Frédéric Chopin, entre exacerbation romantique du modèle vocal et innovations percussives : une mixité dynamique
PDF (Français (France))

Słowa kluczowe

Chopin
musical models
piano music
organology
musical analysis

Jak cytować

Laliberté, M. (2021). Frédéric Chopin, entre exacerbation romantique du modèle vocal et innovations percussives : une mixité dynamique. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka, (41), 107–123. https://doi.org/10.14746/pspsl.2021.41.7

Abstrakt

After some in-depth analysis, for instance, of the first Ballade in G minor (1836), Frédéric Chopin’s music reveals itself as a striking case of a musical equilibrium between two major musical tendencies. On the one hand, his music brings the reaching towards an idealised voice to a full and very convincing development. His musical themes sing most of the time while all the main characteristics of his writing explore continuous spaces, to the extent the piano can achieve. He uses many melodic chromaticisms and broad gestures, very voice-like phrasings ranging from the most delicate pianissimi to the extremely dramatic fortissimo, and other vocal features. On the other hand, his music is unavoidably written for a percussion instrument (the piano), makes much use of rhythms and often dances as well, while his accompaniments are thick with vertical features, accents and other percussive traits. In reality, Chopin’s music is in a striking state of equilibrium between the vocal and the percussive and constitutes a rich case of a mixed status between the two poles. Perhaps for one of the last times in Western music, Chopin is precisely at the point of equilibrium, before the rise of the percussive that gave birth to much of the twentieth century’s music. Chopin’s music will remain a true and much beloved monument of equilibrium.

https://doi.org/10.14746/pspsl.2021.41.7
PDF (Français (France))

Bibliografia

Biget-Mainfroy Michelle (1987), « Le pianiste romantique face aux impossibles de l’écriture », Analyse musicale, no 7, p. 28-36.

Boucourechliev André (1996), Regards sur Chopin, Fayard, Paris.

Cohen-Lévinas Danielle (1991), « Écriture contra facture, facture contra écriture, ou les péripéties du piano romantique », Inharmonique, no 7, p. 202-223.

Delacroix Eugene (2018), Journal, vol. II, Livio Éditions, Paris.

Eigeldinger Jean-Jacques (2000), L’Univers musical de Chopin, Fayard, Paris.

« Frédéric Chopin » (2021), [page consultée : février 2021], https://tinyurl.com/7u9mtu32.

Haury Jean (1987), « La grammaire de l’exécution musicale au clavier et le mouvement des touches », Analyse Musicale, no 7, p. 20-27.

Koestler Arthur (2010), Les somnambules. Essai sur l’histoire des conceptions de l’univers, trad. Georges Fradier, Les Belles Lettres, Paris.

Laliberté Martin (1994), Un principe de la musique électroacoustique et informatique et son incidence sur la composition musicale. Analyses et exemples, École des Hautes Études en Sciences Sociales, Paris, [doctorat].

Laliberté Martin (2004), « Aux origines des “nouvelles technologies musicales” : virtuosités et archétypes », in : Musiques, arts et technologies : pour une approche critique, éd. Roberto Barbanti, Enrique Lynch, Carmen Pardo et Makis Solomos, L’Harmattan, Paris, p. 347-360.

Laliberté Martin (2011), « L’Anneau du Nibelung de Wagner : fiction, histoire et opéra », in : Actes du Colloque « Fiction et Histoire », éd. Gisele Séginger et Zbigniew Przychodniak, Presses Universitaires de Strasbourg, Strasbourg, p. 281-299.

Laliberté Martin (a paraître en 2022), Modeles instrumentaux, modeles musicaux : entre musique et technologies, L’Harmattan, Paris.

Molino Jean (1988), « Geste et musique : Prolégomenes a une anthropologie de la musique », Analyse musicale, no 10, p. 8-15.

Nattiez Jean-Jacques (1987), Musicologie générale et sémiologie, Christian Bourgois, Paris.

« Piano » (2021), [page consultée : février 2021], https://tinyurl.com/58b7vxda.

Rosen Charles (2002), Le Style classique, Gallimard, Paris.

Rosen Charles (1995), La génération romantique : Chopin, Schumann, Liszt et leurs contemporains, trad. Georges Bloch, Gallimard, Paris.

Schaeffner André (1980), Origines des instruments de musique, De Gruyter Mouton, Paris.

Schaeffer Pierre (1966), Traité des objets musicaux, Seuil, Paris.

« Systeme Hornbostel-Sachs » (2021), [page consultée : février 2021], https://tinyurl.com/27xtp6wk.

Veilhan Jean-Claude (1977), Les Regles de l’Interprétation Musicale a l’Epoque Baroque (XIIe-XVIIIe s.), générales a tous les instruments, Leduc, Paris.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” udzielają Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalają na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych od 2016 roku w „Poznańskich Studiach Polonistycznych. Serii Literackiej” pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa – obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, DOI) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych – utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2016 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.