Ewolucja makiawelizmu jako konstruktu teoretycznego

Main Article Content

Katarzyna Chojnowska
Mikołaj Sokolski

Abstrakt

„Ewolucja makiawelizmu jako konstruktu teoretycznego” przedstawia zjawisko makiawelizmu jako przedmiot badań, które w swojej materii podlega ewoluowaniu. Poprzez analizę badań i treści artykułów dot. makiawelizmu autorzy przedstawiają początkowe oraz współczesne podejścia do zjawiska, prezentując kolejne etapy jego modyfikowania. Potwierdzają postawione hipotezy i wskazują, że w wyniku ewoluowania wnioski poczynione na początku badań nad makiawelizmem w swoim założeniu były błędne, ponieważ, co potwierdzają przedstawiane badania, makiawelizm jest psychiczną dysfunkcją. Autorzy zauważają jednak, że sam makiawelizm bardzo mocno odszedł od swojego „pierwowzoru”, ponieważ istnieje niewiele publikacji dot. makiawelizmu jako „doktryny politycznej”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Chojnowska , K., & Sokolski, M. (2020). Ewolucja makiawelizmu jako konstruktu teoretycznego. Refleksje. Pismo Naukowe studentów I doktorantów WNPiD UAM, (22), 141-156. https://doi.org/10.14746/r.2020.2.10
Dział
Artykuły
Biogram autora

Katarzyna Chojnowska , Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Katarzyna Chojnowska (katcho3@st.amu.edu.pl) – absolwentka studiów I stopnia na kierunku stosunki międzynarodowe, studentka studiów II stopnia na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna na WNPiD UAM oraz zarządzania na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. Interesuje się stosunkami międzynarodowymi, dyplomacją, polityką ekonomiczną i społeczną, marketingiem politycznym, zarządzaniem zasobami ludzkimi oraz systemami religijnymi. Wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Psychologii Polityki.

Referencje

  1. Czerniawska M., Zabielska M. (1999), Makiawelizm, samoocena a system wartości, „Nowy Test” t. 1.
  2. Drwal Ł. (1995), Skala Makiawelizmu (Mach V) R. Christiego i F. L. Geis. Problemy rzetelności i trafności, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  3. Jonason P. K., Webster G. D (2010), Dirty Dozen: A Concise Measure of the Dark Triad, „Psychological Assessment”, vol. 22.
  4. Jones N. Daniel, Paulhus L. Delroy (2009), Machiavellianism, w: Handbook of individual differences in social behavior, red. M. R. Leary, R. H. Hoyle, The Guilford Press, Nowy Jork.
  5. Pilch I. (2008), Emocje i osobowość makiawelisty, w: Bliżej emocji II, red. A. Błachnio, A. Przepiórka, Wydawnictwo KUL, Lublin.
  6. Pilch I. (2008a), Makiawelista wśród ludzi. Nowe badania, „Psychologia Społeczna”, t. 3.
  7. Pilch I. (2011), Makiawelizm a skuteczność działań, w: Kryzysy, katastrofy, kataklizmy w perspektywie jednostkowej i społecznej, red. K. Popiołek, A. Bańka, Stowarzyszenie Psychologia i Architektura, Poznań.
  8. Plich I. (2014), Makiawelizm, narcyzm, psychopatia: ciemna triada, jako próba opisania osobowości eksploratora, „Chowanna” t. 2.
  9. Siwy-Hudowska A., Kieszkowska-Grudny A. (2010), Osobowość makiaweliczna i jej czynniki w porównaniach międzypłciowych: znaczenie inteligencji emocjonalnej i lęku, „Psychologia Społeczna”, t. 5, nr 1()13.
  10. Śliwak J., Partyka J., Łobaczewski P., Zarzycka B. (2017), Makiawelizm a relacje interpersonalne, czyli jak manipulowanie ludźmi wpływa na stosunki międzyludzkie, w: Kształtowanie sprawności moralnych, red. A. Jazukiewicz, I. Jazukiewicz, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin.