Reprezentacja aktorów niepaństwowych w Unii Europejskiej a polska racja stanu

Main Article Content

Jarosław Filip Czub

Abstrakt

Głównym celem artykułu jest pokazanie deficytów związanych z obroną interesów przez aktorów niepaństwowych związanych z polską racją stanu. Ponadto artykuł przedstawia wyartykułowane i promowane interesy Polski na poziomie Unii Europejskiej. Artykuł koncentruje się także na podmiotach niepaństwowych zaangażowanych w lobbing na poziomie europejskim i krajowym. W artykule podjęto również próbę ustalenia miejsca podmiotów niepaństwowych w systemie instytucjonalnym Unii Europejskiej w kontekście wzrostu promowania polskiej racji. Oprócz wymiarów teoretycznych, artykuł ten oferuje praktyczny wgląd w funkcjonowanie polskich podmiotów niepaństwowych na poziomie europejskim, który rozwijał się w ostatnich latach.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Czub, J. F. (2020). Reprezentacja aktorów niepaństwowych w Unii Europejskiej a polska racja stanu. Rocznik Integracji Europejskiej, (14), 85-99. https://doi.org/10.14746/rie.2020.14.5
Dział
ROZPRAWY I ARTYKUŁY
Biogram autora

Jarosław Filip Czub, Uniwersytet Warszawski

JAROSŁAW FILIP CZUB – doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie nauk o polityce (2019), doktor nauk o polityce (2011), adiunkt w Katedrze Prawa i Instytucji Unii Europejskiej na Wydziale Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, koordynator dziekana ds. studenckich praktyk zawodowych dla kierunku: europeistyka (2018–2019), wcześniej pełnomocnik dyrektora ds. praktyk studenckich w Instytucie Europeistyki (2016–2019), sekretarz Zakładu Prawa i Instytucji Europejskich w Instytucie Europeistyki (2015–2019), pełnomocnik dyrektora ds. promocji w IE (2014–2017), pełnomocnik ds. USOS w IE (2012–2015, 2018–2019). Od 2016 roku ekspert Komisji Europejskiej w obszarze Research & Innovation, ekspert PISM w zakresie prawa i instytucji UE (2016), ekspert TVP1 w zakresie prawa UE (2019). Od 2016 roku członek zarządu Komitetu Naukowego „Politics and Business” Międzynarodowego Towarzystwa Nauk Politycznych (IPSA). W latach 2012–2019 wygłaszał referaty m.in. Montréal, Győr, Milano, Umeå, Singapure, Brisbane, Nijmegen.

