Zmiany znaczeniowe wybranych czasowników mówienia zanikających w dobie nowopolskiej

Main Article Content

Ewelina Kwapień

Abstrakt

Artykuł dotyczy zmian znaczeniowych wybranych czasowników mówienia, określonych w źródłach leksykograficznych jako nacechowane chronologicznie dawnością. Podstawę badawczą stanowią wyekscerpowane na podstawie Słownika języka polskiego, red. W. Doroszewski, t. 1–11, PAN, Warszawa 1958–1969 (reprint) czasowniki z kwalifikatorami dawne, przestarzałe, wychodzące z użycia. Analizie leksykograficznej zostało poddanych 25 jednostek leksykalnych uznanych za czasowniki mówienia, które oprócz kwalifikatorów chronologicznych miały także inne kwalifikatory wskazujące na jakieś ograniczenia związane z ich użyciem (np. gwarowe, potoczne, żartobliwe itp.). Informacje leksykograficzne potwierdzają istnienie różnorodnych procesów związanych z kształtowaniem się nowych i zanikaniem już niepotrzebnych znaczeń.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kwapień, E. (2016). Zmiany znaczeniowe wybranych czasowników mówienia zanikających w dobie nowopolskiej. Poznańskie Spotkania Językoznawcze, (32), 183-208. https://doi.org/10.14746/psj.2016.32.15
Dział
Artykuły naukowe
Biogram autora

Ewelina Kwapień, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Warszawski, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, 00-927 Warszawa

dr, adiunkt w Zakładzie Historii Języka Polskiego i Dialektologii Instytutu Języka Polskiego na Uniwersytecie Warszawskim. Zainteresowania badawcze: historia języka polskiego, leksykologia diachroniczna, leksykografia (ze szczególnym uwzględnieniem polszczyzny doby nowopolskiej), nowoczesne metody w badaniach językoznawczych. Autorka książek: Kształtowanie się zasobu leksykalnego polszczyzny XIX wieku – rzeczowniki (na podstawie danych leksykograficznych (2010) i Słownik rzeczowników polszczyzny XIX wieku (2013).

Bibliografia

  1. Chojak J., 2006, Semantyka i składnia czasowników oznaczających reakcje słowne, Warszawa.
  2. Duraj-Nowosielska I., 2007, Czasowniki nazywające czynności mowy i ich nieagentywne odpowiedniki. Wstęp do analizy semantycznej z perspektywy opozycji agentywności i kauzatywności, „Prace Filologiczne”, t. 52, s. 59–88.
  3. Kierkowicz M., 2011, „Verba dicendi” w „Sprawie chędogiej” i „Rozmyślaniu przemyskim”, „Kwartalnik Językoznawczy”, 1 (5), s. 13–22.
  4. Kleszczowa K., 1989, „Verba dicendi” w historii języka polskiego. Zmiany znaczeń, Katowice.
  5. Kleszczowa K., 1991, Historyczna motywacja refleksywnych postaci czasowników, „Prace Językoznawcze. Studia Polonistyczne”, 19, s. 91–99, http://www.sbc.org.pl/Content/82432/13.pdf [dostęp: 14.04.2015].
  6. Kozarzewska E., 1990, Czasowniki mówienia we współczesnym języku polskim: studium semantyczno-składniowe, Warszawa.
  7. Stępień M., 2009, Mówienie i prawda. O czasownikowych wykładnikach wiedzy niezweryfikowanej przez mówiącego, Warszawa.