Rewitalizacja jako problem i zadanie własne polskich samorządów lokalnych

Main Article Content

Jerzy J. Parysek

Abstrakt

Uchwalenie długo oczekiwanej ustawy o rewitalizacji oraz możliwości uzyskania środków pomocowych Unii Europejskiej na ten cel obudziły nadzieje polskich samorządów na rewitalizację zdegradowanych terenów miast i wsi. Rewitalizacja jest problemem złożonym, trudnym i kosztownym, na co wskazują doświadczenia zagraniczne. Wymaga uwzględnienia wielu aspektów (prawnych, organizacyjnych, ekonomicznych, społecznych, technicznych, kulturowych, urbanistycznych, architektonicznych, przestrzennych i innych). Taka też jest i prawdopodobnie będzie w warunkach polskich, w których stopień degradacji substancji materialnej jest duży, samorządowe kasy są niezbyt zasobne w środki, brakuje odpowiednich rozwiązań organizacyjnych oraz firm kompleksowej realizacji projektów rewitalizacyjnych. Z perspektywy roku 2016 rewitalizacja polskich miast jawi się raczej jako szansa, a nie realnie zarysowana przyszłość, przynajmniej w możliwej do przewidzenia perspektywie. Sukcesy w tym zakresie zależne będą przede wszystkim od zdolności władz lokalnych pozyskania potrzebnych środków, zorganizowania procesu oraz uzyskania społecznego poparcia podejmowanych działań.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Adair A., Berry J., Mc Greal S., Deddis B., Hirst S. 1999. Evaluation of investor behaviour in urban regeneration. Urban Studies, 36, 12: 2031–2045.
  2. Adair A., Berry J., Mc Greal S., Deddis B., Hirst S. 2000. The financing of urban regeneration. Land Use Policy, 17: 147–156.
  3. Berry B. 1980. Inner city futures: An American dilemma revisited. Transactions of the Institute of British Geographers, 51: 1–28.
  4. Billert A. 2010. Polityka rozwoju i rewitalizacji miast w Polsce na tle standardów unijnych w zakresie planowania. Urbanistyka INFO (zlikwidowany portal internetowy).
  5. Bourne L.S. 1993. The demise of gentrification: A commentary and perspective view. Urban Studies, 14, 11: 95–107.
  6. Cameron S. 2003. Gentrification, housing, redifferentiation and urban regeneration. „Going for growth” in Newcastle upon Tyne. Urban Studies, 40, 12: 2367–2382.
  7. Carmon N. 1999. Three generation of urban renewal policies: analysis and policy implications. Geoforum, 30: 145–158.
  8. Couch C., Sykes O., Börstinghaus W. 2011. Thirty years of urban regeneration in Britain, Germany and France. The importance of context and path dependence. Progress in Planning, 75: 1–52.
  9. Gepert A. 2015. Foreword. [W:] A. Geppert (red.), Planning systems facing heritage issues in Europe: From protection to management, in the plural interpretation of the values of the past. European Spatial Research Policy, 22, 2: 5–8.
  10. Grzeszczak J. 2010. Gentryfikacja osadnictwa. Charakterystyka, rozwój koncepcji badawczej i przegląd wyjaśnień. Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN. Warszawa. Monografie, 11.
  11. Hamnett C. 2003. Gentrification and the middle class remaking of Inner London. Urban Studies, 40, 12: 1411–1426.
  12. Hoyle B.S., Pinder D., Husain M.S. (red.) 1988. Revitalizing the waterfront. International dimmension of dockland redevelopment. Belhaven Press. New York.
  13. Hubbard P. 1996. Urban design and city regeneration. Social representations of entrepreneurial landscapes. Urban Studies, 33, 8: 1441–1461.
  14. Jadach-Sepioło A. 2007. Gentryfikacja miast. Problemy Rozwoju Miast, 3: 66–79.
  15. Johnson R.J., Gregory D., Pratt G., Watts M. 2003. The Dictionary of Human Geography. Blackwell Publ., Oxford.
  16. Kaczmarek S. 2001. Rewitalizacja terenów poprzemysłowych. Nowy wymiar rozwoju miast. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. Łódź.
  17. Kaczmarek S. 2015. Skuteczność procesu rewitalizacji. Uwarunkowania, mierniki, perspektywy. Studia Miejskie, 17: 27–36.
