„Ćwiczę widzenie”. O twórczości Jadwigi Stańczakowej
PDF

Słowa kluczowe

Jadwiga Stańczakowa
blindness
depression
Miron Białoszewski
disability studies

Jak cytować

Ładoń, M. (2018). „Ćwiczę widzenie”. O twórczości Jadwigi Stańczakowej. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka, (32), 163–180. https://doi.org/10.14746/pspsl.2018.32.9

Abstrakt

Jadwiga Stańczakowa was a blind writer, who was more known as a friend of Miron Białoszewski than for her own literary work. Meanwhile, she is the author of several books of poetry, autobiographical prose and a diary. Miron Białoszewski was certainly master for her, thanks to him she began to write about his own blindness. Although that all her work was connected with Białoszewski, it is worth to hear her own voice, especially in the context of disability studies. In this article the author is trying to bring out the poetess of the Białoszewski’s shadows. First of all, the author pointed out that blindness was a magical experience treated as a basis of lirycs. But the dysfunction of sight has also been a cause of recurring depressions. The writing during this ‘double disease’ was particularly difficult and made sense of self-therapy.

https://doi.org/10.14746/pspsl.2018.32.9
PDF

Bibliografia

Białoszewski Miron (2010), Chamowo, PIW, Warszawa.

Białoszewski Miron (2012), Tajny dziennik, Znak, Kraków.

Czerska Tatiana (2016), Dzienniki podwójne, czyli o kanibalizmie w diarystyce, w: Autobiografie (po)graniczne, red. Tatiana Czerska, Inga Iwasiów, TAiWPN Universitas, Kraków, s. 183-196.

Poprawa Adam (2015), Posłowie, w: Jadwiga Stańczakowa, Dziennik we dwoje, Warstwy, Wrocław, s. 424-443.

Stańczakowa Jadwiga (1979), Niewidoma, Czytelnik, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1982), Ślepak, Czytelnik, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1984a), Depresje i wróżby, Czytelnik, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1984b), Magia niewidzenia, PIW, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1987), Na żywo, Czytelnik, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1990), Ziemia-kosmos, Borgis, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1991), Kabaret Kizi-Mizi, [nakładem autorki], Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (1992), Kabaret Kizi-Mizi w locie. Rok 1991, Borgis, Warszawa.

Stańczakowa Jadwiga (2015a), Dziennik we dwoje, Warstwy, Wrocław.

Stańczakowa Jadwiga (2015b), Haiku, Warstwy, Wrocław.

Sobolewska Anna, Sobolewska Justyna, Mueller-Liczner Joanna, Kącka Eliza (2015), Stańczakowa sama i z Mironem [skrócony zapis rozmowy] [online], Warszawa [dostęp: 25 listopada 2016], https://kulturaliberalna.pl/2015/09/08/stanczakowa-sama-i-zmironem-skrocony-zapis-rozmowy/.

Śliwa Anna (2016), Białoszewski – atrofie widzenia [online], [dostęp: 25 listopada 2016], http://sensualnosc.bn.org.pl/pl/articles/bialoszewski-atrofie-widzenia-532/.

Walkiewicz Małgorzata (2004), Można być szczęśliwym, w: Trzy portrety. O kobietach radzących sobie z dysfunkcją wzroku, red. Jadwiga Kuczyńska-Kwapisz, Wydawnictwa Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, Warszawa, s. 90-126.

Wiśniak Agnieszka (2008), Pragnienie widzenia. O poezji Jadwigi Stańczakowej, „Episteme”, nr 6, s. 179-188.

Zdanowska Marzena (2017), Nie-złe upośledzenie, „Znak”, nr 740, s. 6-13.

Autorzy

Autorzy tekstów przyjętych do publikacji w czasopiśmie „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” są zobowiązani do wypełnienia, podpisania i odesłania na adres redakcji umowy o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów, z zobowiązaniem do udzielania sublicencji CC.

Zgodnie z umową, autorzy tekstów opublikowanych w czasopiśmie „Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka” udzielają Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza w Poznaniu niewyłącznej i nieodpłatnej licencji oraz zezwalają na użycie sublicencji Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-ND 4.0).

Autorzy zachowują prawa do dalszego, swobodnego rozporządzania utworem.

Użytkownicy

Zainteresowani użytkownicy internetu uprawnieni są do korzystania z utworów opublikowanych od 2016 roku w „Poznańskich Studiach Polonistycznych. Serii Literackiej” pod następującymi warunkami:

  • uznanie autorstwa – obowiązek podania wraz z rozpowszechnionym utworem, informacji, o autorstwie, tytule, źródle (odnośniki do oryginalnego utworu, DOI) oraz samej licencji;
  • bez tworzenia utworów zależnych – utwór musi być zachowany w  oryginalnej postaci, nie można bez zgody twórcy rozpowszechniać np. tłumaczeń, opracowań.

Do wszystkich tekstów opublikowanych przed 2016 r. prawa autorskie są zastrzeżone.

Inne

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zachowuje prawo do czasopisma jako całości (układ, forma graficzna, tytuł, projekt okładki, logo itp.).

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.