Cechy polskiego języka biznesu jako języka specjalistycznego w początkowym etapie kształtowania się (na podstawie „Czasu” z lat 1870–1914)

Main Article Content

Paulina Gajda

Abstrakt

The aim of the article is to present a specific features of business language at the initial stage of its development (years: 1870-1914). This stage provides an interesting research material and its analysis is necessary to have a full overview of business language as a specialized variety of contemporary Polish. The article concerns various aspects of this issue: diversity of business subject fields, the primacy of cognitive function over the communicative function and specific features of the grammatical and lexical scope. All features stem from the specific communicative situations in which business language as a language for specific purposes occurs. The analysis embraces the linguistic material that comes from the Krakow newspaper Czas.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Gajda, P. (2016). Cechy polskiego języka biznesu jako języka specjalistycznego w początkowym etapie kształtowania się (na podstawie „Czasu” z lat 1870–1914). Investigationes Linguisticae, (33), 43-54. https://doi.org/10.14746/il.2016.33.5
Dział
Artykuły

Bibliografia

  1. Cudak, R., Tambor, J. 1996. Czy istnieje polski język biznesu? w: Ostromecka-Frączak, B. (red.) Kształcenie specjalistyczne cudzoziemców. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, s. 109-120.
  2. Ćwiklińska, J. 2006. Źródła zakłóceń semantycznych w międzynarodowym komunikowaniu biznesowym. „Zeszyty Naukowe Kolegium Gospodarki Światowej”, nr 19, s. 137-147.
  3. Ćwiklińska, J., Szadyko, S. 2005. Obszary wiedzy specjalistycznej w wybranych wariantach języka business communicaton. w: Lewandowski, J., Kornacka, M. (red.) Języki Specjalistyczne 5. Teksty specjalistyczne w kontekstach zawodowych i tłumaczeniach. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych Uniwersytetu Warszawskiego, s. 81-88.
  4. Gajda, S. 1997. Polskie języki specjalistyczne dawniej i dziś. w: Arabski, J. (red.) Języki specjalistyczne. Język biznesu. Materiały konferencyjne. Katowice: Wyższa Szkoła Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach, s. 7-24.
  5. Grucza, F. 1994. O językach specjalistycznych (= technolektach) jako pewnych składnikach rzeczywistych języków ludzkich. w: Grucza, F., Kozłowska, Z. (red.) Języki specjalistyczne. Materiały z XVII Ogólnopolskiego Sympo-zjum ILS UW Warszawa 9-11 stycznia 1992. Warszawa: Akapit, s. 7-27.
  6. Grucza, F. 2002. Języki specjalistyczne – indykatory i/ lub determinanty rozwoju cywilizacyjnego. w: Lewandowski, J. (red.) Języki Specjalistyczne 2. Problemy technolingwistyki. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych UW, s. 9-51.
  7. Grucza, S. 2008. Lingwistyka języków specjalistycznych. Warszawa: Wydawnictwo Euro-Edukacja.
  8. Grzegorczykowa, R. 1991. Problem funkcji języka i tekstu w świetle teorii aktów mowy. w: Bartmiński, J., Grzegorczykowa, R. (red.) Język a kultura, t. 4, Funkcje języka i wypowiedzi. Wrocław: Wiedza o kulturze, s. 11-28.
  9. Kochan, M. 2010. Mówiony język biznesu. w: Milewska-Stawiany, M., Rogowska-Cybulska, E. (red.) Polskie języki. O językach zawodowych i środowiskowych. Materiały VII Forum Kultury Słowa Gdańsk, 9-11 października 2008 roku. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, s. 139-175.
  10. Kołaczyk, Z. 1999. Rachunkowość finansowa. Poznań: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej.
  11. Ligara, B., Szupelak, W. 2012. Lingwistyka i glottodydaktyka języków specjalistycznych na przykładzie języka biznesu. Podejście porównawcze. Kraków: Księgarnia Akademicka.
  12. Lukszyn, J. 2002. Uniwersalia tekstów specjalistycznych. w: Lewandowski, J. (red.) Języki Specjalistyczne 2. Problemy technolingwistyki. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych UW, s. 41-48.
  13. Lukszyn, J. (red. nauk.) 2005. Języki specjalistyczne. Słownik terminologii przedmiotowej. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych UW.
  14. Lukszyn, J., Zmarzer, W. 2006. Teoretyczne podstawy terminologii. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych UW.
  15. Łyda, A. 1997. Wzorce leksykalne w języku biznesu. w: Arabski, J. (red.) Języki specjalistyczne – język biznesu. Materiały konferencyjne. Katowice: Wyższa Szkoła Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach, s. 53-60.
  16. Mamet, P. 1997. „Język biznesu” – próba zdefiniowania pojęcia dla celów dydaktyki języka obcego. w: Arabski, J. (red.) Języki specjalistyczne – język biznesu. Materiały konferencyjne. Katowice: Wyższa Szkoła Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach, s. 61-74.
  17. Mamet, P. 2002. Relacja pomiędzy kompetencją językową a kompetencją merytoryczną na przykładzie języka biznesu. w: Lewandowski, J. (red.) Języki Specjalistyczne 2. Problemy technolingwistyki. Warszawa: Katedra Języków Specjalistycznych UW, s. 141-151.
  18. Nagórka, P. 2011. Struktura wiedzy zawodowej. w: Zmarzer, W. (red.) Języki wiedzy. Warszawa: Instytut Rusycystyki Uniwersytetu Warszawskiego, s. 69-95.
  19. Nęcki, Z. 1994. Negocjacje w biznesie. Kraków: Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu.
  20. Pomykało, W. (red.) 1995. Encyklopedia biznesu, t. 1. Warszawa: Fundacja Innowacja.
  21. Potocki, A., Winkler, R., Żbikowska, A. 2011. Komunikowanie w organizacjach gospodarczych. Warszawa: "Difin".
  22. Wilk-Janik, J. 2000. Język biznesu: jego cechy i implikacje dla glottodydaktyki. „Neofilolog”, nr 19, s. 177-184.