Patrzenie obrazu. Obrazowanie jako strategia komunikacyjna w przepowiadaniu

Main Article Content

Maciej Szczepaniak

Abstrakt

Dyrektorium Homiletyczne (2014), odwołując się do adhortacji apostolskiej papieża Franciszka Evangelii Gaudium o głoszeniu Ewangelii w dzisiejszym świecie, przypomina współczesnym kaznodziejom znaczenie obrazów w głoszeniu słowa Bożego. Jedną z najistotniejszych spraw jest uczenie się korzystania z obrazów w przepowiadaniu, sposobów w jakie można odwołać się do wyobraźni. Ta potrzeba jest tym bardziej paląca, gdyż żyjemy w kulturze wizualnej, a współczesny człowiek jest zasypywany obrazami i często zmęczony słuchaniem  Artykuł porusza kwestię wpływu obrazów na zbawcze pośrednictwo Kościoła na gruncie teologii przepowiadania i teologii mediów. Autor opiera swoją argumentację na kilku awatarach, które funkcjonują z powodzeniem w dzisiejszym świecie komunikacji elektronicznej. Opisuje proces odwoływania się do wyobraźni na przykładzie wizerunku okna, wazonu, emotikonu, gramofonu i znikania.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Szczepaniak, M. (2015). Patrzenie obrazu. Obrazowanie jako strategia komunikacyjna w przepowiadaniu. Teologia Praktyczna, (16), 111-122. https://doi.org/10.14746/tp.2015.16.07
Dział
Artykuły
Biogram autora

Maciej Szczepaniak, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wydział Teologiczny

ks. dr hab., adiunkt w Zakładzie Liturgiki i Homiletyki, Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Referencje

  1. Antas J.: Co mówią ręce. Wprowadzenie do komunikacji niewerbalnej. W: Retoryka dziś. Teoria i praktyka. Pod redakcją R. Przybylskiej, W. Przyczyny. Kraków 2001 s. 437–60.
  2. Draguła A.: Eucharystia zmediatyzowana. Teologiczno-pastoralna interpretacja transmisji Mszy Świętej w radiu i telewizji. Zielona Góra 2009.
  3. Franciszek: Adhortacja apostolska Evangelii gaudium o głoszeniu Ewangelii w dzisiejszym świecie. 2013.
  4. Garpiel R.: Obrazowość w kaznodziejskim komunikowaniu perswazyjnym. W: Sztuka perswazji. Socjologiczne, psychologiczne i lingwistyczne aspekty komunikowania perswazyjnego. Pod redakcją R. Garpiela, K. Leszczyńskiej. Kraków 2004 s. 101–113.
  5. Grzegorski Z.: Monolog czy dialog? Między pięknem a skutecznością – ujęcie kontekstualne. „Poznańskie Studia Teologiczne”. T. 14: 2003 s. 121–133.
  6. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Dyrektorium homiletyczne. Tłum. pl. Poznań 2015.
  7. Kosiński W.: Kazanie obrazowe. „Przegląd Homiletyczny”. R. 3: 1925 s. 175–182, 241–248.
  8. Miodek J.: Co słyszy językoznawca we współczesnych polskich kazaniach?. W: Fenomen kazania. Pod redakcją W. Przyczyny. Kraków 1994 s. 157–161.
  9. Mitchell W.J.T.: Czego chcą obrazy. Pragnienia przedstawień, życie i miłości obrazów. Warszawa 2015.
  10. Panuś K.: Historia kaznodziejstwa. Kraków 2007.
  11. Papieska Komisja ds. Środków Społecznego Przekazu: Instrukcja duszpasterska o środkach społecznego przekazu Communio et progressio. 1971.
  12. Paweł VI: Adhortacja apostolska Evangelii nuntiandi o ewangelizacji w świecie współczesnym. 1975.
  13. Pikor W.: Przypowieści Jezusa. Narracyjny klucz lektury. Kielce 2011.
  14. Pilch Z.: Wykład zasad kościelnej wymowy. Poznań 1950.Pleszczyński J.: Dwa atomy komunikacji. W: Rozmowy o komunikacji. Pod redakcją G. Habrajskiej. Łask 2010 s. 17–35.
  15. Siwek G.: Blaski i cienie współczesnego przepowiadania. Kraków 2007.
  16. Sławiński H.: Rola wyobraźni w przepowiadaniu słowa Bożego. „Studia Włocławskie”. T. 8: 2005 s. 224–237.