„To” Magdaleny Tulli

Main Article Content

Ewa Wiegandt

Abstrakt

The article analyses and interprets Włoskie szpilki [Italian High Heels] in the context of autobiographic writing, which is a new phenomenon in Tulli’s creative development. The analysis of autobiographical writing consists in a description of subject-construction. The construction is determined by combination of roles: the real author, the literary author, and the narrator-character. The style of the novel is characterized by the use of Holocaust topoi, and “March talk”, which leads the writer to the discovery that Polish post-war antisemitism castigates Jews for concealing their extraction. The aesthetic of postmemory, manifested in the novel, is interpreted as a transition from the modern rhetoric of inexpressibility and unutterableness, to the postmodern aesthetic of expression of what is absent.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Wiegandt, E. (2013). „To” Magdaleny Tulli. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka, (22), 143-156. https://doi.org/10.14746/pspsl.2013.22.10
Dział
Polsko-żydowskie, żydowsko-polskie
Biogram autora

Ewa Wiegandt, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Instytut Filologii Polskiej.

emerytowana profesor Instytutu Filologii Polskiej UAM, historyczka literatury. Zajmuje się prozą XX wieku oraz najnowszą, między innymi twórczością Zofii Nałkowskiej i literaturą ojczyzn prywatnych. Ostatnio został opublikowany zbiór artykułów autorki: Niepokoje literatury. Studia o prozie polskiej XX wieku (2010).

Referencje

  1. Abramowska J., Podmiot autorski – przemiany teorii i praktyki literackiej, w: eadem, Rekonstrukcje i konstrukcje. Studia literackie, Poznań 2003.
  2. Abramowska J., Zwierzęta jak ludzie, w: eadem, Pisarze w zwierzyńcu, Poznań 2010.
  3. Czapliński P., Mausoleum, http://tygodnik.onet.pl/kultura/mausoleum/8fsvl, dostęp: 20 marca 2013.
  4. Czapliński P., Rzecz w literaturze albo proza lat dziewięćdziesiątych wobec „mimesis”, w: Człowiek i rzecz. O problemach reifikacji w literaturze, filozofii i sztuce, red. S. Wysłouch, B. Kaniewska, Poznań 1999.
  5. Czyżak A., O degradacji, w: eadem, Na starość. Szkice o literaturze przełomu tysiącleci, Poznań 2011.
  6. Danek D., Śmierć wewnętrzna. Literatura w świetle doświadczenia psychoanalitycznego, Gdańsk 2012.
  7. Głowiński M., Marcowe gadanie. Komentarze do słów 1966–1971, Warszawa 1991.
  8. Kaniewska B., Między cyklem a powieścią, w: eadem, Śladami Tristrama Shandy, Poznań 2000.
  9. Keff B., Utwór o Matce i Ojczyźnie, Kraków 2008.
  10. Kowalski S., Tulli M., Zamiast procesu. Raport o mowie nienawiści, Warszawa 2003.
  11. Miłosz C., To, w: idem, To, Kraków 2000.
  12. Mizerkiewicz T., Estetyki profanacji w literaturze polskiej po roku 1989, w: Nowe dwudziestolecie. Szkice o wartościach i poetykach prozy i poezji lat 1989–2009, Poznań 2011.
  13. Nycz R., Literatura jako trop rzeczywistości, Kraków 2001.
  14. Nycz R., Tadeusza Różewicza „tajemnica okaleczonej poezji”, w: idem, Literatura jako trop rzeczywistości…, Kraków 2001.
  15. Rosenfeld A.H., Podwójna śmierć. Rozważania o literaturze Holocaustu, przeł. B. Krawcowicz, Warszawa 2003.
  16. Sobolewski T., Nie ma zmyślonych opowieści, „Gazeta Wyborcza”, 15–16 września 2012.
  17. Tulli M., Przestraszyłam się, ale tym razem nie było czego, http://tygodnik.onet.pl/1,76756,druk.html [dostęp: 14 marca 2013].
  18. Tulli M., Włoskie szpilki, Warszawa 2011.
  19. Ubertowska A., Pamięć i nieobecność. O doświadczeniu przeszłości w prozie Piotra Szewca, w: Literackie reprezentacje doświadczenia, red. W. Bolecki, E. Nawrocka, Warszawa 2007.
  20. Wiegandt E., Postmodernistyczne alegorie Magdaleny Tulli, w: eadem, Niepokoje literatury. Studia o prozie polskiej XX wieku, Poznań 2010.
  21. Zimand R., Diarysta Stefan Ż., Wrocław 1990.
  22. Ziomek J., Autobiografizm jako hipoteza konieczna („Treny” Jana Kochanowskiego), w: idem, Powinowactwa literatury. Studia i szkice, Warszawa 1980.