Keywords
criminal cooperation
abetting
aiding
How to Cite
Number of views: 179
Number of downloads: 64
Abstract
The study aims to determine the place of ‘non-perpetrator’ forms of criminal cooperation in the regime of liability of an extraneus for offences characterized by personal elements. First, the author describes the initial assumptions she adopted regarding the legal construction of individual forms of criminal participation. Second, she reconstructs the content of the categories ‘perpetrator-intraneus’ and ‘cooperator-extraneus’ taking into account the content of Article 21 para. 2 of the Penal Code. Finally, the article takes the position that – contrary to the views expressed in the literature – the aforementioned provision does not play any role in assigning criminal liability for instigation, aiding and abetting. The dogmatic-legal method is the dominant research approach employed for the purposes of this study.
References
Dębski, R. (2002). Współdziałanie przy przestępstwie indywidualnym w ujęciu nowego kodeksu karnego. Państwo i Prawo, 57(6), 13–26.
Drabik, L., i Sobol, E. (2007). Słownik języka polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN.
Giezek, J. (2021). Komentarz do art. 21. W: D. Gruszecka, K. Lipiński i G. Łabuda, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz (tezy 1–16). Wolters Kluwer.
Kaczmarek, T. (2005). Sporne problemy odpowiedzialności karnej ekstraneusa za współsprawstwo do przestępstw indywidualnych. W: R. Jaworski i M. Szostak (red.), Nauka wobec prawdy sądowej. Księga pamiątkowa ku czci Profesora Zdzisława Kegla (s. 267–278). Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Kardas, P. (2016). Komentarz do art. 21. W: W. Wróbel i A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część ogólna: Tom 1. Część 1. Komentarz do art. 1–52 (tezy 1–25). Wolters Kluwer.
Kardas, P. (2017). Kilka uwag o sposobach rozstrzygania sporów dotyczących sprawczego współdziałania w popełnieniu przestępstwa indywidualnego. Nowa Kodyfikacja Prawa Karnego, 43, 191–231. DOI: https://doi.org/10.19195/2084-5065.43.13
Kluza, J. (2018). Odpowiedzialność karna intraneusa za sprawcze formy współdziałania w popełnieniu przestępstwa dzieciobójstwa. Prokuratura i Prawo, 73(6), 15–24.
Liszewska, A. (2004), Odpowiedzialność karna za współdziałanie przy przestępstwach indywidualnych w polskim prawie karnym. Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych, 8(1), 5–24.
Liszewska, A. (2020). Współdziałanie przy przestępstwach indywidualnych (głos w dyskusji o wykładni 21 § 2 k.k.). Państwo i Prawo, 75(4), 61–75.
Majewski, J. (2024a). Komentarz do art. 18. W: A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, J. Majewski i P. Zakrzewski, Kodeks karny. Komentarz (tezy 1–80). Wolters Kluwer.
Majewski, J. (2024b). Komentarz do art. 20. W: A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, J. Majewski i P. Zakrzewski, Kodeks karny. Komentarz (tezy 1–20). Wolters Kluwer.
Majewski, J. (2024c). Komentarz do art. 21. W: A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, J. Majewski i P. Zakrzewski, Kodeks karny. Komentarz (tezy 1–26). Wolters Kluwer.
Majewski, J. (2024d). Komentarz do art. 23. W: A. Błachnio, J. Kosonoga-Zygmunt, J. Majewski i P. Zakrzewski, Kodeks karny. Komentarz (tezy 1–24). Wolters Kluwer.
Pilarczyk, Ł. (2014a). Analiza odpowiedzialności karnej ekstraneusa za przestępne współdziałanie w odniesieniu do podżegania i pomocnictwa. Ius Novum, 8(4), 75–96.
Pilarczyk, Ł. (2014b). Istota przestępstw indywidualnych. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 76(4), 189–201. DOI: https://doi.org/10.14746/rpeis.2014.76.4.13
Pilarczyk, Ł. (2014c). Postulaty nowelizacji art. 21 § 2 k.k. w zakresie odpowiedzialności karnej ekstraneusa za sprawstwo polecające i kierownicze oraz współsprawstwo przy przestępstwa indywidualnych. W: I. Sepioło-Jankowska (red.), Reforma prawa karnego (s. 94–110). C. H. Beck.
Pohl, Ł. (2007). Struktura normy sankcjonowanej w prawie karnym. Zagadnienia ogólne. Wydawnictwo Naukowe UAM.
Pohl, Ł. (2013). O prawnokarnych ocenach realizowanego w okresie porodu i pod wpływem jego przebiegu nie wykonawczego współdziałania przestępnego matki z osobą dopuszczającą się lub mogącą się dopuścić zabójstwa jej dziecka w tym okresie. W: A. Błachnio-Parzych, J. Jakubowska-Hara, J. Kosonoga i H. Kuczyńska (red.), Problemy wymiaru sprawiedliwości karnej. Księga jubileuszowa Profesora Jana Skupińskiego (s. 291–303). Wolters Kluwer.
Pohl, Ł. (2015). Prawo karne. Wykład części ogólnej. Wolters Kluwer.
Pohl, Ł. (2018). Intraneus w polskim prawie karnym (głos w sprawie wykładni art. 21 § 2 k.k.). Państwo i Prawo, 73(2), 49–58.
Siwek, K. (2020). Z problematyki odpowiedzialności karnej intraneusa za niewykonawcze formy współdziałania przestępnego (uwagi na tle przestępstwa dzieciobójstwa). Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 82(4), 273–284. DOI: https://doi.org/10.14746/rpeis.2020.82.4.20
Tarapata, S. (2023). W poszukiwaniu granic przypisania odpowiedzialności karnej ekstraneusowi za udział w czynie zabronionym o charakterze indywidualnym. W: P. Kardas, W. Wróbel i M. Małecki (red.), Prawo karne gospodarcze. Księga jubileuszowa profesora Zbigniewa Ćwiąkalskiego (s. 521–547). Krakowski Instytut Prawa Karnego.
Zoll, A. (1998). Komentarz do art. 21. W: K. Buchała i A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz (tom 1, s. 191–197). Zakamycze.
Zoll, A. (2006). Czy podżeganie i pomocnictwo są postaciami zjawiskowymi przestępstwa? W: J. Giezek (red.), Przestępstwo – kara – polityka kryminalna. Problemy tworzenia i funkcjonowania prawa. Księga jubileuszowa z okazji 70. rocznicy urodzin Profesora Tomasza Kaczmarka (s. 713–726). Wolters Kluwer.
Zoll, A. (2009). Sprawstwo bez wykonania czynu zabronionego. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 71(2), 175–183. http://hdl.handle.net/10593/4888
License
Copyright (c) 2025 WPiA UAM
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.