Pozycja ustrojowa Parlamentu Gruzji w latach 1990–2013

Main Article Content

Marek Żmigrodzki
Jerzy Szukalski

Abstrakt

W artykule omówiono zarys problematyki gruzińskiego parlamentaryzmu, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania Parlamentu Gruzji w okresie między 1990 i 2013 rokiem. Autorzy na podstawie zapisów Konstytucji z 1995 roku oraz innych ustaw przedstawili pozycję ustrojową gruzińskiego parlamentu. Nakreślili zasady systemowe i suwerena, omówili kompetencje poszczególnych organów państwa, relacje między prezydentem a rządem, zasady funkcjonowania i całą organizację procesu prawodawczego. Podsumowując należy podkreślić, że pozycja ustrojowa gruzińskiego parlamentu w omawianym okresie jest podobna do funkcjonowania parlamentu w klasycznym systemie prezydenckim.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Żmigrodzki, M., & Szukalski, J. (2019). Pozycja ustrojowa Parlamentu Gruzji w latach 1990–2013. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, (1), 25-50. https://doi.org/10.14746/ssp.2015.1.2
Dział
Artykuły
Biogramy autorów

Marek Żmigrodzki, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

profesor dr hab., prawnik i politolog, długoletni kierownik Zakładu Systemów Politycznych na Wydziale Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i były rektor Wyższej Szkoły Ekonomii i Innowacji w Lublinie. Specjalista w dziedzinie systemu ustroju prawnego Polski oraz współczesnych systemów politycznych i partyjnych. Autor i współautor prawie 200 publikacji naukowych, w tym 12 monografii; redaktor i współautor 6-tomowej Encyklopedii Politologii; laureat wielu nagród, m.in. Nagrody im. Franciszka Ryszki (2009).

Jerzy Szukalski, Wyższa Szkoła Stosunków Międzynarodowych i Komunikacji Społecznej w Chełmie

doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, historyk i prawnik. Adiunkt w Zakładzie Samorządu Terytorialnego i Polityki Społecznej oraz członek Instytutu Studiów A zjatyckich w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Komunikacji Społecznej w Chełmie. Zainteresowania badawcze autora obejmują: prawo konstytucyjne porównawcze, systemy polityczne i historię ustroju państw powstałych po rozpadzie Związku Radzieckiego, a zwłaszcza państw Azji Centralnej oraz państw i republik kaukaskich. Autor i współautor kilkudziesięciu publikacji naukowych, głównie o tematyce prawno-ustrojowej.

