Co po Unii? Polska a procesy (dez)integracyjne w Europie

Main Article Content

Artur Niedźwiecki

Abstrakt

Celem tego tekstu jest postawienie pytania o polską politykę w sytuacji ewentualnego pogłębiania się tendencji (dez)integracyjnych w łonie projektu europejskiego. Praca ta stanowi w istocie zaproszenie do debaty na temat procesu definiowania celów strategicznych naszego państwa, która może stać się nieunikniona w razie zaistnienia zjawisk dekompozycyjnych w strukturach UE, do czego wiele krajów – w tym Rzeczpospolita – aktualnie nie jest przygotowanych. Wypracowanie nowych projektów i modeli w tej dziedzinie może okazać się uzasadnione i niezbędne, gdyż instytucje międzynarodowe coraz rzadziej są w stanie wspierać utrzymywanie pokoju, bezpieczeństwa oraz dobrobytu, a coraz częściej kojarzą się z ryzykami lub szeroko pojętymi stratami. W dobie potencjalnej dekoniunktury struktur supranarodowych, bardziej przychylnie spogląda się na działanie gremiów opartych o narodową legitymację, postrzegając te organizmy jako realne byty, które są zdolne do przyjęcia odpowiedzialności za los danej wspólnoty w sytuacjach kryzysowych, co może oznaczać dystansowanie się od postulatów transferu kompetencji na poziom ponadnarodowy, celem wspólnotowej odpowiedzi na wyzwania transnarodowe.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Niedźwiecki, A. (2020). Co po Unii? Polska a procesy (dez)integracyjne w Europie. Rocznik Integracji Europejskiej, (14), 199-213. https://doi.org/10.14746/rie.2020.14.13
Dział
ROZPRAWY I ARTYKUŁY
Biogram autora

Artur Niedźwiecki, Uniwersytet Łódzki

ARTUR NIEDŹWIECKI – doktor nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce, radca prawny, menedżer, wykładowca akademicki. Jego zainteresowania badawcze dotyczą w szczególności prawnych, politycznych i gospodarczych aspektów procesu instytucjonalizacji międzynarodowej. Autor m.in. monografii pt. Polska polityka zagraniczna wobec integracji europejskiej po 2004 roku.

Bibliografia

  1. Bauman Z. (1998), Prawodawcy i tłumacze, Warszawa.
  2. Börzel T. A., Risse T. (2003), Conceptualizing the Domestic Impact of Europe, w: The Politics of Europeanization, red. K. Featherstone, C. M. Radaelli, Oxford University Press.
  3. Börzel T. A. (2011), When Europeanization Hits Limited Statehood. The Western Balkans as a Test Case for the Transformative Power of Europe, KFG Working Paper Series, no. 30, September.
  4. Copcea B. (2015), Integration And Inequalities In The Eastern European Countries, „Annals of ‘Constantin Brancusi’ University Of Targu-Jiu. Economy Series”, (4).
  5. De Santis R., Cesaroni T. (2016), Current Account „Core-Periphery Dualism” in the EMU, „World Economy”, 39 (10).
  6. Epstein R. A., Jacoby W. (2014), Eastern Enlargement Ten Years On: Transcending East – West Divide?, „Journal of Common Market Studies”, 52(1).
  7. Ikenberry J. (2018), The End of Liberal International Order?, „International Affairs”, 94/1.
  8. Jones E. (2018), Towards a Theory of Disintegration, „Journal of European Public Policy”, 25/3.
  9. Krastev I., Holmes S. (2018), Explaining Eastern Europe: Imitation and Its Discontents, „Journal of Democracy”, July, https://www.journalofdemocracy.org/articles/explaining-eastern-europe-imitation-and-its-discontents-2/, 29.05.2020.
  10. Krasnodębski Z. (2003), Demokracja peryferii, Gdańsk.
  11. Magier M. (2012), Tożsamość peryferyjna. Tożsamość centrystyczna. Lokalne i globalne kłopoty z tożsamością, „Przegląd Politologiczny”, nr 1.
  12. Matyja R., Peryferyjność – wyzwanie czy fatum?, „Ośrodek Myśli Politycznej”, https://www.omp.org.pl/artykul.php?artykul=330, 29.05.2020.
  13. Niedźwiecki A. (2019), Brexit a liberalna teoria stosunków międzynarodowych, „Przegląd Europejski”, (1).
  14. Niedźwiecki A. (2014), Exploring the European Constitutional Sphere. Centre – Periphery perspective, w: Europe in the time of crisis, red. S. Konopacki, Łódź–Kraków.
  15. Plechanovová B. (2011), The EU Council enlarged: North-South-East or core-periphery?, „European Union Politics”, 12 (1).
  16. Sedelmeier U. (2011), Europeanisation in new member and candidate states, „Living Reviews in European Governance”, vol. 6, no. 1.
  17. Thomas B. C. (2013), Core–Periphery Relations in the European Union and the Role of Central Places in Europe with a Focus on Regional Policy in Britain and Germany, „European Review”, 21 (3).
  18. Vachudova M. A. (2014), EU Leverage and National Interests in the Balkans: The Puzzles of Enlargement Ten Years On, „Journal of Common Market Studies”, 52(1).
  19. Vollaard H. (2014), Explaining European Disintegration, „JCMS: Journal of Common Market Studies”, 52/5.
  20. Wallerstein I. (1974), The Modern World System: Capitalist Agriculture and the Origins of the European World Economy in the Sixteenth Century, New York.
  21. Zarycki T. (2007), Interdyscyplinarny model stosunków centro-peryferyjnych. Propozycje teoretyczne, „Studia Regionalne i Lokalne”, nr 1 (27).
  22. Zarycki T. (2000), Politics in the periphery: the interpretation of political cleavages in Poland in their historical and international context, „Europe-Asia Studies”, vol. 52, no. 5.