Bibliografia

  1. Baca-Pogorzelska K., Cedro M. (2018), Dlaczego Polacy nie umieją lobbować? Nie potrafimy pilnować swoich interesów w Brukseli, 13.04.2018, „Dziennik.pl, Gazeta Prawna”, https://gospodarka.dziennik.pl/news/artykuly/572556,lobbing-polacy-bruksela-interesy-cvd-zachod.html, 12.07.2020.
  2. Brunell T. L. (2005), The relationship between political parties and interest groups: Explaining patterns of PAC contributions to candidates for congress, „Political Research Quarterly”, 58(4), s. 681–688, DOI: 10.2307/3595653.
  3. Business & Science Poland (2020), Głos polskiego biznesu i nauki w Brukseli, https://zpbsp.com/pl/home/, 12.07.2020.
  4. Business & Science Poland (2020), Raport podsumowujący 1. rok działalności, 21.06.2020, https://zpbsp.com/pl/bspnews/raport-z-1-roku-dzialalnosci-bsp/, 12.07.2020.
  5. De Bruycker I. (2016), Power and position: Which EU party groups do lobbyists prioritize and why?, „Party Politics”, 22(4), s. 552–562, DOI: 10.1177/1354068816642803.
  6. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (2009), 2009/33/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz. U. L 120 z 15.5.2009, wersja skonsolidowana 1.08.2019, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:02009L0033-20190801&from=PL, 12.07.2020.
  7. Fraussen B., Halpin D. (2018), Political parties and interest organizations at the crossroads: Perspectives on the transformation of political organizations, „Political Studies Review”, 16(1), s. 25–37, DOI: 10.1177/1478929916644868.
  8. Hatłas Sz. (red.) (2010), Polska racja stanu, tom 11, Studia i Analizy Collegium Civitas, Warszawa.
  9. Heaney M. T. (2010), Linking political parties and interest groups, w: The Oxford Handbook of American Political Parties and Interest Groups, red. L. Sandy Maisel, J. M. Berry, G. C. Edwards III, s. 568–587, Oxford University Press, Oxford.
  10. Kałużna K., Rosicki R. (2013), O interesie narodowym i racji stanu – rozważania teoretyczne, „Przegląd Politologiczny”, nr 1 (2013), s. 119–128, ISSN: 1426-8876.
  11. Klüver H. (2018), Setting the party agenda: interest groups, voters and issue attention, „British Journal of Political Science”, 1–22, DOI: 10.1017/S0007123418000078.
  12. Komisja Europejska (2020), Działania w dziedzinie klimatu, Unijny system handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS), https://ec.europa.eu/clima/policies/ets_pl, 12.07.2020.
  13. Konopacki S. (1998), Neofunkcjonalistyczna teoria integracji politycznej Ernsta Haasa i Leona Lindberga, „Studia Europejskie, Centrum Europejskie Uniwersytetu Warszawskiego”, nr 3, s. 105–115, ISSN: 1428-149X.
  14. Kurczewska U. (2008), Wprowadzenie, w: Deficyt demokracji w Unii Europejskiej, red. U. Kurczewska, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
  15. Kurczewska U. (2011), Lobbing i grupy interesu w Unii Europejskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  16. Lerche Ch. O., Said A. A. Jr., (1963), Concepts of International Politics, Englewood Cliffs, Prentice Hall Inc, New Jersey.
  17. Marshall D. (2014), Explaining interest group interactions with party group members in the European parliament: Dominant party groups and coalition formation, „Journal of Common Market Studies”, 53(2), s. 311–329, DOI: 10.1111/jcms.12163.
  18. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej, Strategia Polskiej Polityki Zagranicznej 2017–2021.
  19. Niemann A., Schmitter P. C. (2009), European Integration Theory, Oxford University Press, Oxford.
  20. Otjes S., Rasmussen A. (2017), The collaboration between interest groups and political parties in multi-party democracies: party system dynamics and the effect of power and ideology, „Party Politics”, 23(2), s. 96–109, DOI: 10.1177/1354068814568046.
  21. Parkinson C. N. (1958), Parkinson’s Law: The Pursuit of Progress, John Murray, Londyn.
  22. Peterson J., Shackleton M. (2012), The Institutions of the European Union, Oxford University Press, Oxford.
  23. Pogorzelski P. (2019), Polskie centrum lobbingowe w Brukseli. Czy okaże się skutecznym narzędziem polskiej dyplomacji?, 16.05.2019, „PolskieRadio24.pl”, https://www.polskieradio24.pl/5/1222/Artykul/2310171,Polskie-centrum-lobbingowe-w-Brukseli-Czy-okaze-sie-skutecznym-narzedziem-polskiej-dyplomacji, 12.07.2020.
  24. Rosamond B. (2000), Theories of European Integration, Palgrave Macmillan, New York.
  25. Rząsa D. (2019), Polski biznes otwiera centrum lobbingowe w Brukseli, 16.05.2019, „300Gospodarki”, https://300gospodarka.pl/news/otwarcie-business-and-science-poland-w-brukseli, 12.07.2020.
  26. Tosiek P. (2007), Komitologia. Szczególny rodzaj decydowania politycznego, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin.
  27. Traktat o Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE, C 326, t. 55, 26 października 2012.
  28. Wessels B. (2004), Contestation potential of interest groups in the EU: Emergence, structure, and political alliances, w: European integration and political conflict, red. C. Hill, M. R. Steenbergen, s. 195–215, Cambridge University Press, Cambridge.
  29. Wonka A. (2017), German MPs and interest groups in EU multilevel policy-making: the politics of information exchange, „West European Politics”, 40 (5), s. 1–21, DOI: 10.1080/01402382.2017.1303247.