  18. Kaczmarek T. 2001. Rewitalizacja miast w Polsce na tle doświadczeń europejskich. [W:] A. Billert (red.), Nowoczesne zarządzanie rozwojem miast. Projekt Tempus – PHARE „Nowoczesne zarządzanie rozwojem miast”. Collegium Polonicum UAM, Słubice, s. 106–114.
  19. Kort M., Klijn E. H. 2011. Public Private partnerships in Urban renewal: organizational form or managerial capacity. Public Administration Review, 71, 4: 618–626.
  20. Lees L., Stater T., Wyly E. 2007. Gentrification. Routledge, New York.
  21. Lichfield D. 1992. Urban regeneration for the 1990s, London. London Planning Advisory Committe.
  22. London B., Palen J.J. 1984. Introduction: Some theoretical and practical issues regarding inner city revitalization [W:] J.J. Palen, B. London (red.), Gentrification, displacement and neighborhood revitalization. State University of New York, Albany.
  23. Lubecka A. 2010. Rewitalizacja/gentryfikacja jako element zmieniający semantykę miasta. [W:] K. Skalski (red.). O budowie metod rewitalizacji w Polsce. Monografie I Studia Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków, s. 157–172.
  24. Mac Gregor C. 2010. Urban regeneration as a public health intervention. Journal of Social Intervention: Theory and Practice, 19, 3: 38–51.
  25. Mc Carthy J. 1998. Reconstructing, regeneration and re-imagining. The case of Rotterdam. Cities, 15, 5: 337–344.
  26. Mc Hoyle B.S., Pinder D.A., Husain M.S. (red.) 1994. Revitalizing the waterfront: International dimension of Dockland redevelopment. John Wiley, Chichester.
  27. Parysek J. 2005. Development of Polish Towns and Cities and Factors Affecting this Process at the Turn of the Century. [W:] E. Nowosielska, J. Parysek (red.), Cities in the transforming post-communist countries: ten years of economic, social and spatial experience. Geographia Polonica, 78, 1: 99–11.
  28. Parysek J. 2006. The postwar rebulding and renewal of historic towns in Poland: Dillemas and problems. [W:] R.C.L. Gonzales (red.), Urban changes in different scales: systems and structures. Universidade de Santiago de Compostela, Santiago de Compostela, s. 711–724.
  29. Parysek J. 2008. Suburbanizacja i reurbanizacji, dwa bieguny polskiej urbanizacji. [W:] J. Parysek, T. Stryjakiewicz (red.), Region społeczno-ekonomiczny i rozwój regionalny. Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań, s. 261–286.
  30. Parysek J. 2011. Współczesna polska suburbanizacja i polityka miejska (aktualność hipotez C. Colby’ego po 80 latach). [W:] K. Marciniak, K. Sikora, D. Sokołowski (red.), Koncepcje i problemy badawcze geografii. Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy, Bydgoszcz, s. 313–330.
  31. Parysek J. 2015. Rewitalizacja miast w Polsce: wczoraj, dziś i być może jutro. Studia Miejskie, 17: 9–26.
  32. Parysek J., Mierzejewska L. 2005. Two stages in postwar urbanisation in Poland: From socialist to postmodern urbanisation. [W:] Y. Murayama, G. Du (red.), Cities in global perspective: Diversity and transition. Rikkyo University with IGU Urban Commission, s. 72–82.
  33. Parysek J., Mierzejewska L. 2014. Życie miasta. Studium Poznania. Infrastruktura miejska. Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań.
  34. Philips M. 2004. Other geographies of gentrification. Progress in Human Geography, 28: 5–30.
  35. Redfern P.A. 2003. What makes gentrification „gentrification”. Urban Studies, 40, 12: 2351–2366.
  36. Roberts H., Sykes H. 2008. Urban regeneration. A hand book. Sage Publ. Ltd., London.
  37. Smith N. 1982. Gentrification and uneven development. Economic Geography, 58, 2: 139–155
  38. Tallon A. 2010. Urban regeneration in the UK. Routledge, London.
  39. Ustawa z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. 2015, poz. 1777).