Motywy działalności charytatywnej w Kościele starożytnym

Main Article Content

Andreas Müller
Adam Kalbarczyk

Abstrakt

Niniejszy artykuł przedstawia w sposób systematyczny uzasadnienie dobroczynności, jakie dawało wielu ojców Kościoła – począwszy od Cypriana z Kartaginy – w swoich mowach i pismach na temat jałmużny i uczynków miłosierdzia. Kościół starożytny posługiwał się licznymi tekstami biblijnymi dla uzasadnienia dobroczynności. W wielu z nich znajdziemy bezpośrednie wezwania do indywidualnego zaangażowania charytatywnego. Taka motywacja czyni jednak z diakonii formę sprawiedliwości z uczynków, która jest nie do przyjęcia dla protestantów. Niemniej w nauczaniu ojców Kościoła znaleźć można również takie linie argumentacji, które zwrócone są przede wszystkim w stronę adresata dobroczynności, oparte na chrześcijańskiej antropologii. Obok takiej argumentacji spotkać można także uzasadnienia związane z diakonią instytucjonalną, w ramach której do działalności charytatywnej mogła pobudzać presja międzyreligijnej konkurencji, a także chęć zdobycia prestiżu u dostojników kościelnych i wywierania osobistego wpływu na życie Kościoła i społeczeństwa.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Müller, A., & Kalbarczyk, A. (2019). Motywy działalności charytatywnej w Kościele starożytnym. Teologia Praktyczna, (20), 9-20. https://doi.org/10.14746/tp.2019.20.01
Dział
Artykuły
Biogramy autorów

Andreas Müller, Wydział Teologiczny Uniwersytetu Christiana Albrechta w Kilonii

Prof. dr hab., duchowny ewangelicki, profesor historii religii i Kościoła pierwszego tysiąclecia, prodziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Christiana Albrechta w Kilonii;

Adam Kalbarczyk, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Wydział Teologiczny

ks., dr hab. prof. nadzwyczajny w Zakładzie Liturgiki i Homiletyki, Wydziału Teologicznego UAM w Poznaniu, prodziekan ds. kształcenia kadry i rozwoju

Bibliografia

  1. Ambroży z Mediolanu (1967): Obowiązki duchownych. Tłum. K. Abgarowicz. Warszawa.
  2. Atanazy Aleksandryjski (2017): Żywot św. Antoniego Wielkiego. Tłum. E. Dąbrowska. Kraków.
  3. Cyprian (2015): O uczynkach miłosiernych i jałmużnie. Kraków.
  4. Garrison R. (1993): Redemptive Almsgiving in Early Christianity. „Journal for the Study of the New
  5. Testament”. Suppl. Ser. 77.
  6. Grzegorz z Nazjanzu (1967): Mowy wybrane. Warszawa.
  7. Harnack A. (1902): Mission und Ausbreitung des Christentums. T. 1. Leipzig.
  8. Jan Chryzostom (2001): Homilie na Ewangelię według św. Mateusza. Cz. 2: Homilie 41-90. Tłum. A. Baron i J. Krystyniacki. Kraków.
  9. Jan Złotousty (1947): Dwadzieścia homilij i mów. Tłum. T. Sinko. Kraków.
  10. Julian Apostata (1962): Listy. Tłum. W. Klinger. Wrocław–Warszawa–Kraków.
  11. Kislinger E. (1984): Kaiser Julian und die (christlichen) xenodocheia. W: W. Hörander, J. Koder, O. Kresten, E. Trapp (red.), Byzantios. Festschrift Für Herbert Hunger Zum 70. Geburtstag s. 171-184. Wien.
  12. Noormann R. (2010): Secundum euangeli legem. Die biblische Begründung des Bußverfahrens zur Wiederaufnahme abgefallener Christen bei Cyprian von Karthago. „Römische Quartalschrift” 105: 2010 s. 169-191.
  13. Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich (1998). Tłum. A. Świderkówna. Kraków.