Uwagi na temat ‘Inaugural Speech’ Joe Bidena jako aktu retorycznego w świetle klasycznej teorii retoryki

Main Article Content

Krystyna Tuszyńska

Abstrakt

The article performs an analysis of 46th USA President’s inaugural speech in the spirit of Neo-Aristotelian concepts. The article also contains an analysis of inaugural speech genre, matching Joe Biden’s case as a hybrid, and analyses elocutio and the way the speaker claims the space of communication. The article also refers to Aristotle’s concept of ethos.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Tuszyńska, K. (2021). Uwagi na temat ‘Inaugural Speech’ Joe Bidena jako aktu retorycznego w świetle klasycznej teorii retoryki. Scripta Neophilologica Posnaniensia, 21, 335-356. https://doi.org/10.14746/snp.2021.21.15
Dział
Literaturoznawstwo i kulturoznawstwo
Biogram autora

Krystyna Tuszyńska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Neofilologii, Katedra Metodologii Lingwistyki

Krystyna Tuszyńska – profesor zwyczajny, doktor habilitowana, neohellenistka, literaturoznawca, Katedra Metodologii Lingwistyki, Wydział Neofilologii UAM.

Bibliografia

  1. Andrzejewski, B. 2012. “HOMO COMMUNICATIVUS w świetle nowożytnego empiryzmu angielskiego”. W zbiorze: Lingua: nervus rerum humanarum. Essays in Honour of Professor Stanisław Puppel on the Occasion of his 65th Birthday, Poznań;
  2. Aristoteles. 1975. Art of Rhetoric. ang. tłumaczenie Freese, J.H. Cambridge: Harvard University Press.
  3. Arystoteles 1988. Retoryka. Poetyka. Przeł., wstępem i komentarzem opatrzył Podbielski, H. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  4. Auerbach, M. i M. Golias. 1985. Gramatyka grecka. Warszawa: Wydawnictwo PWN.
  5. Bendrat, A. 2016. Mowa jest złotem. Amerykański prezydent i retoryka. Olsztyn: Wydawnictwo IBL PAN.
  6. Campbell, K. i K. Jamieson. 2008. Presidents creating presidency: deeds done in words. Chicago: University of Chicago Press.
  7. Eco, U. 1996. Struktura nieobecna. Przeł. Weisberg, A i P. Bravo. Warszawa: Wydawnictwo KR.
  8. Hadot, P. 1984. Arts liberaux et philosophie dans la pensie antique. Paris: Etudes augustiniennes.
  9. Hardie, W.F.R. 1968. Aristotle’s Ethical Theory. Oxford: Oxford University Press.
  10. Kerferd, G.B. 1984. The Sophistic Movement. Cambridge: Cambridge University Press.
  11. Korolko, M. 1990. Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny. Warszawa: Wiedza Powszechna.
  12. Lausberg, H. 2002. Retoryka literacka. Przeł., wstępem i komentarzem opatrzył Gorzkowski, A. Bydgoszcz: Homini.
  13. Prostak, R. 2010. „Patriotyzm po amerykańsku”. Znak 664.
  14. Puppel, J. 2014. Obecność i rola gestów rytualnych w przestrzeni publicznej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  15. Tukidydes. 1988. Wojna peloponeska. Przeł. i wstępem opatrzył Kumaniecki, K. Warszawa: Czytelnik.
  16. Turasiewicz, R. 1975. Od ethosu do ethopoii. Studia z antycznej terminologii krytyczno-literackiej u Dionizjusza z Halikarnasu. Warszawa, Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  17. Turasiewicz, R. 1988. Demostenes. Wybór mów, przełożył i opracował, Warszawa;
  18. Tuszyńska-Maciejewska, K. 2002. „Arystotelesowskie wskazówki dla aktorów, czyli o przenikaniu się sztuk”. Meander 5/6. 395-402.
  19. Tuszyńska, K. 2016. Oratorstwo i retoryka grecka z wyborem tekstów źródłowych. Od oralnej kultury greckiej do konceptualizacji retoryki przez Arystotelesa. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  20. Usher, S. 1999. Greek Oratory. Tradition and Originality. Oxford:
  21. Ziomek, J. 1990. Retoryka opisowa. Wrocław: Ossolineum.