Konsolidacja uniwersytetów i środowiska akademickiego wobec nowego sposobu różnicowania uczelni

Main Article Content

Mirosława El Fray

Abstrakt

Definicja uniwersytetów obowiązująca w Polsce znacząco odbiega od standardów światowych co wynika z zupełnie innego podziału dziedzin i dyscyplin naukowych. Szansą na zbliżenie się polskich uniwersytetów do światowych czołówek jest wdrożenie działań konsolidacyjnych w celu stworzenia kompletnych uniwersytetów, skupiających różnorodne dziedziny i oferujących interdyscyplinarne podejście do rozwoju talentów, kierunków badawczych i etosu akademickiego. Przedstawiono przykłady działań konsolidacyjnych na uczelniach w Belgii, Danii i w Polsce. Zwrócono również uwagę na znaczenie mobilności młodej kadry naukowej w ramach staży podoktorskich.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
Refleksje
Biogram autora

Mirosława El Fray

profesor nauk technicznych, dyrektor Centrum Dydaktyczno-Badawczego Nanotechnologii, dyrektor Instytutu Polimerów i kierownik Zakładu Biomateriałów i Technologii Mikrobiologicznych ZUT w Szczecinie. Absolwentka Politechniki Szczecińskiej (doktorat 1996); habilitację uzyskała (2004) na Politechnice Warszawskiej. Staż podoktorski odbyła na Technische Universitaet Hamburg-Harburg (TUHH) i University Bayreuth, Niemcy (2000-2003). Stypendystka DAAD na TUHH; stypendium the Royal Society na Imperial College London, UK (2005). Aktywnie współpracuje z uczelniami z USA i Niemiec. Jest kierownikiem licznych projektów badawczych (NCN, MNiSW, NCBiR) oraz wdrożeniowych (DePuy Johnson & Johnson (UK), Uniqema/Croda, Philips (Holandia), Honda Europe (Niemcy); założycielką firmy spin-off na bazie udzielonych patentów polskich i amerykańskich. Ponadto jest autorką ponad 100 publikacji w indeksowych czasopismach oraz kilkudziesięciu prezentacji konferencyjnych, w tym wykładów plenarnych i na zaproszenie; laureatką „Zachodniopomorskiego Nobla” w dziedzinie nauk technicznych (2016). Jej zainteresowania naukowe: synteza i właściwości biomateriałów polimerowych (polimery do konstrukcji systemów wspomagania pracy serca, sztucznych ścięgien, nośników leków przeciwnowotworowych, biodegradowalne podłoża dla inżynierii tkankowej serca), nanokompozyty polimerowe, polimery fotosieciowalne, polimery pochodzenia naturalnego. Wypromowała 5 doktorów, 47 magistrów, 19 inżynierów.

Bibliografia

  1. Holm-Nielsen, L.B. (2013). Making a Strong University Stronger Change without a Burning
  2. Platform. W: Q. Wang, Y. Cheng, N.C. Liu (red.). Building World-Class Universities: Different Approaches to a Shared Goal (73-87). Rotterdam: Sense Publishers.
  3. Łuczak, W. (2015). Unieważnić „stalinowski rozbiór” Uniwersytetu Jagiellońskiego – walka o powrót oderwanych wydziałów w latach 1956-1957. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace Historyczne. 142(1): 149-165.
  4. The Ghent University Outlook (2017). Ghent: Ghent University Press. Żylicz, M. (2011). Czas na dyskusję. Forum Akademickie. 1: 26-27.