Nowe determinanty socjalizacji politycznej w dobie Internetu

Main Article Content

Piotr Pawełczyk
Jakub Jakubowski

Abstrakt

W procesie socjalizacji politycznej media wydają się odgrywać coraz istotniejszą rolę. Wynika to nie tylko z dużej ilości czasu spędzanego każdego dnia przed ekranami i innymi nośnikami informacji, ale i coraz większej „intymności” w relacjach z urządzeniami – większość Polaków (ok. 64% w 2017 r. w grupie 15+) posiada smartfon, który daje możliwości bycia online niemalże w każdym momencie życia. Należy założyć, iż w grupie młodzieży szkolnej, odsetek ten jest większy. Skłania to do zadania pytania: na ile dostęp do sieci wpływa na proces socjalizacji politycznej i jakie są jego skutki w obszarze procesów społecznego dostosowania? Celem artykułu jest ich zestawienie i próba zrewidowania założeń teoretycznych dotyczących pojęcia socjalizacji politycznej. Poddajemy w wątpliwość aktualność pewnych założeń ery przedinternetowej w stosunku do współczesnych realiów świata funkcjonującego w trybie permanent-logged-in. Wysuwamy też propozycję kilku rekomendacji mogących stanowić podstawę do bardziej użytecznego społecznie wykorzystania mediów w obszarze dostosowania się (w szczególności młodej) jednostki do życia w warunkach demokracji medialnej.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Pawełczyk, P., & Jakubowski, J. (2019). Nowe determinanty socjalizacji politycznej w dobie Internetu. Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, (3), 107-122. https://doi.org/10.14746/ssp.2019.3.6
Dział
Artykuły
Biogramy autorów

Piotr Pawełczyk, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

Piotr Pawełczyk – profesor nadzwyczajny na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierownik Zakładu Marketingu Politycznego i Socjotechniki. Bada zagadnienia związane z wywieraniem wpływu społecznego oraz kształtowaniem opinii publicznej poprzez środki masowego przekazu. Jego najbardziej znana książka to Socjotechniczne aspekty gry politycznej.

Jakub Jakubowski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Jakub Jakubowski – adiunkt na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących szeroko pojętej komunikacji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem mediów społecznościowych i polityki. Oprócz aktywności naukowej i dydaktycznej spełnia się też jako praktyk działań promocyjnych, będąc współtwórcą platformy ProScholars.pl – projektu promocji dorobku naukowego w internecie.

Bibliografia

  1. Almond G. A., Powell G. B. (1975), Kultura polityczna, in: Elementy teorii socjologicznych, eds. W. Derczyński, A. Jasińska-Kania, J. Szacki, PWN, Warszawa.
  2. Cześnik M., Grabowska M. (2017), Popękane polskie społeczeństwo jako pole badawcze – dane, fakty, mity, “Przegląd Socjologiczny”, no. 3.
  3. Czytanie online oducza nas krytycznego myślenia, http://www.newsweek.pl/wiedza/nauka/dlaczego-czytanie-online-oducza-nas-krytycznego-myslenia-,artykuly,358394,1.html, 13.05.2018.
  4. Drzewiecki P. (2010), Media aktywni. Dlaczego i jak uczyć edukacji medialnej?, Instytut Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa, Warszawa.
  5. Easton D. (1975), Analiza systemów politycznych, in: Elementy teorii socjologicznych, eds. W. Derczyński, A. Jasińska-Kania, J. Szacki, PWN, Warszawa.
  6. Keen A. (2007), Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.
  7. Kokociński M. (2011), Rola grupy rówieśniczej w procesie socjalizacji młodzieży, Wydawnictwo WSKiZ, Poznań.
  8. Kwieciński Z. (1997), Pytania o funkcję szkoły i oświaty w sytuacji chaosu politycznego, in: Wychowanie a polityka. Tradycje i współczesność, eds. W. Wojdyła, M. Strzelecki, Toruń
  9. Markowski R., Stanley B. (2016), Rozłamy socjopolityczne w Polsce. Iluzja czy rzeczywistość?, “Studia Socjologiczne”, no. 4 (223).
  10. Michalczyk S. (2005), Komunikowanie polityczne, Śląsk Wydawnictwo Naukowe, Katowice.
  11. Mielcarek M. (2010), Nowe media – nowe dziennikarstwo?, “Refleksje”, no. 2.
  12. Naruszewicz-Duchlińska A. (2013), Inforozrywka (infotainment) w portalach informacyjnych tvn24.pl i tvp.info, “Prace Językoznawcze”, no. 15/3.
  13. Nowicka E. (2015), Rola Rodziców i nauczycieli w edukacji medialnej, “Dyskursy Młodych Andragogów”, no. 16.
  14. Ocena wiarygodności, telewizyjnych programów informacyjnych i publicystycznych. Komunikat z badań, CBOS, https://www.cbos.pl/SPISKOM.POL/2017/K_052_17.PDF, 16.04.2019.
  15. Ogonowska A. (2012), Edukacja medialna: ziemia wciąż nieznana?…, “Kultura – Społeczeństwo – Edukacja”, no. 1.
  16. Palmer M., Stern L., Gail C. (1974), The Interdisciplinary Study of Politics, Joanna Cotler Books, New York.
  17. Pariser E. (2011), The Filter Bubble: How the New Personalized Web Is Changing What We Read and How We Think, Penguin Books, New York.
  18. Ritzer G. (1997), McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza, Warszawa.
  19. Sobkowiak L. (1999), Świadomość i socjalizacja polityczna, in: Studia z teorii polityki, vol. 1, eds. A. W. Jabłoński, L. Sobkowiak, Wrocław.
  20. Szpunar M. (2007), Internet – medium informacji versus dezinformacji. O jakości i rzetelności informacji pozyskiwanej w internecie, “E-mentor”, no. 2 (19).
  21. Tkaczyk R. (2003/2004), Rozważania nad pojęciem ekstremizmu, “Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, vol. L/LI.
  22. Wala Ł. (2015), Annales. Dezinformacja społeczeństwa realizowana przez media internetowe a jej społeczna akceptacja, “Etyka w życiu gospodarczym/Annales”, vol. 18, no. 1.
  23. Worldwide digital population as of April 2018, https://www.statista.com/statistics/617136/digital-population-worldwide/, 13.05.2018.
  24. Zduniak A. (2013), Socjalizacja w kontekście nowoczesnego społeczeństwa, “Zeszyty Naukowe KUL”, no. 1 (221).