Wartościowanie leksemu fajnie w odczuciu współczesnego użytkownika języka

Main Article Content

Danuta Jastrzębska-Golonka

Abstrakt

Abstrakt Leksem fajnie oraz dyskusja związana z jego dystrybucją w języku polskim od lat powraca na łamy poradników językowych i opracowań naukowych. Ankietowe badania pokazują, że fajny – mimo negatywnych klasyfikacji językoznawców – przez młodych ludzi jest traktowany jako zjawisko akceptowane. Dużą rolę odegrały tu trendy ponowoczesności i potoczności, które wprowadziły ten leksem do języka polityki i innych oficjalnych stylów polszczyzny, np. języka mediów, języka publicystycznego, języka Internetu, współczesnego stylu literackiego (proza, poezja, film) i naukowego.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Jastrzębska-Golonka, D. (2017). Wartościowanie leksemu fajnie w odczuciu współczesnego użytkownika języka. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, (31), 151–164. https://doi.org/10.14746/2016.31.12
Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Danuta Jastrzębska-Golonka, Wydział Humanistyczny, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy ul. Jagiellońska 11, 85-067 Bydgoszcz

Danuta Jastrzębska-Golonka dr hab., prof. UKW, kierownik Pracowni Dydaktyki Literatury i Języka Polskiego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Zainteresowania naukowe: językoznawstwo stosowane, dydaktyka literatury i języka polskiego, nauczanie dzieci niepełnosprawnych, język młodzieży szkolnej. Autorka monografii: Fonetyka wczoraj i dziś. Ewolucja wiedzy fonetycznej w opracowaniach i podręcznikach gramatyki dla szkół średnich okresu międzywojennego (na tle historii nauczania języka polskiego) (2004) i Konceptualizacja świata przedstawionego w języku najnowszego przekładu tekstów Hansa Christiana Andersena (2011).

Bibliografia

  1. Czapiga A., 2013, Struktura aktu mowy aprobaty (na materiale języka polskiego, rosyjskiego i angielskiego), „Glottodydaktyka”, Seria filologiczna, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego, t. 5, nr 80, red. Z. Czapiga, E. Dźwierzyńska, G.A. Ziętala, M. Kossakowska-Maras, A. Rudyk, s. 20–27.
  2. Data K., 2000, W jaki sposób językoznawcy opisują emocje?, w: Język a Kultura, t. 14: Uczucia w języku i tekście, red. I. Nowakowska-Kempna, A. Dąbrowska, J. Anusiewicz, Wrocław, s. 245–252.
  3. Dąbrówka A., Geller E., Turczyn R., 1996, Słownik synonimów, Warszawa.
  4. Dużyńska-Makowska M., 2007, Podręczny słownik poprawnej polszczyzny, Warszawa.
  5. Greń Z., Krasowska H., 2008, Słownik górali polskich na Bukowinie, Warszawa.
  6. IBE – Instytut Badań Edukacyjnych. Entuzjaści Edukacji. Język polski, https://bnd.ibe.edu.pl/tool-page/297 [dostęp: 09.05.2015].
  7. Jastrzębska-Golonka D., 2009, Jak wyhaczyć kolesia – czyli o języku prasy młodzieżowej.
  8. Refleksje lingwistyczno-dydaktyczne, „Białostockie Archiwum Językowe” nr 9, s. 99–113.
  9. Kamińska M., 2011, Niecne memy. Dwanaście wykładów o kulturze Internetu, Poznań.
  10. Kołodziejek E., 2010, Walczymy z bykami. Poradnik językowy, Warszawa–Szczecin.
  11. Kołowiecki W., 2012, Memy internetowe jako nowy język Internetu, „Kultura i Historia” nr 21, www.kulturaihistoria.umcs.lublin.pl/archives/3637 [dostęp: 10.07.2015].
  12. Kowalewska M., 1985, Pan Słówko ma głos, Warszawa.
  13. Kozioł W., 2014, Analiza i synteza systemu przetwarzania sygnałów opisujących gesty i elementy subkodu mimicznego w zastosowaniu do komunikacji z osobami niesłyszącymi. Rozprawa doktorska, Kraków, http://winntbg.bg.agh.edu.pl/rozprawy2/10860/ full10860.pdf [dostęp 20.03.2015].
  14. Kozioł-Chrzanowska E., 2014, Antyprzysłowia, memy, antyslogany, kontrmówienie jako strategia komunikacji, „Socjolingwistyka” 28, s. 49–66.
  15. Łobos A., 2003, Znaczenie pojęć język i państwo dla współczesnych studentów, „Bulletin de la Société Polonaise de Linguistique” fasc. 59, s.169–175.
  16. Miodek J., 2007, Słowo jest w człowieku. Poradnik językowy, Wrocław.
  17. Miodek J., 2013, Ojczyzna-polszczyzna dla uczniów, Gdańsk.
  18. Ochmann D., 2014, Czy fajny jest fajny? Współczesne leksemy młodzieżowe o znaczeniu ‘taki, który mi się (bardzo) podoba’, „LingVaria” 9/2 (18), s. 91–102.
  19. Ożóg K., 2001, Polszczyzna przełomu XX i XXI wieku. Wybrane zagadnienia, Rzeszów.
  20. Ożóg K., 2006, Współczesna polszczyzna a postmodernizm, w: Przemiany języka na tle przemian współczesnej kultury, red. K. Ożóg, E. Oronowicz-Kida, Rzeszów, s. 98–109.
  21. Podracki J., 2005, Działalność telewizji publicznej na rzecz poprawności i sprawności językowej Polaków – w latach 2003–2004, w: Raport cząstkowy napisany na zlecenie Rady Języka Polskiego do „Sprawozdania o stanie ochrony języka polskiego” za lata 2003-2004, http://orka.sejm.gov.pl/Druki5ka.nsf/0/65959FF3D87556CDC12570CB00367F96/$fi le/81.pdf [dostęp: 20.03.2015 r.].
  22. PSPP – Markowski A. (red.), 2000, Praktyczny słownik poprawnej polszczyzny. Nie tylko dla młodzieży, Warszawa.
  23. SSJP – http://synonim.net/synonim [dostęp: 07.04.2015].
  24. Święcicka M., 2006, Język młodzieży w kontekście społeczno-kulturowym na przełomie XX i XXI wieku, w: Przemiany języka na tle przemian współczesnej kultury, red. K. Ożóg i E. Oronowicz-Kida, Rzeszów, s. 160–171.
  25. Walkiewicz A., 2012, Czym są memy internetowe? Rozważania z perspektywy memetycznej, w: TEKSTY z ULICY nr 14, Zeszyt memetyczny, Katowice, s. 49-69, http://www. memetyka.us.edu.pl [dostęp: 10.04.2015].
  26. Wojtak M., 2002, Potoczność w tekstach prasowych, w: Język trzeciego tysiąclecia II, t. 1: Nowe oblicza komunikacji we współczesnej polszczyźnie, red. G. Szpila, Kraków, s. 323–334.
  27. Zasada S., 2010, Struktura składniowa wypowiedzi dziecięcych, Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, Vol. 28, z. 1, Lublin, s. 79–97.
  28. Zgółkowa H., 1999, Język subkultur młodzieżowych, w: Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, red. W. Pisarek, Kraków, s. 252–261.
  29. Zieliński W., 2001, Status etyki w kulturze ponowoczesnej. Analiza propozycji Zygmunta Baumana, Toruń.