Bibliografia

  1. Akt o wosstanowlieniji gosudarstwiennoj niezawisimosti Gruziji ot 9 aprielja 1991 g., w: Konflikty w Abchaziji i Jużnoj Osietiji: dokumienty 1989-2006 gg, M. Wołchonskij, W. Zacharow, N. Siłajew.
  2. Baluk W., Tarchan-Mourawi G. (2007), Gruzja, w: Ustroje polityczne krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, Wrocław.
  3. Baranowski B., Baranowski K. (1987), Historia Gruzji, Wrocław.
  4. Bartuzi W. (2008), Partia rządząca wygrywa wybory, „Tydzień na Wschodzie Ośrodka Studiów Wschodnich”, nr 18, http://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/tydzien-na-wschodzie/2008-05-28/partia-rzadzaca-wygrywa-wybory-w-gruzji, 29.10.2012.
  5. Bazylow L. (1983), Historia Rosji, t. 2, Warszawa.
  6. Constitution o f Georgia adopted by the Constituent Assembliy February 21, 1921, http://matiane.wordpress.com/2012/09/04/constitution-of-georgia-1921/, 16.06.2013.
  7. The Constitution o f Georgia adopted on 24 August 1995, httt://www.constcourt.ge/index.php?lang_id=ENG&sec_id =19, 16.01.2013.
  8. Filipiak A. (2012), Saakaszwili: Przegraliśmy wybory, przechodzimy do opozycji, „Gazeta Wyborcza” z 2.10.2012.
  9. Furier A. (2000), Droga Gruzji do niepodległości, Poznań.
  10. Konstitucija (Osnownoj Zakon) Gruzinskoj Sowietskoj Socialisticzieskoj Riespubliki ot 13fewralja 1937goda, http://www.rrc.ge/law/konst_1937_02_13_ru.htm, 31.05.2013.
  11. Konstitucija (Osnownoj Zakon) Gruzinskoj Sowietskoj Socialisticzieskoj Riespubliki ot 14 aprielja 1978 goda, http://www.rrc.ge/law/konst_1978_04_15_ru.htm, 31.05.2013.
  12. Konstytucja (1977), (Ustawa Zasadnicza) Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Warszawa.
  13. KościńskiP., SerwetnikT. (2012), SaakaszilijakPutin?, „Rzeczpospolita”, z 14.11.2012.
  14. Kozłowski K. (2011), Iluzje rewolucji: rewolucja róż, rewolucja pomarańczowa, rewolucja tulipanów, Warszawa.
  15. Materski W. (1994), Georgia rediviva. Republika Gruzińska w stosunkach międzynarodowych 1918-1921, Warszawa.
  16. Materski W. (2000), Gruzja, Warszawa.
  17. MatusiakM. (2010), Reforma konstytucyjna w Gruzji: zmieniać, aby zachować?, „Tydzień na Wschodzie Ośrodka Studiów Wschodnich”, nr 35.
  18. Matusiak M. (2012), Gruzińskie wybory. Między silnym państwem a demokracją, „Punkt Widzenia Ośrodka Studiów Wschodnich”, nr 29.
  19. Nichol J. (2012), Georgia’s October 2012LegislativeElection: Outcome andImplications, http://www.fas.org/sgp/crs/row/R42777.pdf, 21.11.2012.
  20. OrganicLaw o f Georgia On Citizenship o f Georgia on 25 March 1993 (as amended in 2001), http://www.refworld.org/docid/3ae6b4e418.html, 2.07.2013.
  21. Organic Law o f Georgia. Election Code o f Georgia, http://transparency.ge/sites/default/files/, Election Code of Georgia from Dec 27 2011 [Authentication number 00281-12 from March, 2012], pdf, 24.11.2012.
  22. Parliament of Georgia, Committees, http://www.parliament.ge/en/saparlamento-saqmianoba/komitetebi, 28.10.2014.
  23. Postanowlienije Wierchownogo Sowieta Gruzinskoj SSR nr 3 ot 9 marta 1990 g. O garantijach zaszczity gosudarstwiennogo suwierienitieta Gruziji, w: Konflikty w Abchaziji i Jużnoj Osietiji: dokumienty 1989-2006 gg, M. Wołchonskij, W. Zacharów, N. Siłajew.
  24. Rocznik Strategiczny 1999/2000, Warszawa 2000.
  25. Rocznik Strategiczny 2000/2001, Warszawa 2001.
  26. Rocznik Strategiczny 2003/2004, Warszawa 2004.
  27. Rocznik Strategiczny 2007/2008, Warszawa 2008.
  28. Rocznik Strategiczny 2012/2013, Warszawa 2013.
  29. Stalin J. (1945), Konstytucja (Ustawa Zasadnicza) Związku Socjalistycznych Republik Rad, Moskwa.
  30. Staszczyk A. (2012), Parlament Europejski wobec wyborów parlamentarnych w Gruzji, „Biuletyn Instytutu Zachodniego”, nr 107, http://www.iz.poznan.pl/news/553_107%20pl.pdf, 29.06.2013.
  31. Strachota K. (2012), Opozycja wygrywa wybory w Gruzji, „Tydzień na Wschodzie Ośrodka Studiów Wschodnich”, nr 32, http://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/tydzien-na-wschodzie/2012-10-03/opozycja-wygrywa-wybory-w-gruzji.29.10.2012.
  32. Szczaniecki M. (2001), Powszechna historia państwa i prawa, Warszawa.
  33. Szymczak T. (1978), Ustrój polityczny Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (1936-1976), Wrocław-Warszawa.
  34. Trzaskowski P. (2009), Gruzińska „rewolucja róż”. Zachód i idea Zachodu a przemiany polityczne w Gruzji, Warszawa.
  35. Voropay E. (2012), Tbilisi największym okręgiem wyborczym, http://eastbook.eu/2012/10/country/georgia/tbilisi-największym-okręgiem-wyborczym/, 24.11.2012.
  36. Wojtasiewicz W. (2013), Nino Burdżanadze prezydentem Gruzji?, „Nowa Europa Wschodnia”, nr 3-4, http://www.new.org.pl/2013-02-24,Nino_burdzanadze_prezydentem_gruzji.html, 30.06.2013.
  37. Zakon Riespubliki Gruzija ot 14 aprielja 1991 g. Ob. uczrieżdieniji w swiazi s etom izmienienij i dopotnienij w Konstituciju Riespubliki Gruzija, w: M. Wołchonskij, W. Zacharow, N. Siłajew, Konflikty w Abchaziji i Jużnoj Osietiji: dokumienty 1989-2006 gg.