu i reinterpretuje pojęcie kultury komunikacji.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Rejter, A. (2017). Dyskurs(y) posthumanizmu w kontekście współczesnej komunikacji. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, (32), 21-30. https://doi.org/10.14746/psj.2016.32.2
Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Artur Rejter, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Śląski w Katowicach, pl. Sejmu Śląskiego 1, 40-032 Katowice

dr hab., prof. UŚ w Zakładzie Historii Języka Polskiego na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Zainteresowania naukowe: genologia lingwistyczna, historia języka polskiego, leksykologia i semantyka historyczna, lingwistyka płci, stylistyka, teoria tekstu i dyskursu, onomastyka literacka i onomastyka dyskursu. Autor monografii: Kształtowanie się gatunku reportażu podróżniczego w perspektywie stylistycznej i pragmatycznej (2000), Leksyka ekspresywna w historii języka polskiego. Kulturowo-komunikacyjne konteksty potoczności (2006), Płeć – język – kultura (2013) i Nazwa własna wobec gatunku i dyskursu (2016). Współautor książki Polszczyzna XVII wieku. Stan i przeobrażenia (2002) oraz skryptu dla studentów polonistyki Gra w gramatykę. Ćwiczenia i materiały do gramatyki opisowej języka polskiego (2002).

Referencje

  1. Boniecka B., 2000, Struktura i funkcje pytań w języku polskim, Lublin.
  2. Derra A., 2010, Czy wielość prowadzi do dowolności. O użytecznym wymiarze relatywizmu, w: Relatywizm w języku i kulturze, red. A. Pajdzińska, R. Tokarski, Lublin, s. 11–24.
  3. Dijk van, T.A., red., 2001, Dyskurs jako struktura i proces, przeł. G. Grochowski, Warszawa.
  4. Gajda S., 1987, Społeczne determinanty nazw własnych (tytułów), „Socjolingwistyka”, nr 6, s. 79–89.
  5. Grzmil-Tylutki H., 2007, Gatunek w świetle francuskiej teorii dyskursu, Kraków.
  6. Krzeszowski T., 1999, Aksjologiczne aspekty semantyki językowej, Toruń.
  7. Labocha J., 2008, Tekst, wypowiedź, dyskurs w procesie komunikacji językowej, Kraków.
  8. Pisarek W., 1967, Poznać prasę po nagłówkach. Nagłówek wypowiedzi prasowej w oświetleniu lingwistycznym, Kraków.
  9. Pytlas M., 2010, Paninterpretacjonizm – czy hermeneutycy mówią prawdę?, w: Relatywizm w języku i kulturze, red. A. Pajdzińska, R. Tokarski, Lublin, s. 85–94.
  10. Tymieniecka-Suchanek J., 2014, Słowo wstępne, w: Człowiek w relacji do zwierząt, roślin i maszyn w kulturze, red. J. Tymieniecka-Suchanek, t. 1: Aspekt posthumanistyczny i transhumanistyczny, Katowice, s. 9–13.
  11. Witosz B., 2009, Dyskurs i stylistyka, Katowice.
  12. Witosz B., red., w druku, Dyskurs i jego odmiany, Katowice.
  13. Wojtak M., 2011, O relacjach dyskursu, stylu, gatunku i tekstu, „Tekst i Dyskurs – Text und Diskurs”, nr 4, s. 69–78.
  14. Żydek-Bednarczuk U., 2005, Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu, Kraków.