Abstrakt
Małpi Król jest postacią z klasycznej chińskiej powieści Wędrówka na Zachód i ucieleśnieniem ducha kultury Chin. Analiza pochodzenia Małpiego Króla i jego historii ujawnia, w jaki sposób uosabia on kluczowe wartości, sprzeczności i tożsamość chińskiej kultury. Pojęcia „awatar” w artykule użyto w szerokim sensie i rozumie się je jako wyraz kultury i jej wcielenie, wciąż się zmieniające, by wyrazić kolektywną psychologię cywilizacji.
Bibliografia
Changhao, J., C. Wu. 西游记 / Xi You Ji. 新华书店发行, Tongliao Shi.
陈代湘. (2017). 国学概论. 湘潭大学出版社. (2000).
陳登原, 1900–1975; Chen, D. (1966). 中國文化史 / Zhongguo Wen Hua Shi. 陳登原, 1900–1975; Chen, D. (1966). 中國文化史 / Zhongguo Wen Hua Shi. 世界书局, 民国 55.
Dainian, Zhang. „Chinese Culture and Chinese Philosophy”. Chinese Studies in Philosophy 3 (1988): 69–95.
Hsi Yu Chi, Timothy Richard. A Mission to Heaven: A Great Chinese Epic and Allegory. Shanghai: The Christian Literature Society’s Depot, 1913.
Johnson, W.J. A Dictionary of Hinduism. Oxford: Oxford University Press, 2023.
刘昌蕊, & 王晓利. (2016, styczeń). 中国文化在《西游记》中的体现. *中华活页文选:高一年级版, 2*, 28–29.
**雷会生, & 李克臣. (2018). 超凡入圣路迢迢孙悟空与中华民族文化精神论纲(上). *辽东学院学报(社会科学版), 20*(5), 12–24.
Mo, Timothy. The Monkey King. London: Paddleless, 2000.
潘文年. 中国出版业“走出去”研究. 南京大学出版社. (2018).
滕雯. 连云港西游记文化. 南京大学出版社. (2015).
吴承恩. 西游记. 岳麓书社. (1987).
吴承恩. 西游记. 海峡文艺出版社. (2020).
吴承恩. 西游记. 人民文学出版社. (2020).
Wu Cheng’en. Journey to the West. Silk Pagoda, 2005.
吴承恩 i in. 毛泽东鲁迅评《西游记》 / Mao Zedong Lu Xun Ping „Xi You Ji”. 天津古籍出版社. (1998).
杨俊. 《西游记》研究新探. 社会科学文献出版社. (2018).
袁世硕. 中国古代文学史. 高等教育出版社. (2016).
郑志国. (2014, styczeń). 浅谈‘猴王出世’的生态意蕴. *淮海工学院学报:人文社会科学版, 12*(5), 31–33.
Zhenyi, G. 中国小说史 / Zhongguo Xiao Shuo Shi. 中国社会科学出版社. (2010).
Zhuang, M. 中國古代小说人物辞典. Qilu Book Society. (1991).
竺洪波. 西游释考录. 上海文艺出版社. (2017).
竺洪波. (2017, styczeń). 语言学视阈下《西游记》研究的新拓展《〈西游记〉词汇对〈汉语大词典〉书证研究》的价值蠡测. *淮海工学院学报:人文社会科学版, 15*(12), 33–35
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Gao Min

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Za prawa cytowania fragmentów innych publikacji (tekstów, tabel, rycin oraz ilustracji) odpowiedzialni są autorzy artykułu.
