O „Sztuce rymotwórczej” Franciszka Ksawerego Dmochowskiego

Main Article Content

Agnieszka Kwiatkowska

Abstrakt

Sztuka rymotwórcza Franciszka Ksawerego Dmochowskiego przedstawia ogół poetyckich doświadczeń epoki. Autor wpisał swój utwór w sięgającą antyku tradycję gatunku ars poetica i nawiązał do klasycznych poetyk, ale dał w nim obraz literatury polskiej i obowiązujących w niej tendencji. Poemat, podzielony na cztery pieśni, nie tylko omawia ogólne zasady sztuki poetyckiej, ale porusza też kwestie związane z przekładem i krytyką literacką, wskazuje wzorce różnorodnych gatunków i analizuje ich najwybitniejsze polskie realizacje. Pierwsza pieśń prezentuje podstawowe prawidła sztuki rymotwórczej i zawiera przegląd dokonań polskiej literatury. Kolejne pieśni Sztuki rymotwórczej (druga i trzecia) to przegląd różnych konwencji gatunkowych. Wśród nich szczególne miejsce zajmują: pieśń, oda, epigramat, satyra i epos. W artykule ukazano nowoczesny charakter rozważań Dmochowskiego, który w sposobie postrzegania literatury uwzględniał najnowsze tendencje.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kwiatkowska, A. (2015). O „Sztuce rymotwórczej” Franciszka Ksawerego Dmochowskiego. Forum Poetyki, (1), 120-127. https://doi.org/10.14746/fp.2015.1.26684
Dział
Archiwum poetologiczne
Biogram autora

Agnieszka Kwiatkowska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Agnieszka Kwiatkowska – profesorka w Zakładzie Literatury XX Wieku, Teorii Literatury i Sztuki Przekładu UAM, bada funkcjonowanie tradycji w literaturze współczesnej. Autorka monografii Oświecenie w epokach następnych (2009), „Tradycja, rzecz osobista”. Julian Przyboś wobec dziedzictwa poezji (2011), Historia literatury dawnej dla początkujących i zainteresowanych (2015). | Agnieszka Kwiatkowska is a professor in the Department of 20th Century Literature, Literary Theory and the Art of Translation at Adam Mickiewicz University; she studies the ways tradition functions in contemporary literature. Kwiatkowska is the author of the books Oświecenie w epokach następnych (The Enlightenment in Successive Periods, 2009), “Tradycja, rzecz osobista”. Julian Przyboś wobec dziedzictwa poezji (“Tradition, a Personal Thing.” Julian Przyboś and the Legacy of Poetry, 2011), Historia literatury dawnej dla początkujących i zainteresowanych (A History of Ancient Literature for Beginners and Curious People, 2015).

Referencje

  1. Homerus, Kazimiera Jeżewska, i Jerzy Łanowski. Iliada. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2005.
  2. Klimowicz, M. Oświecenie. Zredagowane przez Teresa Kostkiewiczowa i Franciszek Ksawery Dmochowski. T. 2. Pisarze polskiego oświecenia. Warszawa: PWN, 1998.
  3. Kostkiewiczowa, Teresa, Zbigniew Goliński, i Danuta Trzpil, red. Oświeceni o literaturze: wypowiedzi pisarzy polskich 1740-1800. T. 2. Warszawa: Wydawn. nauk. PWN, 1993.
  4. Libera, Zdzisław. Rozważania o wieku tolerancji, rozumu i gustu: szkice o XVIII stuleciu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1994.
  5. Pietraszko, Stanisław. Doktryna literacka polskiego klasycyzmu. Wrocław: Zakład narodowy imienia Ossolińskich, 1966.
  6. Pokrzywniak, Józef Tomasz. „Wstęp”. W Satyry, zredagowane przez Ignacy Krasicki. Wrocław: Zakład narodowy im. Ossolińskich, 1988