Czyste i brudne kultury energetyczne Unii Europejskiej

Main Article Content

REMIGIUSZ ROSICKI

Abstrakt

Przedmiotem analizy w tekście są „kultury energetyczne” państw członkowskich Unii Europejskiej (UE-28). W tekście podjęto próbę zweryfikowania zasadności twierdzeń, które wskazują na możliwość pogrupowania państw Unii Europejskiej według szczególnego rodzaju  praktyk użytkowania energii. W celu uszczegółowienia problemu badawczego w pracy przedstawiono następujące pytania badawcze: (1) Czy zasadne jest twierdzenie, że w UE-28 mamy do czynienia ze specyficznymi „kulturami energetycznymi”? (2) Jeżeli zasadne jest twierdzenie o istnieniu specyficznych „kultur energetycznych”, to w związku z jakimi cechami następuje podział między państwami UE-28? Postawione pytania należy związać z zamiarem stwierdzenia istnienia podziału państw w UE-28 na „czyste” i „brudne” kultury energetyczne. Za podziałem tym przemawiają poszczególne cechy państw członkowskich UE-28, które związane są produkcją, konsumpcją i transformacją energii, np. emisja GHG i zaangażowanie w sektor węglowy. Do weryfikacji założeń przyjętych w analizie posłużono się jedną z metod aglomeracyjnych (czyli metodą Warda) i jedną z metod optymalizacji danego grupowania obiektów (czyli metodę k-średnich). Ponadto, za pomocą poszczególnych testów, podjęto się analizy różnic w poziomie parametrów pomiędzy wyodrębnionymi skupieniami państw. Dodatkowo, wyodrębniono grupy niezależnych czynników metodą głównych składowych oraz wskazano zakres istotnych różnic w poziomie wyodrębnionych czynników między pogrupowanymi państwami UE-28.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
ROSICKI, R. (2018). Czyste i brudne kultury energetyczne Unii Europejskiej. Rocznik Integracji Europejskiej, (11), 383-398. https://doi.org/10.14746/rie.2017.11.27
Dział
ROZPRAWY I ARTYKUŁY

Referencje

  1. Analiza czynnikowa, http://www.statsoft.pl/textbook/stathome_stat.html?http%3A%2%F2Fwww.statsoft.pl%2Ftextbook%2Fstfacan.html, 10.05.2017.
  2. Analiza skupień (2017), http://www.statsoft.pl/textbook/stathome_stat.html?http%3A%2%2Fwww.statsoft.pl%2Ftextbook%2Fstcluan.html, 10.05.2017.
  3. Burszta W. J. (1998), Antropologia kultury, Zysk i S-ka, Poznań.
  4. Frączek P. (2014), Kultura energetyczna krajów nordyckich, „Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy”, no. 39.
  5. Frączek P., Majka A. (2015), Kultura energetyczna krajów Unii Europejskiej, „Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy”, no. 39.
  6. Frederiks E. R., Stenner K., Hobman E. V. (2015), The Socio-Demographic and Psychological Predictors of Residential Energy Consumption: A Comprehensive Review, „Energies”, no. 8.
  7. Gajda J. (2008), Antropologia kulturowa. Wprowadzenie do wiedzy o kulturze, Impuls, Kraków.
  8. Hłobił A. (2010), Teoria i praktyka edukacji ekologicznej na rzecz zrównoważonego rozwoju, „Problemy Ekorozwoju”, vol. 5, no. 2.
  9. Kaufman L., Rousseeuw P. J. (2005), Finding Groups in Data An Introduction to Cluster Analysis, John Wiley & Sons, Inc., New Jersey.
  10. Keesing R. M. (1974), Theories of Culture, “Annual Review of Anthropology”, no. 3.
  11. Kłosowska A. (1969), Z historii i socjologii kultury, PWN, Warszawa.
  12. Kłosowska A. (1972), Społeczne ramy kultury, PWN, Warszawa.
  13. Lindén A.-L., Carlsson-Kanyama A., Eriksson B. (2006), Efficient and inefficient aspects of residential energy behaviour: What are the policy instruments for change?, „Energy Policy”, no. 34.
  14. Łucki Z., Misiak W. (2012), Energetyka a społeczeństwo. Aspekty socjologiczne, PWN, Warszawa.
  15. Mirkin B. (2005), Clustering for Data Mining A Data Recovery Approach, Taylor & Francis Group, Boca Raton–London–New York–Singapore.
  16. Nowicka E. (1991), Świat człowieka – świat kultury, PWN, Warszawa.
  17. Pach-Gurgul A. (2012), Jednolity rynek energii elektrycznej w Unii Europejskiej w kontekście bezpieczeństwa energetycznego Polski, Difin, Warszawa.
  18. Pach-Gurgul A., Soliński B. (2013), Kultura energetyczna kraju jako czynnik determinujący „nową politykę energetyczną” Unii Europejskiej, „Zarządzanie Publiczne”, no. 1.
  19. Papuziński A. (2006), Świadomość ekologiczna w świetle teorii i praktyki. Zarys politologicznego modelu świadomości ekologicznej, „Problemy Ekorozwoju”, vol. 1, no. 1.
  20. Van Raaij W. F., Verhallen T. M. M. (1981), Household behavior and the use of natural gas for home heating, „ Journal of Consumer Research”, vol. 8.
  21. Van Raaij W. F., Verhallen T. M. M. (1983a), A behavioral model of residential energy use, „Journal of Economic Psychology”, vol. 3, issue 1.
  22. Van Raaij W. F., Verhallen T. M. M. (1983b), Patterns of residential energy behavior, „Journal of Economic Psychology”, vol. 4, issues 1–2.
  23. Rosicki R. (2016), Energy Cultures in the European Union, „Przegląd Strategiczny”, no. 9.
  24. Stanisz A. (2007), Przystępny kurs statystyki z zastosowaniem STSTISTICA PL na przykładach z medycyny, t. 3: Analizy wielowymiarowe, StatSoft, Kraków.
  25. Stern P. C. (2000), Towards coherent theory of environmental friendly behavior, „Journal of Social Issues”, vol. 56, no. 3.
  26. Stern P. C., Gardner G. T. (1981), Psychological research and energy policy, „American Psychologist”, vol. 36, no. 4.
  27. Strinati D. (1998), Wprowadzenie do kultury popularnej, Zysk i S-ka, Poznań.
  28. Tapio P., Banister D., Luukkanen J., Vehmas J., Willamo R. (2007), Energy and transport in comparison: Immaterialisation, dematerialisation and decarbonisation in the EU15 between 1970 and 2000, „Energy Policy”, vol. 35, Issue 1.
  29. Tuszyńska L. (2007), Świadomość środowiskowa społeczeństwa polskiego, „Problemy Ekologii”, no. 5.