O niektórych schematach w internetowej autoprezentacji żeńskich zgromadzeń zakonnych

Main Article Content

Katarzyna Czarnecka

Abstrakt

Celem artykułu jest odszukanie powtarzalnych elementów treściowych i formalnych, widocznych na stronach internetowych żeńskich zgromadzeń zakonnych w Polsce. Strony te są formą medialnej autoprezentacji wspólnot zakonnych, służą informacji, a pośrednio – kreacji wizerunku zgromadzeń. Badaniami objęto 93 strony internetowe zgromadzeń, uczestniczących w Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych. Autorka wyodrębnia 4 aspekty przekazu, składające się na schematy autoprezentacji: 1. podstawy identyfikacji wspólnoty, 2. obszary autocharakterystyki, 3. zaproszenie do kontaktu, 4. multimedialność. Jako prawdopodobną przyczynę przewidywalnej struktury analizowanych stron głównych wskazuje się relację między zakładanym zbiorowym nadawcą a niedookreślonym odbiorcą komunikatu internetowego.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Czarnecka, K. (2018). O niektórych schematach w internetowej autoprezentacji żeńskich zgromadzeń zakonnych. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, (34), 35-46. https://doi.org/10.14746/psj.2017.34.2
Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Katarzyna Czarnecka, Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu ul. Fredry 10, 61-701 Poznań

doktor habilitowany, zatrudniona w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Retoryki, Pragmalingwistyki i Dziennikarstwa; badaniami obejmuje zjawiska mieszczące się w sferze polskiego języka religijnego, zwłaszcza zagadnienia leksykalne i kreację obrazu rzeczywistości; interesuje się również stylistyką wypowiedzi prasowych, autorka monografii Uczniowska odmiana współczesnej polszczyzny w świadomości jej użytkowników (2000), Słownik gwary uczniowskiej (1991, współautor H. Zgółkowa).

Bibliografia

  1. Bauer Z., 2006, Hipertekst [hasło], w: Słownik terminologii medialnej, red. W. Pisarek, Kraków, s. 75–76.
  2. Borkowski I., 2011, Rzecznictwo prasowe a kształtowanie wizerunku polskich zgromadzeń zakonnych. Teoria – praktyka – case study, w: Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations, red. I. Borkowski, K. Stasiuk-Krajewska, Wrocław, s. 57–80.
  3. Borkowski I., Stasiuk-Krajewska K. (red.), 2011, Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations, Wrocław.
  4. Czarnecka K., 2012, O internetowych słownikach języka wybranych wspólnot katolickich, w: Język doświadczenia religijnego, t. IV, red. G. Cyran, E. Skorupska-Raczyńska, Szczecin 2012, s. 51–63.
  5. Czarnecka K, 2015a, O sposobach definiowania znaczeń leksyki religijnej w słownikach internetowych, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze”, t. 29: Pogranicza językoznawstwa polonistycznego Prace dedykowane Profesorom Zygmuntowi Zagórskiemu i Karolowi Zierhofferowi dla uczczenia odnowienia doktoratów po pięćdziesięciu latach, red. M. Rybka, P. Wiatrowski, s. 17–35.
  6. Czarnecka K., 2015b, Próby leksykografii religijnej w zasobach polskiego Internetu, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze”, t. 30: Pogranicza językoznawstwa polonistycznego Prace dedykowane Profesorom Zygmuntowi Zagórskiemu i Karolowi Zierhofferowi dla uczczenia odnowienia doktoratów po pięćdziesięciu latach, red. M. Rybka, P. Wiatrowski, s. 33–43.
  7. Goban-Klas T., 2011, Społeczeństwo masowe, informacyjne czy medialne, w: Wartki nurt mediów. Ku nowym formom społecznego życia informacji. Pisma z lat 2000–2011, Kraków, s. 177–192.
  8. Grzenia J., 2012, Komunikacja językowa w Internecie, Warszawa.
  9. Jeżowska K., Treček D., 2010, Trening autoprezentacji, http://kreatywni.wsptwp.eu/wpcontent/uploads/2010/10/AUTOPREZENTACJA-materialy-szkoleniowe.pdf [dostęp: 28.07.2014].
  10. Kloch J., 2013, Kościół w Polsce wobec WEB 2.0, Kielce.
  11. Kloch J., 2016, Środowiska diecezji i zakonów w Polsce wobec WEB 2.0, w: Kościół. Komunikacja. Wizerunek, red. R. Kowalski, Wrocław, s. 125–137.
  12. Kładoczny P., 2004, Proroctwa chrześcijańskie jako gatunek mowy na tle innych gatunków profetycznych, Zielona Góra.
  13. Kołodziej J., 2006, Mediatyzacja rzeczywistości społecznej [hasło], w: Słownik terminologii medialnej, red. W. Pisarek, Kraków, s. 118.
  14. Łoziński B., 1998, Leksykon zakonów w Polsce, Warszawa.
  15. Łysakowski T., 2005, Wpływowe osoby. Gramatyka i perswazja, Warszawa.
  16. Nowak M., 2005, Świadectwo religijne. Gatunek – język – styl, Lublin.
  17. Pisarek W. (red.), 2006, Słownik terminologii medialnej, Kraków.
  18. Podracki J., Wolańska E. (red.), 2012, Język w mediach elektronicznych, Warszawa.
  19. Pokorna-Ignatowicz K., 2002, Kościół w świecie mediów, Kraków.
  20. Sarzyńska D., 2014, Funkcje wypowiedzi religijnych w mediach. Perspektywa językoznawcza, w: Funkcje wypowiedzi religijnych, red. R. Przybylska, W. Przyczyna, Tarnów, s. 281–292.
  21. Stasiuk-Krajewska K., 2011, Funkcje i struktura dziennikarskiego samoopisu – przypadek „Naszego Dziennika”, w: Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations, red. I. Borkowski, K. Stasiuk-Krajewska, Wrocław, s. 41–55.
  22. Wojtak M., 2011, Współczesne modlitewniki w oczach językoznawcy. Studium genealogiczne, Tranów.
  23. Zdunkiewicz-Jedynak D., 2006, Surfując po Internecie w poszukiwaniu Boga… Gatunki komunikacji religijnej na polskich katolickich stronach internetowych, Tarnów.
  24. Zdunkiewicz-Jedynak D., 2010, Dyskurs religijny w mediach, Tarnów.